
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ακολουθήστε μας

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Κάποτε, όταν ήμουν νέος, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όντας ενήλικας, επισκέφτηκα την Ζάκυνθο. Εκεί, στις μεγάλες υγροτοπικές εκτάσεις των Αλυκών Κατασταρίου, κατέφευγε κράζοντας, σπαραχτικά είναι αλήθεια, ένα μυστήριο πτηνό, η περίφημη Τυτώ, ένα νυκτόβιο...

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...
Διαβάστε κι αυτά

α)Την είδα καθώς πλησίαζαΞεμύτιζε το καπέλο της τιμονιέρας σαν πολεμιστής-ξεπροβάλλει δειλά μονάχα το κράνος τουπράγμα τόσο ανάξιο, ως και λόγου-Πολεμίστρα της ένα βουνό από δίχτυαΉταν γαλάζια όπως η θάλασσα-σε μεριές βέβαια υπήρχε πεταμένο χρώμα από βότσαλα-Έψαξα...

Η πεζή και τετριμμένη καθημερινότητα δεν επρόκειτο να διαταραχθεί. Τα ίδια και τα ίδια αδιέξοδα μεταξύ των οποίων ακροβατούσε επιδιώκοντας να βρει την ισορροπία της ζωής. Όμως αυτή δεν ερχόταν. Πώς μπορείς να είσαι σίγουρος σε έναν κόσμο ασταθή; Για να γίνει κάτι...

Ήταν Σεπτέμβρης. Ένα από τα τελευταία δειλινά του. Όπως πάντα όταν επέστρεφα στο σπίτι, είχα σταματήσει στο πιο όμορφο σημείο της πόλης. Ένα πάρκο στο κέντρο της, στολισμένο με μια μικρή λίμνη, στην άκρη της οποίας δέσποζε μια παλιά εκκλησία. Η λίμνη της φωτιάς, την...
Καλογραμμένο, ευχάριστο, με γρήγορο ρυθμό και ωραίο χιούμορ – και μάλλον το πιο καλά ευθυγραμμισμένο με τις αρχικές προδιαγραφές των “Ιστοριών για δύο” όσον αφορά στην δομή (η ίδια κατάσταση δοσμένη από την διαφορετική οπτική γωνία των δύο συγγραφέων σελίδα προς σελίδα).
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι (μέχρι στιγμής) συμμετέχοντες κάναμε τις μικρές ή μεγαλύτερες παρασπονδίες μας!
Συγχαρητήρια, Κώστα και Γεωργία!
Έξυπνη γραφή και από τους δύο! Εκείνη η ιδέα για την συγγραφή ενός βιβλίου για τα φιλιά εκπληκτικά συναρπαστική! Καλό θα ήταν να μη μείνει μόνο ιδέα, ένα στολίδι για το σενάριο αυτής της μικρής ιστορίας του Κώστα και της Γεωργίας! Να ευχηθώ να μας χαρίσουν το βιβλίο των φιλιών? 🙂