10.12.2020

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Μια ζωή μαζί σου
και είναι αλήθεια πως δεν τα κατάφερα
– ακόμα τουλάχιστον –
ν’ απαγγέλω στον άνεμο
το ποίημα εκείνο που πονά
που σιωπά
που φλέγεται
που μονάζει στο βυθό
των μεγάλων ματιών σου. 

 

_

γράφει ο Τάκης Τσαντήλας

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 04 – 05 Ιουλίου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 04 – 05 Ιουλίου 2026

Real News https://youtu.be/4OAhYn9Z-mcΚαθημερινή  Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ...

Στη Δέσποινα

Στη Δέσποινα

Στης νύχτας την πρόσχαρη και ανοιχτή αγκαλιά,κόρη του ουρανού και αδελφή των άστρωνμε μάτια βαθυγάλαζα και χείλη ροδοκόκκινα,την απλωσιά του ουρανού απλώνεις παραπέρατο μικροστένεμα της γης πιο δώθε το σιμώνεις,να είναι μάγεμα η ζωή κι αγκάλιασμα οι πόθοι. Στο...

Ατέρμονο Ξεκίνημα

Ατέρμονο Ξεκίνημα

Κοιτώντας την κόλλα τη λευκή, σκέψεις πολλές έρχονται στο νου, μα πώς να ξεκινήσω τη γραφή; Όταν μόνο το όνομά σου μου έρχεται στο μυαλό και τα σταματά όλα – τη σκέψη τη βαθιά. Κι ύστερα, όλα σαν να ξεκινάνε ξανά· βάζεις φωτιά στο συναίσθημα, βάζεις φωτιά και στον...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ατέρμονο Ξεκίνημα

Ατέρμονο Ξεκίνημα

Κοιτώντας την κόλλα τη λευκή, σκέψεις πολλές έρχονται στο νου, μα πώς να ξεκινήσω τη γραφή; Όταν μόνο το όνομά σου μου έρχεται στο μυαλό και τα σταματά όλα – τη σκέψη τη βαθιά. Κι ύστερα, όλα σαν να ξεκινάνε ξανά· βάζεις φωτιά στο συναίσθημα, βάζεις φωτιά και στον...

Χαϊκού του λυκόφωτος

Χαϊκού του λυκόφωτος

Νύχτα που σβήνειμόνος με το φεγγάρισυλλογίζομαι Άλλη μια νύχταψίθυροι στο σκοτάδιπου δε γύρισες Το φεγγαρόφωςσε πορφυρό σεντόνιαργοπεθαίνει Πάχνη στα φύλλαη ελπίδα προσμένειτο φως του ήλιου   _ γράφει ο Βασίλειος...

Πατρίδα του ήλιου

Πατρίδα του ήλιου

Γλώσσα, κουλτούρα, λευτεριά, γνώση, στοργή και φρονιμάδα… Ψαλμοί, παιάνες, ξαστεριά, φόρος τιμής για ‘σε Ελλάδα! Ποτάμια αίμα μυθικό, στης ιστορίας σου τη στράτα,  κι ούτε ένα ψήγμα δανεικό, στ’ άψογα χρόνια, τα φευγάτα. Σε μια εξάστιχη στροφή, πλέξε στεφάνια...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Λεωνίδας Καζάσης

    Της αρτιότητος τεχνουργία! Όμως, της ψυχής σας οι χείμαροι οι εκφραστικοί, απροσπέλαστοι!
    Περήφανα – ηδονικά, το ποίημά σας θα το εδώριζα, στις γυναίκες που θα με συνεκλόνιζαν.

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *