ΣΑΩ
τοβιβλίο.net υποδέχεται με μεγάλη χαρά το διακεκριμένο σκηνοθέτη και στιχουργό Γιώργο Κορδέλλα και το βιβλίο του "ΣΑΩ" από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Είναι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο κινείται στα…
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 47 από 51
τοβιβλίο.net υποδέχεται με μεγάλη χαρά το διακεκριμένο σκηνοθέτη και στιχουργό Γιώργο Κορδέλλα και το βιβλίο του "ΣΑΩ" από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Είναι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο κινείται στα…
Διαβάστε το πρώτο μέρος της ιστορίας εδώ, το δεύτερο εδώ, το τρίτο εδώ, το τέταρτο εδώ και το πέμπτο εδώ.
Εκείνο το βράδυ το φως δεν άναψε στο μικρό σπιτάκι. Η νύχτα είχε απλωθεί για τα καλά ντύνοντας με τα μαύρα χρώματά της και τα αστέρια της που λαμποκοπούσαν ολόκληρη την πλάση. Όμως οι πόρτες του…
Διαβάστε το πρώτο μέρος της ιστορίας εδώ, το δεύτερο εδώ, το τρίτο εδώ και το τέταρτο εδώ.
Η μάσκα οξυγόνου που της έχουν φορέσει, την κάνει να αναπνέει καλύτερα. Ο νοσηλευτής που σέρνει το φορείο τη ρωτά αν κρυώνει. «Λίγο» του απαντάει και τη σκεπάζει καλύτερα για να ζεσταθεί και για να…
τοβιβλίο.net υποδέχεται το βιβλίο Λαίδη και Αλήτης του Γιάννη Καλαϊτζάκη. Μια ιστορία γραμμένη με τη χαρακτηριστική πένα του Γιάννη που καταφέρνει μέσα από το δηκτικό χιούμορ αλλά και τις ζωντανές…
Ο Διαμαντής με τα μάτια τα γυαλιστερά τα θαλασσινά, κάνει τα οχτάρια του στο μικρό λιμανάκι.
Ανέβηκε ένα ακόμα σκαλί. Τα χέρια του έτρεμαν, πιανόταν και από τα υποστυλώματα καμιά φορά, προχειροφτιαγμένη η σκάλα, δεν την εμπιστεύονταν και πολύ. Μεγάλωνε το ολόγιομο φεγγάρι σε κάθε του βήμα…
Αθηνά ΜαραβέγιαΤρεις Μέρες... Μια Ζωήεκδόσεις "το βιβλίο"ISBN: 978-618-81129-3-3
Εκείνο το βραδύ στόλισε τα μαλλιά της με δάκρυα και φόρεσε πάνω της την νυχτιά, είχε χρόνια να τον δει, σκόπευε να τον συναντήσει.
Να μην φοβάσαι, με ακούς; Να καλωσορίζεις ότι σου φέρνει η ζωή. Όλα ευπρόσδεκτα είναι, όλα περαστικά. Κάποιες εμπειρίες είναι αγνές, όμορφες και διάφανες, κάποιες σκούρες και σκοτεινές. Πολλές θα…
Διαβάστε το πρώτο μέρος της ιστορίας εδώ, το δεύτερο εδώ και το τρίτο εδώ.
Ο θειος μου ήταν κωφάλαλος εκ γενετής. Ο μόνος του φίλος ήμουν εγώ και μεγαλώνοντας μαζί του έμαθα να διαβάζω την σιωπή. Ναι ήταν καλός δάσκαλος κι ας έλεγε ο γιατρός ότι είναι παρανοϊκός. Τον…
Δεν πίστευε στις εκπλήξεις. Στα θαύματα. Ήταν σίγουρος πως η υπόλοιπη ζωή του θα κυλούσε στο ίδιο, ανούσιο κι ανιαρό σκηνικό. Κοιτούσε το ρολόι επίμονα. Οι δείκτες έμοιαζαν σταματημένοι. Πίσω από το…
Τον κρατούσα σφιχτά στην αγκαλιά μου και ένιωθα την υγρασία των ματιών του να ποτίζει το ρούχο μου, να το διαπερνά με την αλμύρα της και να κολλάει στο σώμα μου, όπως το θαλασσινό νερό, αφήνοντας…
Ο Σπύρος κοίταζε αφηρημένα έξω. Έβλεπε… τι έβλεπε; Τούνελ σκοτεινά, σαν κι αυτά που ήταν χωμένοι τα τελευταία χρόνια, χωρίς φως. Μετά μία στάση, φώτα, κόσμος λίγος ή πολύς, διαφημίσεις, από την εποχή…
Η βραχνή σαν φαρυγγίτιδα φωνή, έσπασε την πεντάλεπτη σιωπή που επικρατούσε στο μισοσκότεινο δωμάτιο.
Την ίδια την πτώση δε τη θυμόμουν. Θα πρέπει να είχα πέσει, τούτο ήταν λογικό, αφού βρισκόμουν σε ένα σκοτεινό χώρο, ξαπλωμένος, το σώμα μου πονούσε, και ψηλά, πολύ ψηλά, φαινόταν ένα φωτεινό άνοιγμα.
?Τρία, δύο, ένα. Όχι μια στιγμή, κάτι ξέχασα. Όχι τίποτα δεν ξέχασα. Κάντο δειλέ. Δώσε ένα τέλος ! » Είδε άλλο ένα τρένο να περνά και να χάνεται πίσω του. Το είχε πάρει απόφαση. Θα έδινε τέλος στη…