Είναι γνωστό πως σε κάθε σύστημα υπάρχει ο θύτης και το θύμα. Συνήθως, στα μεγάλα συστήματα, οι θύτες είναι πολλοί και πολλαπλάσια τα θύματα. Στα μικρά, όμως, συστήματα, πάλι οι θύτες είναι πολλοί, αλλά ένα το θύμα.  Γιατί, κυρά-Νεράιδα, όταν...

Με το εισιτήριο στο χέρι η Ελπίδα προσπαθεί να κάνει αέρα, αλλά η ζέστη είναι αποπνικτική στα ΚΤΕΛ Κηφισού. Τέλη Αυγούστου κι ο αέρας μυρίζει πίσσα, βενζίνη και κάπνα. Το μπετόν κάτω απ’ τα πόδια της ανώμαλο και ρυπαρό, γεμάτο μαύρες στάμπες....

Διάδρομος αναμονής σε νοσοκομείο. Κόσμος λιγοστός, όλως περιέργως. Από το ασανσέρ εμφανίζεται ηλεκτρικό αναπηρικό αμαξίδιο με νοσηλεύτρια συνοδό. Ο άνδρας που κάθεται και το οδηγεί γύρω στα 65. Στέκονται έξω από το ιατρείο που πρέπει να τον δει η/ο...

    Έπεσε να κοιμηθεί στρώνοντας κάτω μια χιλιοφθαρμένη κουβέρτα, μα νιώθοντας τυχερός που βρήκε αυτό το έρκερ του σπιτιού να απαγκιάσει, που του προφύλαγε τουλάχιστον τις πλάτες.    Πεινούσε, αλλά όχι να πεις απελπιστικά πολύ. Είχε βλέπεις εξοικειωθεί...

   Η Μάρθα ήταν πολύ χαρούμενη. Επιτέλους, γύρισαν στην πατρίδα κι ας μην ήταν ο τόπος της δικής της καταγωγής. Της αρκούσε που ήταν το χωριό που γεννήθηκε ο Φοίβος της και ό, τι αγαπούσε εκείνος, αγαπούσε κι εκείνη.   Είχαν δουλέψει σκληρά στα χρόνια...

- Γράψε…- Και τι να γράψω; Την ιστορία της ζωής μου;- Βρε, πιάσε χαρτί και μολύβι, είσαι και της παλιάς σχολής, παλιομοδίτισσα που λέμε, και γράφε.- Τι ωραία που τα λες. Εσύ γιατί δεν γράφεις;- Έλα μου, ντε. Που αν έπιανα μολύβι και χαρτί, θ’...

     Χειμώνας, αδυσώπητο το κρύο και το χιόνι ένα μέτρο και βάλε ύψος στο πεζοδρόμιο. Οι δρόμοι χιονοδρομικές πίστες και αδύνατον να τους διαβείς, ενώ το ίδιο συνέβαινε και με τα τροχοφόρα.   Τα σπίτια, το ένα κοντά στο άλλο μεν, αλλά την ίδια στιγμή...

Οι Κυριακές και οι γιορτές είναι οι χειρότερες μέρες για τους μοναχικούς ανθρώπους, έτσι λένε. Κι έτσι είναι. Ανήκω κι εγώ σ’ αυτή την κατηγορία και μπορώ να το επιβεβαιώσω δίχως δεύτερη σκέψη. Εκούσια βέβαια. Ανήκω σ’ αυτούς που ξυπνάνε τις Κυριακές μ’...

Το να κλείνομαι στο σπίτι, σκέφτομαι καμιά φορά πως είναι κι αυτό μια λύση, μια εύκολη λύση. Το λέω αυτό εξαιτίας του φόβου που νοιώθω, όταν βρίσκομαι έξω, στους ανθρώπους, σε αντίθεση με την ασφάλεια που με κυριεύει, όταν βρίσκομαι μέσα. Ασφάλεια όμως...

Πολλές φορές, διαβάζοντας ένα βιβλίο, μου κάνει εντύπωση το επίπεδο των ηρώων του. Είναι δυνατόν, σκέφτομαι, μια τόσο νέα κοπέλα ή ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι να κάνουν τέτοιες σκέψεις σε τόσο μικρή ηλικία; Ίσως παίρνω ως μέτρο σύγκρισης τη δικιά μου στάση...

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι είμαι. Το δεξί μάγουλο ακουμπάει στην κουβέρτα, το αριστερό χέρι κάτω από το δεξί μάγουλο. Με περικυκλώνουν φίδια. Με ζώνουν φίδια. Κοιμάμαι. Στο σπίτι μου έτσι κοιμάμαι και χαμογελώ. Η αδυναμία αντίστασής μας λειτουργεί...

Ανάμνηση: η επαναφορά στη μνήμη ενός συμβάντοςΦαντασίωση: η κατασκευή ενός γεγονότος εκείνη τη στιγμή Κάτι άλλο που μου έρχεται τώρα στο νου είναι το εξής:ενώ η πράξη της ανάμνησης, είναι, πιστεύω, μια εσωτερική λειτουργία που απαιτεί όλη την προσοχή...

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και...