Η συνταγή της επιτυχίας

Αλεύρι, νερό, μαγιά
στο φτωχικό μας θα μυρίσει
σαν να είναι Πρωτοχρονιά

Στάζουν κόμποι ιδρώτα
από της γιαγιάς το κούτελο
όμως εκείνη δεν αλλάζει ρότα

Συνεχίζει ακάθεκτη μπουνιές να δίνει
πάνω από τη ζύμη
χωρίς στιγμή να την αφήνει

Θέλω τόσο να ντραπώ
που δεν μπορώ και εγώ
σαν τη γιαγιά μου δυνατός να φανώ

Η γιαγιά αρχίζει να φωνάζει
γιατί η μητέρα παίρνει τη λεκάνη,
δε θέλει το παιδάκι της να κουράζει

Αλλά η μαμά είναι πεισματάρα
και τη γιαγιά κάνει στην άκρη
βλέπετε είναι μια πανούργα σαραντάρα

Αναρωτιέμαι αν σε λίγα χρόνια
θα θυμόμαστε πως το ψωμί το ζυμώνουμε
εμείς και όχι κάποια πρόνοια

Αλεύρι, νερό και μαγιά
το ζεστό ψωμί φτάνει για όλους
κι ας μην υπάρχουν άλλα φαγιά

_

γράφει η Κατερίνα Κρυστάλλη