«ΒΡΑΧΟΣ, το μέγα κόκκινο· δεύτερη πόρτα, Πέμπτη πόρτα, κ’ η δωδεκάτη κλεισμένη· χτύπημα της γροθιάς στον τοίχο, χτύπημα της πέτρας στην πέτρα- Μ’ ακούς; Εγώ σ’ ακούω- δυο σιωπές[1] κάνουν μια φωνή κ’ ένα μεγάλο τεντωμένο χέρι» Γιάννης Ρίτσος, ‘Ημερολόγιο μιας...

Η «ΑΓΟΡΑ», ποίημα του Κωστή ΠαλαμάΜια ανάγνωση γράφει η Λίλια Τσούβα ΑΓΟΡΑΠάντα διψᾷς −ὅπως διψάει τὸ πρωτοβρόχιΣτεγνὴ καλοκαιριὰ −τὸ βλογημένο σπίτι,Καὶ μια κρυφὴ ζωὴ σὰ δέηση ἐρημίτη,Ἀγάπης καὶ ἀρνησιᾶς ζωοῦλα σὲ μιὰ κώχη.Διψᾷς καὶ τὸ καράβι ποὺ τὸ...

Η ποιητική του Νίκου Καρούζου «Φωνές αγάπης πανικού μεγάλες φλόγες ματαιότητας αν και δεν έχω τα γυαλιά μου» Νίκος Καρούζος, ‘Θρίαμβος χρόνου’ Η ποίηση του Νίκου Καρούζου (1926-1990), υπήρξε αισθαντική και προτρεπτική, σταθερά προσανατολισμένη, διαμέσου...

Ο Μάνος Ελευθερίου για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη «Στις ΕΡΗΜΙΕΣ του Άδη που κατοίκησε, μονάχα τρωκτικά τα χρόνια ετοίμαζαν μελανοχίτωνες[1] θρόνους να πέφτουν και λαούς να ντύνονται τη στάχτη κι αράχνες άγνωστες και πουλιά σιδερένια να κακουργούν τον...

«Συλλογιέμαι τα τραίνα που τρέχουν προς το τίποτα τη θάλασσα που αιώνια επιστρέφει…» (Τάσος Λειβαδίτης, ‘Συλλογισμοί’)   Ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης (1922-1988), βιώνοντας τις ωδίνες της εμπλόκισης στην ίδια ελληνική ιστορία, απέδωσε μία ποίηση σκιαγράφησης του...

«Να σ’ αγναντέβω, θάλασσα, να μη χορταίνω, απ’ το βουνό ψηλά στρωτήν και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω απ’ τα μαλάματα σου τα πολλά» (Κώστας Βάρναλης, ‘Πρόλογος’). O Kώστας Βάρναλης, το 1922, δημοσιεύει την ποιητική συλλογή 'Το Φως που Καίει', συλλογή στην οποία...

«Νωρίς το πρωί με καινούργιο κιμονό: άλλος άνθρωπος. Άδειο κέλυφος: κι η ψυχή του τζίτζικα τραγουδισμένη» (Ματσούο Μπασό). O μονόλογος του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη με τον χαρακτηριστικό τίτλο 'Είμαι Αριστερόχειρ ουσιαστικά'[1], αποτελεί μία καταγραφή πέραν την...

Ο Ελύτης υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές. Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 και άφησε την τελευταία του πνοή στις 18 Μαρτίου του 1996, σε ηλικία 85 ετών. Μαζί με τον Ρίτσο και το Σεφέρη αποτέλεσαν τους κύριους εκπροσώπους της λεγόμενης «Γενιάς...

«Πρέπει να κλείσω πρέπει το βιβλίο ο πατέρας του ποιητή να το τελειώνω όχι με ειρωνεία βλέποντας ακούγοντας και λέγοντας να τελειώνει με κάτι που θα το βρεις» (Μιχάλης Κατσαρός, ‘Νέο Υστερόγραφο’). Η ποιητική συλλογή του Τόμας Έλιοτ με τίτλο 'Οι Κούφιοι Άνθρωποι'...

Ο ποιητής Βύρων Λεοντάρης, δοτικός στην ευρύτητα των προθέσεων, κατέγραψε την ποιητική της 'ανομολόγητης' δι-επαφής, των 'κεκαλυμμένων' και μη αξιώσεων για την λέξη που 'αναζητεί' την φανέρωση της ως προ-μήνυμα. Το ποιητικό πράττειν του Βύρωνα Λεοντάρη νοηματοδοτεί...

'Η Επιστροφή της Ιφιγένειας', του Γιάννη Ρίτσου, ενταγμένη στον κύκλο της 'Τέταρτης Διάστασης', εγγράφεται στις πλαισιώσεις της περατότητας, 'ενσαρκώνει' το μύθευμα της απόκρισης, της απόδοσης, της συγ-κίνησης για αυτό που δύναται να δια-κρατηθεί: την 'εξορία' από...

«Η Πηνελόπη πέρα από τις εκδοχές της, υπαινισσόταν άρτια τον καημό της» Eno Agolli, ‘Πηνελόπη’ Το ποίημα 'Πηνελόπη' του Eno Agolli προσδιορίζει μία 'μετακινούμενη' Ιθάκη, μία Ιθάκη που διαφαίνεται στην ένταση, στις εντάσεις του σώματος. Oρμώμενος από την Ομηρική...

Η τέχνη έχει τη δύναμη να προκαλέσει μεταβολές στη συλλογική συνείδηση. Και ως αναγκαιότητα και ως αντικειμενική πραγματικότητα, διαθέτει την ισχύ για να μεταβιβάσει αληθινή γνώση, σύνεση και διδαχτικές εμπειρίες, για να μυήσει και να προσηλυτίσει τον άνθρωπο στις...

Στην ποιητική του συλλογή που φέρει τον τίτλο ‘Το σώμα και το αίμα’ (Ακόμη μία δοκιμή για ένα ποίημα του Πολυτεχνείου), ο Γιάννης Ρίτσος αναφέρεται στο σημαίνον της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, στην οριακότητα του σώματος που δρα και διεκδικεί το  «ανοίκειο» εντός...