Σαν όνειρο ξεπρόβαλλες
η πρώτη μου εικόνα,
απόγονο πια έβγαλες
στης ζήσης τον αγώνα.
Για με ήσουν η μάνα
που διάλεξε ο Θεός,
θα μ’ άλλαζες την πάνα
θα μου ‘λεγες ΄΄Να τρως΄΄.
Εμέ θα μάθαινες σωστά
να γράφω, να διαβάζω,
να ντύνομαι καλά
στο βίο να καλπάζω.
Εσύ λεβέντη μ’ έκανες
με στήριζες διπλά,
προσπάθησες και θέλησες
να στέκομαι ψηλά.
Πολλά ξενύχτια πέρασες
μα ένα σου θυμίζω,
εσύ αγάπη έδωσες
εγώ καρπούς θερίζω.
_
γράφει ο Κωνσταντίνος Βαγενάς
_____
Ο ποιητής είναι μαθητής Λυκείου. Το ποίημα είναι αφιερωμένο στη μητέρα του Κατερίνα.
0 Σχόλια