«Ποιος είναι ΑΥΤΟΣ!;», ρώτησε επιτακτικά ο μικρός Πέτρος τη θεία του, δείχνοντας με το δάχτυλο στο βάθος του σαλονιού, στον καναπέ που καθόταν ο Γιώργος, ο νεοφερμένος - ο θείος του να πούμε.  Η φωτιά της εστίας αντανακλούσε κόκκινες ανταύγειες στο πρόσωπο του...

Ο Έκτορας δεν ήθελε πολλά πολλά. «Νομίζει ότι δεν τον βλέπουν, επειδή δεν μας κοιτάζει αυτός», κάγχασε ειρωνικά, και επιτάχυνε το βήμα του προς τη στάση του λεωφορείου.  Πίσω από τη γωνία παραμόνευε ο Άνθρωπος. Ο Εφιάλτης.  -Μην κοιτάς πίσω!, τού φώναξε. Την ίδια...

Τέσσερα μέτρα μακριά, τέσσερα μέτρα απόσταση από την καρδιά μου, από την ανάσα, που βγαίνει με δυσκολία από τα χείλη μου, που έχω την αίσθηση πως πεθαίνουν πια κάθε στιγμή που δε γεύονται τα φιλιά σου… Τέσσερα μέτρα η απόσταση της εκτέλεσης μου… εκεί μπροστά στην...

Μικρό κορίτσι… και γελάει από φόβο για να μην κλάψει. Το επικίνδυνο την χαροποιεί. Δεν έχει αίσθηση και της αρέσει. Το διασκεδάζει. Υπάρχει κι άλλο. Συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους δίπλα της ν’ ακολουθήσουν τους ξέφρενους ρυθμούς της και να νιώσει ο ένας τον χτύπο...

Είχα πολύ καιρό να κοιμηθώ βαθιά, να παραδοθώ επιτέλους στο ‘μικρό θάνατο’, όπως συνηθίζω να ονομάζω τα τελευταία χρόνια τον ύπνο, εξαιτίας της αβάσταχτης αϋπνίας μου. Από τη στιγμή που ‘έφυγες’ είναι πολύ δύσκολο να πείσω τον Μορφέα να μ’ ελεήσει, να μου προσφέρει...

Η Όλγα ανακάθισε στο διπλό κρεβάτι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου. Ανήμερα Χριστούγεννα, έξι η ώρα το πρωί και οι καμπάνες όλων των εκκλησιών καλούσαν τους πιστούς να συμμετέχουν στη χαρά της ενανθρωπήσεως του Θεού και Λόγου.  Μάτι δεν είχαν κλείσει...

Όλα στο σπίτι τα άφησε εντάξει: ξεκλειδώνει τη βαριά εξώθυρα και την βροντάει πίσω της. Θέλει να πνίξει τη χαρά της από τη χαρμόσυνη είδηση, μα η χαρά δεν την αφήνει. Έχει ακόμη αυτήν την πολυτέλεια να πρωταγωνιστεί σε παραστάσεις.  Στο δυαράκι τους, στην κουζίνα,...

Ο νομικάριος Έκτορας βγαίνει από την κάτω πόρτα του ισογείου αμφιθέατρου, προτελευταίος. Ανάμεσα στο φοιτητικό τσούρμο κρατάει τις λύσεις του ποινικού στα χέρια του. Θόρυβος και γέλια ανακούφισης. Το τελευταίο μάθημα της εξεταστικής.  -Κανονίζουμε για μια μπύρα το...

Όλα τα προβλήματα λύνονται: το ημερολόγιο δείχνει Παρασκευή.  Η Μαρία πλέον υπηρετεί στο Πρώτων Βοηθειών, με αγαλλίαση δέχθηκε τον διορισμό της. Όταν ανήγγειλε το νέο στην πιο στενή της φίλη και γειτόνισσα, την Εύα, εκείνη τήν κάθισε στον μεγάλο πράσινο καναπέ: «θα...

Η τηλεόραση ανοιχτή χωρίς ήχο, να φωτίζει με τις λάμψεις της, το σκοτεινό διαμέρισμα, ρίχνοντας σκιές σαν ανταύγειες στις νυχτερινές κουρτίνες που ανεμίζουν σαν μαύρα πέπλα, σκεπάζοντας τον Πέτρο από τον κάτω κόσμο. Ο Πέτρος ξεσκεπάστηκε από το χοντρό, ζεστό...

Δυο κύριοι του καλού κόσμου κατοικούν στο ισόγειο σπίτι της διώροφης οικοδομής του σήμερα. Ένα νιόπαντρο ζευγάρι έχει νοικιάσει τον κάτω όροφο, και η Μαργαρίτα κατοικεί πάνω, στο δικό της σπίτι, που της έχει απομείνει από τη γιαγιά της. Μια κρυφή, κοινή πόρτα, κάτω...

Το ‘χε συνήθειο από μικρή να παίζει ψηλά στην πλαγιά με τις πέτρες, σ’ εκείνον τον χώρο που τον έτρωγε αδηφάγα ο ήλιος, στην πλαγιά του βουνού που δεσπόζει πάνω από τον τόπο της. Στα πόδια της η θάλασσα, οι φωνές των παιδιών αδιάφορες, φιλικές και ξένες. Ο τόπος...

Ακόμα πιπίλιζε την καραμέλα που του έδωσαν στην έξοδο. Περίμενε στο φανάρι, απέναντι από την πλατεία. Έχωσε τα χέρια στο παλτό του και χούφτωσε το πορτοφόλι του. Στην άλλη τσέπη, τσαλάκωνε το περιτύλιγμα της καραμέλας.  Βρήκε καλή δουλειά ο Κώστας ο Αγάκος· μόλις...

Στα δικαστήρια της πόλης, κάποιοι είχαν βάλει φωτιά. Δουλειά του Έκτορα επαναστάτη, σίγουρα.  Πουλιά πετούσαν από πάνω και έκρωζαν, χηνάρια. Άσχημο κρώξιμο, έμοιαζε με την κοπή των φύλλων μέσα στους τόμους από τα έγγραφα που πολυκαίριζαν στα αρχεία του δικαστηρίου....

Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται αποσβολωμένη. Γράφει μάθημα το πρωί και ξενυχτά ευχαρίστως, διαβάζοντας. Θα...