γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Με οικογενειακές καταβολές από τη Μάνη, δεν υπήρχε περίπτωση να μη διαβάσω το βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου και να το μοιραστώ μαζί σας. Έχω πει πολλές φορές πως η γραφή του έχει κάτι το οποίο μαγνητίζει τον αναγνώστη. Η γραφή του αφήνει το ενδιαφέρον μας να καλπάζει, πράγμα αναγκαίο για κάθε μας αναγνωστικό ταξίδι. Οι ήρωες του πάντα προσεγμένοι και η πλοκή της κάθε ιστορίας μοναδική, μα ας μη μακρηγορώ. Το φεγγάρι σήμερα μπορεί πράγματι να είναι από πέτρα, πλην όμως θα καταφέρει να δακρύσει και να παρασύρει όλους όσοι επιλέξουν να διαβάσουν την ιστορία του.

Η Σμαράγδα Γιατράκου, είναι ξεναγός και διερμηνέας. Μια λεπτοκαμωμένη ξανθιά Μανιάτισσα που αγαπάει τη δουλειά της. Λιτή στις κινήσεις της, αδιάφορη στα λούσα, αγνή ψυχή με συναισθηματικό υπόβαθρο. Με σκυτάλη το επάγγελμά της, θα συνδεθεί με τον γοητευτικό και αρρενωπό Αλέξανδρο Χολέβα. Ασχολείται με τις εισαγωγές – εξαγωγές, νιώθει άτρωτος και παντοδύναμος, είναι συνάμα άπληστος και θεωρεί πως μπορεί να κυριαρχεί και να διατάζει.

Μην απορείτε πως οι δυο τους έγιναν από ζευγάρι σύζυγοι, γιατί ο έρωτας μπορεί να σαρώσει στο πέρασμά του. Έτσι και στην περίπτωση τους, οι δυο χαρακτήρες δημιούργησαν οικογένεια και κάπου εδώ άφησαν να πέσουν οι μάσκες ή καλύτερα ο Αλέξανδρος αφαίρεσε χωρίς φειδώ τη μάσκα του. Τι αποκαλύφθηκε; Ένα πρόσωπο μυστικοπαθές, απόμακρο, κακό, εγωκεντρικό και όχι μόνο. Με τα παιδιά του δεν ασχολείται σχεδόν ποτέ, για τη Σμαράγδα νιώθει απέχθεια και χλεύη και οι ‘επιχειρήσεις’ του είναι η μόνη του μέριμνα. Δεξί του χέρι ο Λευτέρης, ένας πιθηκάνθρωπος, μια αποκρουστική φυσιογνωμία μα εφόσον είναι έμπιστος του Αλέξανδρου, πρέπει να γίνει αποδεκτός από όλους.

…το κακό δεν προειδοποιεί, έρχεται μονάχο και ακάλεστο…         

Η ζωή της Σμαράγδας περικλείει τα δυο παιδιά της. Εκείνη φροντίζει για τις ανάγκες τους, εκείνη είναι πλάι τους σε κάθε τους βήμα. Ο πατέρας είναι πολυάσχολος και τα χρήματα που τους παρέχει είναι τόσο όσα θεωρεί πως χρειάζονται, πάντα δημιουργώντας ένταση για τις σπατάλες που πραγματικά είναι αποκύημα της φαντασίας του. Προσβάλει τη γυναίκα του, την αντιμετωπίζει με υπεροψία και αδιαφορία και η μεταξύ τους σχέση συνεχώς και εξαϋλώνεται.  Η Σμαράγδα στη Μάνη έχει την αγαπημένη της οικογένεια, οι επισκέψεις της δεν είναι τακτικές και φυσικά δεν έχει αφήσει την παραμικρή υποψία για τα όσα βιώνει. 

Η κατάσταση μεταξύ του ζευγαριού, μπορεί να γίνει ακόμη χειρότερη, τόσο που δεν βάζει ο νους σας. Οι λέξεις – μαχαίρια ακόμη καρφωμένα στην ψυχή της Σμαράγδας, ένας καβγάς χωρίς προηγούμενο, η άνυδρη σχέση μεταξύ τους ενόσω ο Αλέξανδρος βρίσκει αλλού παρηγοριά, κάποια αποδεικτικά διοδίων για τη διαδρομή Αθήνα – Κόρινθο, οι κινήσεις που μπορούν να αποφέρουν γρουσουζιά αλλά και ένας άνανδρος χειροδίκης που βγάζει τον θυμό του σε ένα αθώο πλάσμα μέσα σε ένα σπίτι όλο συντρίμμια, είναι μια πρώτη γεύση από τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια.

Ειλικρινά ο Αλέξανδρος έχει τόσο μίσος στην ψυχή του που πραγματικά με φόβισε. Οι αντιδράσεις του, οι κινήσεις του, ήταν τόσο μοχθηρές και αποτρόπαιες που μπορούν να σε καθηλώσουν.

Η Σμαράγδα είναι σε πολύ δύσκολη θέση. Όλα είναι εναντίον της μα δεν είναι μόνη. Η στάση του Μανιάτη πατέρα προκαλεί ρίγη συγκίνησης και δεν είναι μόνο αυτά. Καθίστε αναπαυτικά γιατί η συνέχεια συγκλονίζει!

Ένα μήνυμα από την εισαγγελία Αθηνών, ένας σωρός από αβάσιμες κατηγορίες που σε εξοργίζουν, ένας μισογύνης ξέχειλος ειρωνείες και κατασκευασμένα ψέματα, η οικογενειακή υποστήριξη στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής της Σμαράγδας, αλλά και η επιτακτική ανάγκη εύρεσης εργασίας, κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη στο ζενίθ, τροφοδοτούν αγόγγυστα την αγωνία του και υπόσχονται μια συνέχεια πολύκροτη και σοκαριστική.

Τα αδέρφια της Σμαράγδας, λαμβάνουν δράση. Ο Φώτης, ο Βασίλης και ο Παύλος παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους. Κάποιος ανάμεσά τους είναι παρορμητικός, ενθουσιώδης, συναισθηματικός και περισσότερο ευαίσθητος. Θέλει άμεσα λύσεις, θέλει εγρήγορση, θέλει δράση και τιμωρία στον γαμπρό του, μα βιάζεται. Στον αντίποδα η πατρινιά φίλη Στέλλα προσπαθεί και αυτή να ‘βοηθήσει’ με όποιον τρόπο μπορεί και η Σμαράγδα μόνη με τις ερινύες να την κατατρώνε κινεί ουρανό και γη για τη σωτηρία των παιδιών και τη δική της.

Αχ αυτός ο συγγραφέας πως τα καταφέρνει και αβίαστα νιώθεις κομμάτι της ιστορίας. Κρατάς το χέρι της Σμαράγδας, ακουμπάς στοργικά τον ώμο ενός πατέρα, τρέχεις πίσω από τον Βασίλη μήπως και προλάβεις να επέμβεις και αγκαλιάζεις δυο αγγελούδια που πραγματικά έχουν χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Σειρά έχει ο ξηγημένος της Τρούμπας Μπάμπης, μια ερασιτεχνική παρακολούθηση, ένας καλά χωμένος στα βαθιά δικηγόρος, μια πωλήτρια σε κατάστημα υποδημάτων αλλά και η Ιντερπόλ, μια αποθήκη στην Αλίαρτο και ένα χαμάμ στην Κωνσταντινούπολη.

Πάρτε μια βαθιά ανάσα για να συνεχίσω. Η καφετέρια Μαύρος Γάτος, το νησί του Πατρόκλου, η σουίτα Α38 για όσους κατάλαβαν, αλλά και ένα ορφανό φανάρι αυτοκινήτου, τοποθετούν τα σκόρπια κομμάτια στη σωστή θέση του παζλ και η εικόνα που αποκαλύπτεται, προκαλεί πόνο…     

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…οι άνθρωποι στη Μάνη κληρονομούν κάτι φοβερό: να μην ξεχνάνε όσο ζουν και να θέλουν να πονάνε γι’ αυτό… 

Η Μάνη δεν έχει πει την τελευταία της λέξη. Η ώρα όπου οι άγραφοι νόμοι θα λάβουν τα ηνία, κοντοζυγώνει. Η δικαιοσύνη θα αποδοθεί, μα όχι για όλους. Ο πόνος στις καρδιές πολλών ηρώων θα γλυκάνει, μα πάντα θα είναι εκεί να τους υπενθυμίζει την αξία της οικογένειας, την μεταξύ τους αγάπη αλλά και τη θυσία.

Μπορεί η λάσπη, τα ανυπόστατα και ασύστολα ψεύδη, η βία, ο πόνος, οι ύπουλες και υποχθόνιες κινήσεις, το μίσος και η ειρωνεία να μεσουράνησαν για ένα μεγάλο διάστημα, η αλήθεια όμως και η ανιδιοτελής αγάπη βρήκε μια χαραμάδα και κατάφερε να κατατροπώσει όλη τη σαπίλα του σαθρού οικοδομήματος του Αλέξανδρου.

Λίγο πριν το τέλος, ένα αχνό χαμόγελο διαγράφεται στα πρόσωπά τους, μια οικογένεια μαζεύει τα κομμάτια της και δειλά – δειλά ένας ήλιος παίρνει τη θέση του πέτρινου φεγγαριού που και το ίδιο πόνεσε για τα όσα διαδραματίστηκαν ενόσω μεσουρανούσε.

Το βιβλίο το διάβασα απνευστί. Δάκρυσα, πόνεσα, χάρηκα, θύμωσα, απογοητεύτηκα, έχασα τις ελπίδες μου, μα γρήγορα για χάρη κάποιων ηρώων στάθηκα πλάι τους να τους υποστηρίξω. Αυτό δεν θέλουμε άλλωστε από ένα βιβλίο; Ένα ταξίδι σε κακοτράχαλους δρόμους, αναζητώντας στα βάθη τους τη νηνεμία!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Το βιβλίο αποτελεί επανέκδοση του ομότιτλου βιβλίου του συγγραφέα.

Ποτισμένη με το δηλητήριο του φόβου και της αγωνίας που της διέλυσαν την ψυχή, η Μανιάτισσα Σμαράγδα Γιατράκου αντιλαμβάνεται τυχαία ότι πίσω από τον ευτυχισμένο γάμο της με τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Χολέβα κρύβονται ιστορίες που προκαλούν ανατριχίλα, όπως οι κοφτερές πέτρες του Οίτυλου. Όταν αποφασίζει να τις σκαλίσει, μπλέκεται σε έναν ιστό πραγματικού κινδύνου τόσο για εκείνη όσο και για τα δύο μικρά παιδιά της. Ούτε που φανταζόταν ποτέ ότι ο άντρας που αγάπησε είχε κρυφή ζωή και θα της στερούσε τα αγγελούδια της.

Παγιδευμένη από τον άνθρωπο που ακολούθησε με κλειστά μάτια, βρίσκεται απεγνωσμένη στο πουθενά, κυνηγημένη από θεούς και δαίμονες. Δεν παλεύει πια για την ίδια, αλλά γι’ αυτό που αγάπησε περισσότερο κι από τον εαυτό της. Κι όταν τίποτα πια δε φαίνεται ότι μπορεί ν’ αλλάξει την τραγική της μοίρα, «μιλάνε» η Μάνη και η Νέμεση κι ανοίγουν διάπλατα οι βαριές πόρτες των φυλακών…

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου.

Ο ΜΕΝΙΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ δεν ασχολήθηκε με αποτρόπαια εγκλήματα, μετά τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης, παρά μόνο πολύ αργότερα, στα μυθιστορήματά του. Τον είχε κερδίσει ήδη η δημοσιογραφία, την οποία ταλαιπωρεί επί σαράντα έξι συναπτά έτη. Ξεκίνησε μαθητής λυκείου ακόμα από το Φως, μύρισε το μελάνι στις εφημερίδες Βραδυνή, Έθνος, Ελεύθερος Τύπος, Αθλητική, Sportime, Derby, στα περιοδικά Εικόνες, Nitro, Active, Επίκαιρα, βούτηξε στα ερτζιανά (ΕΡΑ, Sport FM, Sentra FM, SPORT 24), ήταν στο Mega Channel, στο Open TV και ξανά στο Mega.

Έκανε τρεις φορές τον γύρο της Ευρώπης, φτάνοντας ως τη Νότια Αφρική, με εκατοντάδες ρεπορτάζ και χιλιάδες βίντεο, όλα με ένα δικό του χρώμα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ και του ΠΣΑΤ, από τον οποίο έχει βραβευτεί τέσσερις φορές για τηλεοπτικά θέματα. Το 2024 τιμήθηκε με το Βραβείο Μπότση παρουσία της Προέδρου Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Παραμένει έφηβος και εκρηκτικός, συνεχίζει να ονειρεύεται, να χαμογελάει, να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται, και πιστεύει στην… άσπρη μέρα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.