Ανδρομάχη

Ανδρομάχη

Μια κάποια μέρα θερινή ο ήλιος μες την Τροία, μονάχος του μονολογεί και λέγει προς τον Δία: «Πατέρα όλων των Θεών και Δίκαιε Μονάρχη, να ‘ξερε τάχα ο Έκτορας για τι έπεσε στην μάχη;» Και Εκείνος του αποκρίνεται: «Αγάπη ήταν η αιτία.  Μήτε η Ελένη η ξακουστή κι η...
Άνθρωποι που διαβάζουν στην παραλία, της Emily Henry

Άνθρωποι που διαβάζουν στην παραλία, της Emily Henry

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Δυο διαφορετικοί άνθρωποι, δυο διαφορετικοί χαρακτήρες, η Τζένιουαρι (Τζεν) και ο Ογκάστους (Γκας). Συγγραφείς και οι δύο, όπου η Τζένιουαρι γράφει για τον ρομαντισμό, τον έρωτα και τα βιβλία της πάντα έχουν αίσιο τέλος, ενώ ο...
Μπλαβιά χέρια

Μπλαβιά χέρια

Σφιχτά τα δάχτυλα πιέζουν τα λάθη. Ζουλώντας τα, παραμορφώνονται σε λησμονημένες επιθυμίες. Μέσα στη φενάκη της ελπίδας, ανταμώνονται οι σκέψεις. Ρυτιδιασμένες και αποκαμωμένες ξεδιψούν με αληθινά ψέματα. Η πληγωμένη παλάμη τυλίγεται γύρω από ένα κυανόλευκο επίδεσμο....
5ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης από το ΙΔΡΥΜΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΙΑΦΛΑ ΜΠΑΛΟΓΛΟΥ

5ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ποίησης από το ΙΔΡΥΜΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΙΑΦΛΑ ΜΠΑΛΟΓΛΟΥ

5ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ   ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ Το ΙΔΡΥΜΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΙΑΦΛΑ ΜΠΑΛΟΓΛΟΥ προσηλωμένο σταθερά στους στόχους που έχουν διακηρυχθεί από τον Πρόεδρό του, με την επιθυμία της διαρκούς συνεισφοράς στα λογοτεχνικά δρώμενα της πόλης   ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ Τον 5ο...
23 λεπτά

23 λεπτά

Καλοκαίρι. Μία παρέα τόσο νέα που δεν τους νοιάζει να έχουν σκιά στην παραλία. Το τέλος των διακοπών κοντά. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι.   Χτες το βράδυ κάθισαν στο μπαλκόνι μόνοι μέχρι την ανατολή. Τα είπαν όλα εκτός από το πιο σημαντικό. Το τέλος των διακοπών...
Συνοδός κορυφής, της Μαίρης Βανδώρου

Συνοδός κορυφής, της Μαίρης Βανδώρου

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Ο Κώστας και η Βασιλική είναι παντρεμένοι, μένουν σε ένα χωρίο κοντά στην Πάτρα και έχουν τρία παιδιά. Ο μεγάλος τους γιος, ο οποίος θα μας απασχολήσει σθεναρά κατά την ανάγνωση του βιβλίου, ο Αλέκος, είναι πάρα πολύ όμορφος....
Νησιά

Νησιά

Και αν από το πέλαγος τρομάζεις, Και από την αλμύρα ψήνεσαι, Αφήσου στον αέρα, να σε πάει στα νησιά. Τους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες Κάνε τους συντρόφους και οδηγούς. Τους φόβους σου βάλε στο αμπάρι. Και άσε την ελπίδα πλώρη, να σε πάει στα νησιά. Νησιά γεμάτα ο...
Το ουράνιο τόξο

Το ουράνιο τόξο

Δώσε μου χώρο σε ένα παραμύθι Άσε με να περιπλανηθώ στα άλυτα του μυαλού σου Και να προβληματιστώ για τα μυστήρια του λογισμού σου Ταρακούνησε με σαν ρεύμα και βγάλε με από τη νύστα Ξύπνα με από τον λήθαργο για να θυμηθώ πώς είναι να νιώθεις Θέλω να αγγίξεις τα πιο...
Έναν θάνατο τον έχουμε…

Έναν θάνατο τον έχουμε…

1   Τον θάνατο πρέπει να τον χορεύουμε. Αφού είναι αναπόφευκτος ας μπούμε στον τάφο γλεντώντας. Έτσι, θα του μπούμε του θανάτου στο μάτι. Το μνήμα είναι πόρτα…   2   Κάθε βράδυ πεθαίνουμε. Γιατί φοβάσαι τον θάνατο; Δεν είναι παρά ένας προσωρινός ύπνος....
Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί, της Άλις Φίνι

Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί, της Άλις Φίνι

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Ο Άνταμ, είναι ένας από τους κεντρικούς ήρωες του ψυχολογικού θρίλερ. Πάσχει από μια νευρολογική διαταραχή, τη προσωπαγνωσία, πράγμα που σημαίνει ότι αδυνατεί να διακρίνει τα χαρακτηριστικά των προσώπων. Είναι σεναριογράφος,...
Παλινδρομικά Όνειρα, του Αλέξανδρου Μολφέση

Παλινδρομικά Όνειρα, του Αλέξανδρου Μολφέση

Αλέξανδρος Μολφέσης Εκδόσεις ΔΙΑΝΟΙΑ – γράφει η Βάλια Καραμάνου – «Και ξαφνικά ανοίγω τα μάτια» Κάπως έτσι, με αφοπλιστική απλότητα και ευθύτητα αρχίζει να ξεδιπλώνεται η αφήγηση με μια συνάντηση πολυπόθητη και αγωνιώδη, μετά από μεγάλη και επώδυνη...
Οι νεκροί συστρατιώτες

Οι νεκροί συστρατιώτες

 Σ’ αυτή τη σιωπή  Μας χωρίζει η στέπα η ψυχρή Σε μια νύχτα πολύ σκοτεινή Που ηχούνε οι σφαίρες  Κι ο θάνατος  Που συχνά μοιάζει τρομαχτικός  Ίσως και να μην είν’ ο εχθρός Αλλά απλώς ένας φίλος Καρδιά μου γλυκιά ξέρω πως όταν σε δω ξανά  θα θαφτώ στη δική σου αγκαλιά...
Τετρακόσια μέτρα, του Χαράλαμπου Κόκκινου

Τετρακόσια μέτρα, του Χαράλαμπου Κόκκινου

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Στη συλλογή διηγημάτων του Χαράλαμπου Κόκκινου, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να διαβάσει ιστορίες έξυπνες, αστείες, διδακτικές, πρωτότυπες, εμμονικές αλλά και νοσταλγικές. Αυτοτελείς και σύντομες μεν, αλλά ικανές κάποιες να...
Nα είσαι εκεί…

Nα είσαι εκεί…

Να είσαι εκεί στο πρώτο ραντεβού Είπε η φωνή Το άσπρο φόρεμα να βάλεις, της μετάληψης Θα είναι Κυριακή πρωί Θα βρέχει λάσπη κι έρωτα Μη φοβηθείς Να είσαι εκεί στο πρώτο ραντεβού Είπε η φωνή Κι έμεινα κάτω απ` την βροχή λάσπη με λούζει κι έρωτας βραχνός _ γράφει η...
Ματωμένη σελήνη, του Jo Nesbo

Ματωμένη σελήνη, του Jo Nesbo

Πόσο ενδιαφέρον μπορεί να είναι ένα βιβλίο ώστε να καταφέρει να ξεπεράσει κάθε προσδοκία, όταν έχουν προηγηθεί ήδη άλλα δώδεκα με τον ίδιο ήρωα, το ένα καλύτερο από το άλλο; Πόσο μπορεί να καθηλώσει τον αναγνώστη, κάνοντάς τον να νιώθει την οικειότητα της συνήθειας...
Τολμάς; της Λίας Αραμπατζή

Τολμάς; της Λίας Αραμπατζή

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Το ιδανικό για μια σχέση, είναι τα μέλη της να είναι ευτυχισμένα και φυσικά να έχουν κοινή πορεία πλεύσης, γιατί σε διαφορετική περίπτωση, η κατάσταση δεν οδηγεί πουθενά. Αυτό το τελευταίο δυστυχώς, ισχύει στη σχέση της Δανάης...
Αιρετικοί, του Λεονάρδο Παδούρα

Αιρετικοί, του Λεονάρδο Παδούρα

– γράφει η Ανθή Λεκάτη – Ο Παδούρα έχει γράψει ένα μυθιστόρημα- ύμνο στην αξία της τέχνης, της ελευθερίας και της διαφορετικότητας- που οικοδομείται στα θεμέλια τεσσάρων αρχικά παράλληλων και στη συνέχεια διασταυρούμενων ιστοριών, που διαδραματίζονται σε...
Το καλύτερο ταξίδι

Το καλύτερο ταξίδι

Το καλύτερο ταξίδι που θα κάνεις δεν είναι σε τόπους μαγικούς, ονειρεμένους σαν αυτούς που βλέπεις στις καρτ ποστάλ να σου χαμογελάνε πλάνα κι αδιάφορα. Δεν είναι στην Ανατολή ούτε και στη Δύση όπου τα χιλιοφορεμένα τους αρώματα ξεθυμαίνουν στης λήθης τα σκοτάδια, με...
Εργαζόμενο αγόρι, της Λένας Διβάνη

Εργαζόμενο αγόρι, της Λένας Διβάνη

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Έχοντας μεγαλώσει σε μια πατριαρχική κοινωνία, με τη γυναίκα να ασχολείται ως επί το πλείστων με τις δουλειές του σπιτιού και τον άνδρα να θεωρείται το μέλος της οικογένειας που έχει υποχρέωση να εργάζεται εκτός και να...
Έρημο χρώμα

Έρημο χρώμα

Θαρρούσα ότι ήταν κόκκινο αίμα που έρρεε… Κι έτρεξα στο κατόπι της, σαν ηλιονικημένος εργάτης που διψούσε. Έτρεχε να προλάβει… Μα να προλάβει τι; Όπου περνούσε, τα στενά δοξάζονταν. Τα νυχτολούλουδα άνθιζαν ολημερίς! Αλλοπαρμένος, περίμενα να επιστρέψει...