Escape room

Δημοσίευση: 1.11.2018

Ετικέτες

Κατηγορία

Έχοντας βαρεθεί από καιρό τις συνηθισμένες διασκεδάσεις, αποφάσισα να δοκιμάσω μια καινούργια μέθοδο ψυχαγωγίας. Πρόκειται για το escape room ή δωμάτιο απόδρασης, και είναι μια εναλλακτική μορφή ψυχαγωγίας, όπου πρέπει να λύσεις ένα μυστήριο. Είναι ακίνδυνο και πολύ ενδιαφέρον, αφού ακονίζει το μυαλό και οξύνει τις αισθήσεις.

Μιας και κανένας από την παρέα μου δεν ενδιαφερόταν να συμμετάσχει, αποφάσισα να το δοκιμάσω μόνος μου, και ένα Σάββατο βράδυ πήγα, αν και όχι χωρίς κάποιον μικρό ενδοιασμό, εφόσον ήταν κάτι το καινοτόμο και συνάμα παράξενο. Με υποδέχτηκε μια κυρία, λίγο αλλόκοτη, με ρούχα που την έκαναν να μοιάζει με ιέρεια κάποιας ξεχασμένης θρησκείας, έτοιμη να με μυήσει σε μια κρυφή, μυστικιστική ιεροτελεστία.

Αφού μου εξήγησε τους όρους του παιχνιδιού, με οδήγησε σε ένα δωμάτιο εντελώς σκοτεινό και έκλεισε την πόρτα πίσω της. Όταν τα φώτα άναψαν ξανά, βρέθηκα στο σπίτι που έμενα με τους γονείς μου πριν τριάντα και πλέον χρόνια και ήμουν σε θέση να βλέπω όλα όσα έκαναν και να ακούω ότι έλεγαν.

Το μυστήριο που έπρεπε να λυθεί, χωρίς να είναι μονομιάς ξεκάθαρο, άρχισε να εμφανίζεται όλο και περισσότερο καθώς μάθαινα καλύτερα τους γονείς μου. Ο φόνος της μητέρας μου δεν ήταν από κάποιον διαρρήκτη, αλλά από τον ίδιο τον πατέρα μου, ο οποίος έχοντας από καιρό ερωμένη τον οργάνωνε, με σκοπό να ιδιοποιηθεί την τεράστια περιουσία της μητέρας μου και να παντρευτεί την ερωμένη του.

Όσο περισσότερο απτό γινόταν αυτό το συμπέρασμα, τόσο άλλο εγώ ήθελα να διώξω αυτή την πιθανότητα από το μυαλό μου και να βγω από το δωμάτιο. Όταν επιτέλους, μετά από τέσσερις ώρες παρακολούθησης αυτό το συμπέρασμα καταστάλαξε μέσα μου, τα φώτα μεμιάς έσβησαν αφήνοντας με στο απόλυτο σκοτάδι της αρχής του παιχνιδιού και η πόρτα επιτέλους άνοιξε. 

_

γράφει ο Αδαμάντιος Τσακαλούδης

Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!

Ακολουθήστε μας

Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Ζω στη μεγάλη γκρίζα πόλη, δεν έχει σημασία το όνομά της. Εξάλλου όλες οι πόλεις, όσο μεγάλες και αν είναι, αποπνέουν το ίδιο κλίμα καφκικού εγκλεισμού: στενοί δρόμοι, στενά σπίτια, αδιέξοδα φυσικά και αφηρημένα, άνθρωποι που μιλούν με αινίγματα, ατμόσφαιρα επικίνδυνα...

Εγώ, η Δέσποινα

Εγώ, η Δέσποινα

Καθισμένη πλάι στο καλοριφέρ, η Δέσποινα προσπαθούσε να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια της. Κάθε τόσο, έριχνε μια κλεφτή ματιά να δει μήπως ξύπνησε το αφεντικό. Παραδόξως κοιμόταν ακόμη του καλού καιρού. Είχε, επομένως, κάμποση ώρα να απολαύσει την ηρεμία της, έστω κι...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Εγώ, η Δέσποινα

Εγώ, η Δέσποινα

Καθισμένη πλάι στο καλοριφέρ, η Δέσποινα προσπαθούσε να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια της. Κάθε τόσο, έριχνε μια κλεφτή ματιά να δει μήπως ξύπνησε το αφεντικό. Παραδόξως κοιμόταν ακόμη του καλού καιρού. Είχε, επομένως, κάμποση ώρα να απολαύσει την ηρεμία της, έστω κι...

Μας λείπεις

Μας λείπεις

Απομεσήμερο και στον ολάνθιστο κήπο μιας αυλής, χάμω στο νοτισμένο χώμα, το λούκι μάλλον έχει βουλώσει. -Κάθισε, κάθισε, νά, εδώ!, στο ψάθινο σκαμνί, κάτω από το γιασεμί που αναπνέεις το βράδυ στη φύση, κάθισε να σου πω αυτό που φαντάζεσαι και δεν το θέλεις, που όμως...

Και έρχεται η επιβίωση

Και έρχεται η επιβίωση

Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:  -Άννα, το κορίτσι και τα μάτια σου!  Και την μαλώνει που το καντήλι της είναι σβηστό, το τζάκι σβηστό και ο ουρανός μελανός.  Στιγμές μετά, και τα πύρινα μάτια, η αγωνία:  -είσαι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου