Νιώθεις ή μήπως από τον πόνο μούδιασε η ψυχή και η συνείδηση;
Τι γίνεται γύρω μας;
Το αίμα κόκκινο κυλά στο χώμα που πατάς.
Αίμα αθώο, που δεν πρόλαβε να ζήσει.
Κείτεται ανήμπορο πάνω στα λουλούδια που με χαρά ανθίζουν.
Βλέπεις η φύση δεν λογαριάζει το ανθρώπινο πένθος.
Ζεις;
Και που ζεις, πονάς.
Κάθε μέρα ακόμα περισσότερο.
Αντέχεις;
Άγνωστο.
Ο καιρός θα δείξει.
Η ζωή ξέρω σε έχει παραλύσει.
Όλα μαύρα.
Όλα κόκκινα.
Επίγεια κόλαση.
Πού πήγε ο παράδεισος;
Χάθηκε!
Σκοτώθηκε από τον άνθρωπο!
_
γράφει η Θεώνη Θεοδωροπούλου
0 Σχόλια