Θυμός

Τα λόγια χάσανε τον ειρμό τους

Χωρίς καμμιά λογοκρισία

διαπέρασαν τα κομμάτια της καρδιάς

Οι απελπισμένες ριπές θυμού

σφαγίασαν το αρμυρό των βλεφάρων…
Αυτό ήταν…

Μάζεψα δυο -τρεις αιτίες

ξεχασμένες πληγές

Γύρισα το κλειδί και τρέχοντας έφυγα

Έκανα στάση για λίγο

στη θνητή απώλεια της αλήθειας

Κι από το άρμα των ιδιοτήτων…

τερμάτισα τ’ αλληγορικά χρώματά της εξαπάτησης

Μίασμα

Καμμιά εμπειρία δεν θέλω μαζί σου

Καλυτέρα στο άθροισμα του τίποτα

εκεί που αντέχουν σαλεμένοι μύστες

Έτσι με βρήκε τ’ απομεσήμερο…

έναν ανεξέλεγκτο μύθο στα διάσπαρτα της ψυχής