A posteriori

Δημοσίευση: 16.04.2020

Ετικέτες

Κατηγορία

Εκ των υστέρων τι;

Τόσα χρόνια κουβαλούσε η Άνοιξη τη ζωή μας,

Με δίποδο ένα αμάλγαμα αγιότητας και αιδημοσύνης.

Σήμερα άνθισαν ματωμένα γιασεμιά και γεράνια,

Καθώς δεν άντεχαν στις υψηλές θερμοκρασίες.

Όταν ο ήλιος έκαιγε την ψυχή

Και μύριζε λιωμένη ρητίνη.

Εκ των υστέρων τι;

Ροκανίστηκαν οι πολύτιμες στιγμές

Στον τόπο που μεγαλούργησε ο έρωτας μας.

Στέκουμε αχάριστοι ατενίζοντας τον ουρανό που μας στέρησαν.

Αυτό δεν το’ χαμε προβλέψει.

Μαδούσαμε τις μαργαρίτες ανεκπλήρωτοι,

Ώσπου πέρασαν τα χρόνια,

Ώσπου προσπέρασαν οι άνθρωποι,

Ώσπου μας φλεβοτόμησαν τα συναισθήματα.

Αυτό δεν το΄ χαμε προβλέψει…

 

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Ελένη Τριτογένεια Ιωαννάτου

    Φωτεινή πάρα πολύ όμορφο!!!

    Απάντηση
    • Ιουλια

      Πολύ γλυκό και στοχευμένο Φωτεινή μου! Συγχαρητήρια!

      Απάντηση
      • Φωτεινή Πεσματζόγλου

        Ιουλία μου! Κάθε σχόλιο σας και ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !!

        Απάντηση
  2. Φωτεινή Πεσματζόγλου

    Ευχαριστώ πολύ Ελένη. Με τιμά το σχόλιο σου και ο χρόνος σου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου