[Δε σε γνώρισα ποτέ μου]
Στο χρόνο που ατέρμονα διαγράφει
Έχοντας κλέψει το αδράχτι της μοίρας
Μεταμφιεσμένος πονηρά ξεγελά
Τα τρωτά μου σημεία τα φθαρτά
Δε σε βρήκα πουθενά να γυρνάς

[Δε σε άκουσα ποτέ μου]
Στο φύλλωμα των δέντρων μόνο πουλιά
Ταξίδια ήχων και χρώματα πολυποίκιλα
Μια φύση αγία και αμαρτωλή μαζί
Που μόνο το χώμα γνωρίζει τα μυστικά της
Δε σε βρήκα πουθενά να αντηχείς

[Δε σε έχασα ποτέ μου]
Στου νου τα απροσπέλαστα μονοπάτια
Ένας λαβύρινθος από μεθυσμένα βήματα
Με οδηγούσε πάντα στα σκοτάδια της σκέψης
Με έξοδο διέξοδο που πάντα πάλευα να βρω
Δε σε βρήκα ποτέ να στέκεις στην πόρτα

[Δε σε μίσησα ποτέ μου]
Στο μισοφέγγαρο που πάντα περίμενα
Να γεμίσει μια επιθυμητή Πανσέληνο
Μια αδηφάγα Ανατολή και σκληρή
Τα όνειρά έπιανε γερά σαν δραπετεύαν
Δε σε βρήκα ποτέ εσένα να διώκεσαι

[Δε σε αναζήτησα ποτέ μου]
Ταξίδια στο χρόνο άδεια και λειψά
Σημεία στο χάρτη αναμνηστικά
Τον τόπο της αγάπης δεν πατήσανε
Φωτογραφίες λαμπερές κλεμμένες μονάχα
Δε σε βρήκα πουθενά να λείπεις

[Δε σε θέλησα ποτέ μου]
Στο φαγωμένο μου σώμα μπερδεμένα
Τα όχι και τα ναι διπλές χαρακιές
Αργοσβήνανε τις φλογερές επιθυμίες
Πάντα φύσαγε αγέρι εκδικητικό για όλα αυτά
Δε σε βρήκα ποτέ ανάγκη ετερόφωτη

[Δε σε αγάπησα ποτέ μου]
Σε μια βάρκα ταξίδι και σε θάλασσα άχνη
Το γλυκό να κερνά η αγάπη μου μόνο
Και να στάζει το σώμα το γαλάζιο το χρώμα
Να φωτίζει η σκέψη σε ένα λόγο μετάξι
Δε σε βρήκα ποτέ να σε λέω Αγάπη…