
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ακολουθήστε μας

Real News https://youtu.be/dg-84Kb5aQg?si=OFnZVuKwD7njKs0VΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...

Έλαμψε. Φως. Διάχυτο. Η σκοτεινή ζωή του απέκτησε την αίγλη ενός λαμπερού αστεριού σε ένα κατασκότεινο καλοκαιρινό δειλινό. Θεώρησε πως πλέον είχε βρει την πυξίδα της ζωής του. Ακολούθησε πιστά το πλάνο, προσηλωμένος στην κατάκτηση της καρδιάς της. Εκτίμησε πως τα...

Δουλειά-σπίτι-δουλειά. Ζωή χωρίς χρόνο, χρόνος χωρίς ζωή. Αυτό ήταν το μονοπώλιο της ζωής του. Λίγες βόλτες με φίλους και φίλες, γεμάτος από παραστάσεις και ταξίδια. Πίστευε ότι αυτό ήταν αρκετό. «Ναι, είμαι πλήρης!» μονολογούσε ξανά και ξανά. Ήταν όντως όμορφα, ήταν...
Διαβάστε κι αυτά

Δουλειά-σπίτι-δουλειά. Ζωή χωρίς χρόνο, χρόνος χωρίς ζωή. Αυτό ήταν το μονοπώλιο της ζωής του. Λίγες βόλτες με φίλους και φίλες, γεμάτος από παραστάσεις και ταξίδια. Πίστευε ότι αυτό ήταν αρκετό. «Ναι, είμαι πλήρης!» μονολογούσε ξανά και ξανά. Ήταν όντως όμορφα, ήταν...

Πιστεύουμε ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Όμως πιστεύουμε λάθος. Διότι η κοίτη διατηρείται αμετακίνητη, πάντα, σταθερή. Όπως τα λόγια που με αγάπη ειπώθηκαν. Όπως οι αναμνήσεις, όσο παλιές και να ήταν. Άλλωστε, το βάθος, το πλάτος, το μήκος, η θερμοκρασία των νερών,...

Ο ήλιος τον έβρισκε στην παραλία να μαζεύει τα φύκια. Τα έκανε σωρούς και μετά με το ίδιο δικράνι τα γύριζε στη θάλασσα. Σε εκείνη ανήκαν. Σαν τέλειωνε καθόταν στο μπαλκόνι του και τις μιλούσε. Της θάλασσας κι εκείνης με τα αμύγδαλα μάτια -μόνο που εκείνα τα μάτια...
Καλογραμμένο, ευχάριστο, με γρήγορο ρυθμό και ωραίο χιούμορ – και μάλλον το πιο καλά ευθυγραμμισμένο με τις αρχικές προδιαγραφές των “Ιστοριών για δύο” όσον αφορά στην δομή (η ίδια κατάσταση δοσμένη από την διαφορετική οπτική γωνία των δύο συγγραφέων σελίδα προς σελίδα).
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι (μέχρι στιγμής) συμμετέχοντες κάναμε τις μικρές ή μεγαλύτερες παρασπονδίες μας!
Συγχαρητήρια, Κώστα και Γεωργία!
Έξυπνη γραφή και από τους δύο! Εκείνη η ιδέα για την συγγραφή ενός βιβλίου για τα φιλιά εκπληκτικά συναρπαστική! Καλό θα ήταν να μη μείνει μόνο ιδέα, ένα στολίδι για το σενάριο αυτής της μικρής ιστορίας του Κώστα και της Γεωργίας! Να ευχηθώ να μας χαρίσουν το βιβλίο των φιλιών? 🙂