Αρχική › Blog › Πεζογραφία

Κατηγορία

Πεζογραφία

Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.

1,007 άρθρα · σελίδα 5 από 51

Σελίδα 5

Σελίδα 5 από 51

Γάντια κομμένα στα δάχτυλα

13.07.2023 · Γιάννης Ηλιάκης

Ακόμα πιπίλιζε την καραμέλα που του έδωσαν στην έξοδο. Περίμενε στο φανάρι, απέναντι από την πλατεία. Έχωσε τα χέρια στο παλτό του και χούφτωσε το πορτοφόλι του. Στην άλλη τσέπη, τσαλάκωνε το…

Dream

10.07.2023 · Κώστας Θερμογιάννης

Η Πολυξένη κάθε πρωί άφηνε τον κουρασμένο της πόθο να κοιμηθεί ήσυχα ήσυχα πάνω στο μαξιλάρι της. Μπροστά στον καθρέφτη ζωγράφιζε την ιδανική της εικόνα, κοκκίνιζε τα χείλη της κι ονειρευόταν για όσο…

Μαύρα πουλιά

08.07.2023 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Στα δικαστήρια της πόλης, κάποιοι είχαν βάλει φωτιά. Δουλειά του Έκτορα επαναστάτη, σίγουρα.

23 λεπτά

27.06.2023 · Χριστίνα Κατσιαδάκη

Μία παρέα τόσο νέα που δεν τους νοιάζει να έχουν σκιά στην παραλία. Το τέλος των διακοπών κοντά.

Αναμνήσεις

26.01.2023 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται…

Τα λουλούδια φυτρώνουν στη στάχτη

14.01.2023 · Γιάννης Σταύρου

Δεν πρόλαβαν να σταματήσουν οι εκκωφαντικοί ήχοι των εκρήξεων και ο Αλεξέι είχε ήδη κουμπώσει τον επενδύτη και έτρεχε βάζοντας το κράνος προς το πυροσβεστικό όχημα – δεν έχει παιχνίδια στον πόλεμο, ο…

Ευτυχισμένοι καιροί

08.01.2023 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Ο ροδώνας όλο και μεγάλωνε στο μεγάλο τετράγωνο παρτέρι που είχε στήσει με πολλή δουλειά και αγάπη ο πατέρας της. Στη μέση δέσποζε ένας μεγάλος φοίνικας σε σχήμα βεντάλιας και οι τριανταφυλλιές όλο…

Εκείνοι, της αντίπερα όχθης

30.12.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Η Μίνα βιαζόταν. Δεν μπορούσε να περιμένει. Έκλεισε βιαστικά τα χαρτιά της. Προχώρησε προς την έξοδο. Έκλεισε με επιμέλεια την πόρτα και κλείδωσε σχολαστικά τρεις φορές. Κατεβαίνοντας την…

Το γράμμα

28.12.2022 · Χριστίνα Περώνη

?Όμορφη μέρα η σημερινή. Σηκώθηκα από νωρίς και βοήθησα τον πατέρα μου στο πότισμα του κήπου. Μ’ αρέσει τόσο πολύ να πιτσιλιέμαι με το νερό και να γίνομαι και ’γω ένα με τα λουλούδια. Ευτυχώς που…

Γιατί έφτασε λειψό, το μύρο των Μάγων στον Χριστό;

18.12.2022 · Γιώργος Μουσταΐρας

Η μέρα έφευγε γρήγορα, δίνοντας τη θέση της στις σκιές της νύχτας, καθώς το καραβάνι, που είχε βρει, στο πρώτο φως της αυγής, φιλόξενη στέγη στις σκηνές των Βεδουΐνων, ετοιμαζόταν να πάρει ξανά τον…

Το τελευταίο μπάρκο

15.12.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Πλάι σε ένα τσιμεντάδικο εργοστάσιο με χιλιάδες εργάτες και μηχανικούς, κάπου στην ελληνική παραθαλάσσια επαρχία, υπάρχει η μαρίνα από όπου αποπλέουν κάθε μέρα δεκάδες φορτηγά πλοία μεταφέροντας…

Η λύση στο αίνιγμα

11.12.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

?Τη σιωπή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα». Ο ατίθασος νέος αφού εκφώνησε τον επικήδειο λόγο του, κατέβηκε από το βήμα της Ακρόπολης, περήφανος, με προτεταμένο το στήθος μπροστά στο…

Όσοι μας αγαπούνε

01.12.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Βεγγαλικά σκίζουν τον χριστουγεννιάτικο ξαστερωμένο ουρανό κι έκαναν τη νύχτα να μοιάζει με μέρα. Ντυμένη στα λευκά και κατάμεστη από κόσμο η πλατεία του Αγίου Θεράποντα στη Θεσσαλονίκη. Φωτάκια, Αη…

Άλλος για τη νεκροφόρα…

27.11.2022 · Γιώργος Μουσταΐρας

Η επιχείρηση ονομαζόταν «Η Αιώνια Γαλήνη», όνομα ταιριαστό για Γραφείο Κοινωνικών Εκδηλώσεων, κοινώς Γραφείο Κηδειών. Τρεις γενιές, απ' τον παππού στον εγγονό, με φιλότιμη εργασία και καλές δημόσιες…

Όνειρα στο σκοτάδι

24.11.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Στη γωνία του κήπου παραφυλάει, κρυμμένος μέσα σε μαύρο παλτό με σκούφο και παραμάσχαλα μια μαύρη ομπρέλα. Τα μικρά πονηρά ματάκια του την καρφώνουν με κακία – σαν τη λάμψη του μαχαιριού που εξέχει…

Τα πουλιά

20.11.2022 · Τάσος Κυρτάσογλου

Νόμιζε ότι τα δέντρα θα γλυκάνουν τις φωνές. Πως θα μερέψουν την τρικυμία που βασάνιζε την ψυχή του. Έτσι, έφυγε. Άφησε πίσω του τους πάντες και τα πάντα. Κι έφυγε. Έφυγε απ’ τους ανθρώπους, από τη…

Η πέτρα κάτω από το χιόνι

02.11.2022 · Κώστας Θερμογιάννης

Ήταν η δεύτερη φορά που χιόνιζε εκείνη τη χρονιά. Το απαλό άσπρο που έσβηνε τα χρώματα έξω από το παράθυρο γαλήνευε την ψυχή του. Παρατηρούσε με τις ώρες, σα μαγεμένος θαρρείς, τις ανάλαφρες νιφάδες…

Γράμμα από τη Χειμάρρα

28.10.2022 · Γιώργος Μουσταΐρας

Θα το άκουσες σίγουρα, μπορεί να μην το συζητούν οι ανώτεροι μπροστά σ’ εμάς τους φαντάρους αλλά είναι κοινό μυστικό και σίγουρο πως εφέτος θα κάνουμε Χριστούγεννα στη Χειμάρρα. Για του χρόνου…

Ο σκώληκας

24.10.2022 · Θεόδωρος Πάλλας

Ένα σκουλήκι ήλπισε να φτάσει πιο ψηλά από τη γη, υπόγειά της κατοικούσε, στο ακροτελεύτιο κλαράκι του πλάτανου, που τον έβλεπε για καιρό να σκιάζει ολόκληρη την αυλή.

Κάποια άλλη θα ‘τανε

22.10.2022 · Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου

Η Αργυρούλα πήγαινε νυχτερινό. Την ημέρα έπλενε σκάλες, τα πόδια των γειτόνων που την αποστρέφονταν συστηματικά αφότου είχε πεθάνει η μητέρα της, που έπλενε σκάλες και αυτή.