Ζητιάνεψαν την Δημοκρατία

Κραυγές της λαίλαπας που χάραξε η ελπίδα,

συχνότητες που σπάζουν τη γυάλινη καρδιά,

ορμήστε στις μάσκες που φορά η δημοκρατία,

ντροπιάστηκε η Αθήνα αυτή του μέγα Περικλή.

Ετόλμησαν οι ασεβείς να σηκώσουνε κεφάλι,

αγγίξανε το λευκό φως με τα λασπωμένα χέρια τους,

μα ξεχάσανε πως όσο φως είναι και φωτιά,

και αν τολμήσεις και την πιάσεις θα σε κάψει.

Η δημοκρατία είναι Θεά με φωτεινά φτερά,

όχι ζητιάνα που σέρνεται στο λασπωμένο χώμα,

με το δεξί το χέρι επικαλείστε το όνομά της,

και με το άλλο την πνίγετε στο κόκκινο μας αίμα.

Ορμήστε λοιπόν ατάραχοι χείμαρροι της νιότης,

ξεπλύνετε το κρίμα από τα κόκαλα της χρυσής Αθήνας,

ώστε να φέξει ξανά το πεντακάθαρο αυτό φως,

που εκπέμπει η ματωμένη Θεά «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ».