Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα όσο να ανασάνεις

Μέσα σε σμπαραλιασμένα υποσέλιδα

Και φρικτά παραμορφωμένες υποσημειώσεις

Στα κρυμμένα μηνύματα ετοιμοθάνατες στιγμές

Τις προσπερνάς

–Προσοχή μην αγγίζετε

Περνάει η ώρα

Τόσο γρήγορα ο χρόνος φεύγει

Όσο να πεις –εκεί ήμουν-

Όσο να θυμηθείς πόσες σιωπές μέτρησες

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

Αρκούσε ένα δεκανίκι

Λειψό… Mα…

– Αυτό σου έλαχε-

Μη ζητάς κι άλλο στήριγμα

-Τι είπες; Πονάς;-

Ήχοι αρχέγονοι φαντάσματα τώρα

Γρυλίζουν σε επανάληψη –ανεπίδεκτος μαθήσεως-

Περνάει η ώρα τι περίμενες;

Tόσοι έχουν σειρά-

Περνάει ο χρόνος, τι πίστευες;

-Άλλος ένας στην ουρά-

-Και να θυμάσαι πάντα-

-Μη τυχόν και τολμήσεις-

-Μη μιλήσεις-

-Μη μιλάς-

-Μη μιλάς-

_   

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ δυνατός ο μονόλογός σου Άννα και ιδιαίτερη η γραφή σου. Την ξεχωρίζω πριν ακόμη δω το όνομά σου. Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Θα συμφωνήσω με όλα όσα έγραψε το Χριστινάκι μας αγαπημένη μου Άννα…μπράβο!!!

    Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία μου…. για την αγάπη που συνοδεύει το σχόλιό σου!!Την καλημέρα μου!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *