Στο σπίτι
Το να κλείνομαι στο σπίτι, σκέφτομαι καμιά φορά πως είναι κι αυτό μια λύση, μια εύκολη λύση. Το λέω αυτό εξαιτίας του φόβου που νοιώθω, όταν βρίσκομαι έξω, στους ανθρώπους, σε αντίθεση με την…
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 17 από 51
Το να κλείνομαι στο σπίτι, σκέφτομαι καμιά φορά πως είναι κι αυτό μια λύση, μια εύκολη λύση. Το λέω αυτό εξαιτίας του φόβου που νοιώθω, όταν βρίσκομαι έξω, στους ανθρώπους, σε αντίθεση με την…
Πολλές φορές, διαβάζοντας ένα βιβλίο, μου κάνει εντύπωση το επίπεδο των ηρώων του. Είναι δυνατόν, σκέφτομαι, μια τόσο νέα κοπέλα ή ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι να κάνουν τέτοιες σκέψεις σε τόσο μικρή…
Στην πρώτη της συλλογή διηγημάτων η Χριστινα Σουλελέ αναπλάθει την κοινωνική πραγματικότητα σε μία μυθοπλασία που δεν χάνει ούτε στιγμή την αποτύπωση της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι χαρακτήρες της…
Την κίτρινη ζακέτα της δεν έλεγε να την αποχωριστεί, ακόμη και όταν άρχιζαν οι ζεστές ημέρες του καλοκαιριού. Να υπήρχε, λέει, κάποιος μαγικός τρόπος και με έναν αυτόματο μηχανισμό που θα 'ταν…
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι είμαι. Το δεξί μάγουλο ακουμπάει στην κουβέρτα, το αριστερό χέρι κάτω από το δεξί μάγουλο.
ενώ η πράξη της ανάμνησης, είναι, πιστεύω, μια εσωτερική λειτουργία που απαιτεί όλη την προσοχή μας και τη συγκέντρωση σ’ αυτό που θέλουμε να επαναφέρουμε στον χώρο του συνειδητού, το περιεχόμενο…
Καλημέρα.Καλησπέρα.Δεν έχω ιδέα αν μόλις ξύπνησες ή αν κοιμάσαι, αν είναι φως ή σκοτάδι μέσα σου ή έξω σου. Αλλά θέλω να μ ‘ακούσεις. Σε παρακαλώ. Για λίγο. Πρέπει να μ ‘ακούσεις.Άσε για λίγα λεπτά…
Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η…
Τα βήματά της την οδήγησαν στο παλιό σπίτι της γιαγιάς της που όλοι τους το διατηρούσαν σε μια κατάσταση, ως εάν εκείνη να μην έχει «φύγει», εδώ και καιρό.
Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;
Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσική
Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή…
Όταν χτυπάμε -για το σώμα μιλάμε- κάνοντας μια απλή ακτινογραφία, βρίσκουμε πού υπάρχει το πρόβλημα, από έναν μικρό και ακίνδυνο μώλωπα, μέχρι ένα σοβαρό κάταγμα, το επιδιορθώνουμε και περιμένουμε να…
Λιγοστοί άνθρωποι περιφέρονταν νωχελικά στην αποβάθρα του σιδηροδρομικού σταθμού. Ένας μεσόκοπος άνδρας, ανασκουμπωμένος και στοχαστικός, στάθηκε με τη βαλίτσα του στο χέρι απέναντι απ’ τα εκδοτήρια…
Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και…
Από τις πρώτες σελίδες, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει πιο δυνατά. Ήξερα από την αρχή ότι το βιβλίο δεν μοιάζει με τίποτα απ’ όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Πώς να μοιάζει άλλωστε, αφού το μεγαλύτερο…
Θυμός, άσχημο συναίσθημα. Όλος ο οργανισμός σε υπερένταση. Το δηλητήριο, γιατί αυτό είναι ο θυμός, διασκορπίζεται σε όλο σου το είναι, στην ψυχή και στο σώμα. Πονάς παντού.
Ρυθμικός ο κτύπος, σαν τη σταγόνα που τρέχει από βρύση όχι καλά ασφαλισμένη, τακ τακ τακ… Μόνον που δεν επρόκειτο για νερό, μα για αίμα που έσταζε από το πρεβάζι της μπαλκονόπορτας του σαλονιού που…
Πόσο θα ήθελα να γνώριζα όλους τους περαστικούς ανθρώπους που συναντώ στον δρόμο. Να ήξερα πως τους λένε, τι αγαπούν, τι τους βασανίζει, ποια είναι η ζωή τους. Γιατί, για κάποιον λόγο, βρισκόμαστε…
Περπατούσε με αργό και σταθερό βήμα κατά μήκος της Οδού Πανεπιστημίου. Αντικρίζοντας την Εθνική Βιβλιοθήκη με τις καμπυλωτές σκάλες όλες οι ανησυχίες και οι αρνητικές σκέψεις που τον βασάνιζαν…