Πρωινή ώρα ξάστερη
Έξι και τριάντα λίγο πριν χαράξει
Το χαμόγελο παίρνει τη μορφή των κλειδιών μου
Τα προσωπεία μου φοράνε τα καλά τους
Να δρασκελίσω τη μέρα ανέπαφη από συναισθηματισμούς
Να απαντήσω «πολύ καλά» στην αιώνια ερώτηση
Να ντυθώ την τυπική φορεσιά μου
Να συμπεριφερθώ ευγενικά ως είθισται
Ευτυχώς με κάποια μηχανική υποστήριξη
Να προετοιμάσω τις εξηγήσεις μου με μαεστρία
Και να τις φτιάξω πειστικές
Θα τις χρειαστώ βλέπεις σίγουρα
Αν ξεφύγω έστω και λίγο από την πεπατημένη
Αλλιώς ποιος ξέρει
Αν δεν διατηρηθούν καθώς πρέπει
Όλα ετούτα τα προσωπεία
Ποιος θα μαζέψει τη στάχτη από το κάψιμο του καρνάβαλου
Ποιος «θα τα φυλάει»
Ποιος θα φωνάξει «φτου ξελευθερία για όλους»
Κοίτα πως τρέμουν τα χέρια μου
Δεν μου άρεσε ποτέ το κρυφτό…
_
γράφει η Άννα Ρουμελιώτη
Θέλει μεγάλη μαεστρία η προσποίηση Άννα, πόσω μάλλον όταν δεν σού αρέσει και το κρυφτούλι.
Ευρηματικό και ωραίο όπως πάντα. Καλή σου ημέρα
Σε ευχαριστώ πολύ Λενα μου!Την καλημέρα μου!!
Υπέροχο ποίημα Άννα μου κάθε του λέξη κι ένα άγγιγμα…
Ποιος «θα τα φυλάει»
Ποιος θα φωνάξει «φτου ξελευθερία για όλους»
Κοίτα πως τρέμουν τα χέρια μου
Δεν μου άρεσε ποτέ το κρυφτό…
Συγκλονιστικό το τέλος του!!!!!! Να είσαι πάντα καλά σ’ ευχαριστούμε πολύ για τη μοιρασιά!!!!!!!!
Εγώ σε ευχαριστώ Σοφία μου κι εσένα και όλους όσους με συντροφευουν εδώ!!
Κάθε στίχος, μια μαεστρία και μια αλήθεια…
Λέξεις τόσο αρμονικά τοποθετημένες που φωτογραφίζουν τη σκληρή πραγματικότητά μας…
Ευχαριστώ σε και καλή Κυριακή για αύριο!!!!!!!!!
Ευχαριστώ σε πάντα Αθηνα μου!!!
Δύσκολο το κρυφτό Αννα και δεν μου αρέσει ούτε κι εμένα.. Καλή σου μέρα..
Πολύ δύσκολο Μάχη μου…… καλό απόγευμα !!!
Πολύ όμορφο το ποιήμά σου Άννα μου, κάθε στίχος και μια αλήθεια. Γιατί όμως, πρέπει να φοράμε προσωπεία που δεν μας αρέσουν κιόλας; Αναρωτιέμαι τώρα…Καλή σου μέρα!
Καλησπέρα Άννα! Ούτε εμένα μου άρεσε το κρυφτό! 🙂
Εμπνευσμένο και πολύ πολύ διεισδυτικό.!!! Μπράβο!!!