Δημοσιεύσεις
«Το ξέρω πως περνάνε τα χρόνια. Για χαζή με περνάς; Το βλέπω και στον καθρέφτη. Αφήνει σημάδια πάνω μου, γράφει την ιστορία μου στο πρόσωπό μου, να μην ξεχνάω. «Γερνάω», σκέφτομαι. Λογικά έτσι θα ‘ναι, αλλά πώς γερνάει κανείς; Με ρυτίδες; Με πόνους στα κόκαλα; Ή...
H αυγή μόλις άρχιζε να χαράζει, όταν το αγόρι με τα ζαφειρένια μάτια ξύπνησε το πρωί και δεν κοίταξε το χρώμα ενός ανθρώπου αλλά μόνο τη ψυχή του. Όλη αυτή η ομορφιά, ξυπνούσε μέσα του μια γλυκιά ανάμνηση και με τα φτερά της φαντασίας του, έβλεπε την ψυχή του ν’...
Καθημερινά τον ακολουθεί με τη σκέψη της, μετράει τις ανάσες του, επιχειρεί να συμβαδίσει με το βηματισμό του.Βρίσκεται συνεχώς δίπλα του, χωρίς να γίνεται αντιληπτή. Δε θέλει να τον κάνει να δυσανασχετεί. Θέλει ν’ αλλάξει την αύρα του, στέλνοντάς του θετικά...
Διαβάστε εδώ το Μέρος Α' Στην αρχή η στολή της την έκανε να νιώθει άβολα, γιατί αναγκαζόταν να ξεχωρίζει από το πλήθος των άλλοτε βιαστικών και αδιάφορων, άλλοτε υπερβολικά φιλικών και άνετων πελατών της τράπεζας. Ένιωθε πως όλοι την κοιτούσαν εξαιτίας της στολής...
Όταν εγώ χαράζω τ’ όνομά σου στο βιβλίο της ζωής, εσύ σημαδεύεις την καρδιά μου και τον νου μου στα αθέατα περάσματα της ψυχής. Όταν εγώ αφήνω έναν χώρο στην καρδιά και στη μνήμη μου, εσύ γράφεις την αγάπη στους κορμούς των δέντρων για να μη χαθεί ποτέ η αλήθεια....
Είχε κάτι πολύ εύθραυστο πάνω της. Δεν είμαι σίγουρος γιατί το ένιωθα αυτό, αλλά με κατέκλυσε από την πρώτη στιγμή που τη συνάντησα, στην είσοδο της πολυκατοικίας. Το βλέμμα της κουβαλούσε τη δροσιά της Ιταλικής Αναγέννησης και ταυτόχρονα τον θερμό αέρα της...
Η Μαργαρίτα μέχρι την εφηβεία της ήταν όνομα και πράγμα. Όπως κι εκείνο το συμπαθητικό λουλουδάκι, δεν ξεχώριζε από το πλήθος άλλων κοριτσιών που γέμιζαν τα δημόσια σχολεία του τόπου μας: καλόβολη, ντροπαλή, ομορφούλα, όλο γλυκές καμπύλες στο μουτράκι της και δέρμα...
-Να δεις που τώρα θα μας ανοίξουν. Για δες τριαντάφυλλα ο κήπος τους, μέσα στο καταχείμωνο! Δε στο ’χω πει. Το σπίτι τους, το βλέπω στα καλά μου όνειρα, που έρχεται και η μαμά. Και απόψε, έβλεπα πάλι ένα καλό όνειρο. Άκουσες τη γιαγιά, την ώρα που μας...
1 Ο Νουρ, ο φύλακας του φάρου, παιδί ήταν, όταν τον μάζεψε ορφανό από τις φωτιές της πατρίδας του ο καπετάν Ανδρέας. Ήταν χρόνια μαζί στα ταξίδια, μέχρι που ο καπετάνιος αποφάσισε να αφήσει τη θάλασσα. Κανένας τότε δεν έφερε αντίρρηση στο νησί, από σεβασμό στον...
Οι ρόδες του ποδηλάτου της σκορπούσαν τα ξερά καφεπορτοκαλί φύλλα που είχαν πέσει από τα δέντρα. Ο αέρας που φυσούσε ήταν λες και της έδινε μια ώθηση να κινηθεί πιο γρήγορα. Τα μάτια της προσπαθήσουν να μην ανοιγοκλείσουν ούτε στιγμή μπας και της ξεφύγει κάτι από...
Η σχέση ποδοσφαίρου και πολιτικής έχει αναλυθεί ποικιλοτρόπως στη διεθνή βιβλιογραφία. Ειδικά η σύνδεση του ποδοσφαίρου με τα λαϊκά στρώματα είναι άρρηκτη, τουλάχιστον για τις πιο αθώες εποχές του, και για αυτό το λόγο σημαντικοί λογοτέχνες συνδέθηκαν με το...
Λοιπόν ποιος είσαι με το διπλό σου πρόσωπο, επιτέλους; - Eίμαι ο παλιάτσος της δύναμης εκείνης που καταθέτω την αλήθεια και φωτίζω το γέλιο, το κλάμα και τον σπαραγμό του σήμερα. - Είμαι ο παλιάτσος της δύναμης εκείνης που η προσβολή με κατατρέχει, η περιφρόνηση με...
Ήταν μια ζεστή και ηλιόλουστη ανοιξιάτικη Παρασκευή μεσημέρι, ώρα 2μμ, ιστορικά τεκμηριωμένη. Κάθισα στα σκαλοπάτια, στο κάτω μέρος της Πλατείας Δεξαμενής, να ξαποστάσω. Στο μυαλό μου, για πολλοστή φορά, τριγύριζε η γνωστή ιστορία του Τριανταφυλλίδη με τον Βάρναλη....
Έξι μήνες μετά τη γνωριμία μας, μου πρότεινε γάμο. - Γιατί; τόλμησα να ρωτήσω - Δεν περνάμε υπέροχα; με ρώτησε ναζιάρικα. - Πώς... περνάμε… - Ε λοιπόν, βρε χαζοπούλι μου, τώρα είμαστε μαζί τρεις φόρες την εβδομάδα, δηλ. 156 ημέρες το χρόνο, ενώ, αν παντρευτούμε, θα...
Την κοίταζα και μάλιστα με μάτια λαίμαργα, για να λέω την αλήθεια. Ήταν το χούι μου, όταν είχα να κάνω με ένα πλάσμα, που ήταν φτιαγμένο από δυσεύρετα υλικά της γυναικείας ομορφιάς. Πώς να μην την κοίταζα, καλέ κι εσείς; Έχω κι εγώ κεντρί στην καρδιά μου, άντρας...
Τέτοια ώρα στην πατρίδα ο ουρανός παίρνει το πιο γλυκό του χρώμα. Το ηλιοβασίλεμα ροδίζει τις πλαγιές των βουνών κι οι σκιές των ανθρώπων ξεθωριάζουν. Τέτοια ώρα κάθε μέρα, νοσταλγώ παράφορα τα ματωμένα δειλινά της δικής μου πόλης κι αφήνω τη σκέψη μου...
Ο Γιώργος Δουατζής είναι ένας πολυγραφότατος διάκονος της ελληνικής λογοτεχνίας. Με έργα ποιητικά και πεζά υπηρετεί τα ελληνικά γράμματα από το 1971. Η νέα του νουβέλα, «ο μουσουργός» (στίξις, 2017), έρχεται να προσθέσει ακόμη ένα οχυρό ύψωμα στον πόλεμο απέναντι...
Ο μεσήλικας επιχειρηματίας είχε κολλημένο το βλέμμα του στο ρολόι. Τα χείλη του κινούνταν αμυδρά καθώς σιγομουρμούριζε μετρώντας. Ο άντρας που στεκόταν δίπλα του, ντυμένος κι εκείνος με έναν ίδιο καναβουρένιο χιτώνα, αποστασιοποιημένος, είχε πάψει από ώρα να μιλά,...
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/KNyc7o8xE7wΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
Γράφει ο Πάνος Τουρλής
Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη
Αναλυτικά, όλες οι προσφορές των εφημερίδων του Σαββάτου και της Κυριακής συγκεντρωμένες σε ένα και μόνο σημείο!
Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Σταυρούλα Καρτσακλή
Ελευθέριος Μακατσέλος
