22.03.2018

Στον πρώτο στίχο

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Ερωτήσεις… απαντήσεις

Περιχαρακωμένα ερωτηματολόγια στο διαδίκτυο

Περνάει όλη η ανθρωπότητα μπροστά από ένα κομπιούτερ

Και φωνάζει «βοήθεια»

Τι θα κάνεις;

Ο θάνατος ορμάει πάνω στην άνοιξη για φρέσκο αίμα

Πόσες μαργαρίτες θα κόψεις για να τον στολίσεις;

Εκείνα τα παιδιά ξέρεις,

δεν έμαθαν εμβατήρια πολέμου

Τους άρεσε πολύ να παίζουν και να μαθαίνουν για τον κόσμο

Είχαν μια όμορφη δασκάλα

που τους γαλήνευε το φόβο με βιβλία και ιστορίες

Εκείνη τη μέρα είχαν βγει στα χαλάσματα δίπλα απτο σχολείο τους

Θα μάζευαν τις παπαρούνες

Που είχαν φυτρώσει μέσα στις στάχτες

Θα έφτιαχναν ένα στεφάνι

Θα έκαναν μια γιορτή αφιερωμένη στην ειρήνη

Η δασκάλα θα τους μάθαινε ένα καινούριο τραγούδι

Μα στον πρώτο στίχο το αέριο τους έπνιξε όλους

Τα χελιδόνια δεν φάνηκαν ποτέ

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μια σημείωση

Μια σημείωση

Τι είναι, ας πούμε, η τύχη;Ό,τι σε καταβαραθρώνειΩς επί το πλείστονΑπαντάς. Αυτό είναι γνωστό κυρίως στους ζωντανούς. Λέγοντας αυτά στον καθρέφτη, το ανύπαρκτο αυτό ον, τον μελιστάλαχτο δολοφόνο της σάρκας, τον αγνό τιμωρό του θολού ονείρου που όλο με ποθεί και μένα...

Ανεστραμμένα είδωλα

Ανεστραμμένα είδωλα

Στην κοίτη ενός σπασμένου καθρέφτη, είδα τον κόσμο ανάποδα. Τα πουλιά βυθίζονταν στον ουρανό, σαν πέτρες σε πηγάδι. Τα δέντρα κρεμόντουσαν από τα σύννεφα, με τις ρίζες τους γυμνές στον άνεμο, και οι άνθρωποι περπατούσαν,  κρατώντας στα χέρια τους, τα πρόσωπά τους, σαν...

Τελοσπάντων

Τελοσπάντων

Αυτό το «τελοσπάντων»πόσες φορές το είδα γραμμένο,σε τοίχους,σε μηνύματα,πόσες φορές το άκουσασε ατέρμονες συζητήσεις,σε ερωτικά καβγαδάκια. Πάντα το θεωρούσα αδιαφορία. Μια εύκολη έξοδο,μια λέξη για να τελειώσει η κουβέντα,μια πόρτα που κλείνει χωρίς θόρυβο. Μέχρι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *