Αθηνά
Περπατούσε με αργό και σταθερό βήμα κατά μήκος της Οδού Πανεπιστημίου. Αντικρίζοντας την Εθνική Βιβλιοθήκη με τις καμπυλωτές σκάλες όλες οι ανησυχίες και οι αρνητικές σκέψεις που τον βασάνιζαν…
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 18 από 51
Περπατούσε με αργό και σταθερό βήμα κατά μήκος της Οδού Πανεπιστημίου. Αντικρίζοντας την Εθνική Βιβλιοθήκη με τις καμπυλωτές σκάλες όλες οι ανησυχίες και οι αρνητικές σκέψεις που τον βασάνιζαν…
Την Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2018 πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου της Δήμητρας Παναρίτη, για το οποίο μίλησα, ως μέλος του πάνελ. Σας παραθέτω την ομιλία μου, χωρίς τα αποσπάσματα που…
"Κι είναι αυτός ο χορός στο ταβάνι του μεγάλου δωματίου που δεν με αφήνει να κοιμηθώ. Κλείνει κανείς τα μάτια του σαν βλέπει ξυπνητός τα όνειρά του;"
Στην μοντέρνα ποίηση υπάρχει μια ελευθερία κινήσεων. Εκεί μπορεί το νυστέρι να φτάσει μέχρι το κόκκαλο, αλλά δεν θα σταματήσει -θα σκάψει βαθιά μέχρι να αποκαλύψει την ψυχή. Κι εκεί δεν ξέρεις τι θα…
Δεν ξέρω αν την αγάπησα ποτέ. Δεν ξέρω αν την πόνεσα ποτέ. Δεν ξέρω αν νοιάστηκα ουσιαστικά κι αληθινά ποτέ γι’ αυτήν.
Το μίσος, το αβυσσαλέο μίσος που έτρεφε η κυρά Σμαρώ για τον πρώην γαμπρό της το Δημητρό, ήταν γνωστό τοις πάσι. Δεν ήταν κάτι που η ίδια προσπαθούσε να κρύψει. Κάθε άλλο. Το διατυμπάνιζε σε όλους…
Η Λένα βάδιζε στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου, χωρίς να έχει συναίσθηση του πού βρισκόταν, έτσι καθώς ήταν χαμένη και βυθισμένη στις απελπισμένες της σκέψεις.
Έχοντας βαρεθεί από καιρό τις συνηθισμένες διασκεδάσεις, αποφάσισα να δοκιμάσω μια καινούργια μέθοδο ψυχαγωγίας. Πρόκειται για το escape room ή δωμάτιο απόδρασης, και είναι μια εναλλακτική μορφή…
Ένα πρωί θέλω να μου χτυπήσουν το κουδούνι! Κι ας κοιμάμαι ακόμα. Κι ας με ξυπνήσουν. Παρόλο που κανονικά σιχαίνομαι να με σηκώνουν αιφνιδιαστικά από το κρεβάτι κι ακόμα περισσότερο σιχαίνομαι τις…
Ξαφνικά ανακαλύψαμε το Χάλοουιν κι οι κολοκύθες την τύχη τους. Από κει που λιάζονταν στα αλώνια και προορίζονταν για έδεσμα γλυκό ή αλμυρό, βρέθηκαν στα σαλόνια αναβαθμισμένες σε έργα τέχνης…
Η Μαριάνθη είχε στο πορτοφόλι της τα τελευταία ψιλά. Ήθελε ακόμα πέντε μέρες για να πληρωθεί. Στο σπίτι τους είχε όλους τακτοποιημένους… Φαγητό υπήρχε, οι λογαριασμοί όλοι πληρωμένοι, το παιδί το…
Ένα βράδυ τα πόδια μου έτρεχαν ψάχνοντας για μια κρυψώνα. Στάθηκα πίσω από έναν φράχτη, κοίταξα πίσω φοβισμένη ώστε να βεβαιωθώ ότι δε με ακολούθησε κανείς και, ανακουφισμένη πια, πήρα μια βαθιά…
- «Αν είχε συμβεί κάτι, θα μας είχαν ειδοποιήσει. Μην βάζεις κακό με τον νου σου. Μην ανησυχείς. Κάπου θα έχουν πάει και θα γυρίσουν.»
"Σε φορώ χρυσάνθεμο στο στήθος μου. Σε βαστώ ακέραιο μέσα στους χτύπους της καρδιάς μου. Σε ηχώ σαν καμπάνα γιορτή μου."
Μ’ ένα ζευγάρι πολυφορεμένα παπούτσια που έπλεαν στα πόδια του σαν μπαταρισμένες βάρκες, έκανε κάθε μέρα την ίδια διαδρομή, από τον καταυλισμό που ζούσε με τη μάνα και τ’ αδέλφια του ως το γήπεδο της…
"Στο γόνατό μου φύτεψα μια αμυγδαλιά. Ποιο βήμα τάχα να μπορεί να αντισταθεί σε μια πρόωρη Άνοιξη;"
Δεν ξέρω τι λένε για το λάλημα του αηδονιού. Έχουν γραφτεί πολλά και συνηθίζουμε να λέμε, όταν κάποιος έχει μελωδική φωνή, πως τραγουδά σαν το αηδόνι. Οφείλω να ομολογήσω πως δεν το έχω ακούσει δια…
Θεέ Μεγαλοδύναμε, τι κρύο είν' αυτό; Η επιτομή της παγωνιάς που τύφλα να' χει ο καταψύκτης του καινούργιου ψυγείου. Και δεν είναι που σου παγώνει το κορμί, μα σου κάνει παγάκια την ψυχή. Δεν λέω το…
Τα πλέον γνωστά στους φίλους μας στη γηραιά Αλβιώνα ως λευκά ψέμματα (“white lies”). Αυτά δηλαδή που δεν κρύβουν κανένα αρνητικό αντίκτυπο για αυτόν στον οποίο απευθύνονται. Όχι όμως και για αυτόν ο…
"Επιστρέφει συχνά το πρόσωπό σου στην κουρτίνα του παραθύρου. Έχει το σχήμα του φεγγαριού πάνω σε έναν ήλιο. Κάπως έτσι μπερδεύεται η νύχτα με την μέρα μου"