Το αύριο αργεί να έρθει
Ο Λέοναρντ ήταν αστροφυσικός με ειδίκευση στην εξωγήινη ψυχολογία και επικοινωνία. Αρκετά πετυχημένος και διακεκριμένος επιστήμονας. Όταν του προτάθηκε πριν λίγες μέρες η συμμετοχή του στην…
Κατηγορία
Πεζογραφία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,008 άρθρα · σελίδα 21 από 51
Σελίδα 21
Σελίδα 21 από 51
Το βότανο
Σηκωνόταν από το κρεβάτι πριν ο Θεός ξημερώσει τη μέρα Του και το πρώτο της μέλημα ήταν να πάρει το πρωινό της που το αποτελούσαν μια χούφτα φάρμακα και ένα γλυκερό σιρόπι.
Η κυρά Ντίνα του Στέργιου
?Οι παλιές αγάπες κρατάνε για πάντα μου είχαν πει κάποτε, οι αγάπες όμως που παλιώνουν είναι εκείνες που με κράτησαν ζωντανό κι ακόμα με κρατούν κι ας μην μπορώ εδώ που έχω φτάσει να περπατήσω…
Σωστό ή Λάθος;
Δύο λέξεις που συμπορεύονται μαζί μας σε αυτόν τον περαστικό περίπατο ζωής που διανύουμε. Η ερμηνεία του «σωστού» είναι καθαρά προσωπική υπόθεση του καθενός. Πέρα από τους κοινούς κανόνες που…
Όνειρο θερινής νυκτός
Αρχές Αυγούστου, παράφαγα μου φαίνεται στο βραδινό μου και ήπια και τρία ποτηράκια κρασάκι. «Πως να κοιμηθώ με τέτοιο στομάχι; Νιώθω ότι θα εκραγώ…» σκέφτηκα κοιτώντας τον καταπράσινο κήπο μου με τα…
Ο Δάσκαλος Κανδηλάπτης
Τράβηξε πολλά ο άνθρωπος, πάρα πολλά. Κι αν δεν είχε μέσα του ψυχή σοφού ανθρώπου και οι ρίζες της φάρας του, αν πέστε... δεν ήταν βαθιές, μπορεί και να γονάτιζε, να έσκυβε το κεφάλι. Πολύ δεν θέλει.…
Δεν σ΄αγαπώ πια
-Τι συμβαίνει αγάπη μου; Σε βλέπω κάπως… Είναι κάτι που θέλεις να μου πεις και διστάζεις;
Σάρα-Κατερίνα Παπαδάκη | Και να που τελικά έγινε επανάσταση
Νοιώθω να πνίγομαι, να θέλω να φωνάξω, μα από τα χείλη μου δεν καταφέρνει να βγει κανένας ήχος.
Νικόλας Περδικάρης | Διαμάντια στα μάτια του
Έχεις δει ποτέ τις μανάδες που στέκονται πίσω από τις κουρτίνες ν’ αποχαιρετίσουν τα παιδιά τους καθώς φεύγουν για δουλειά; Έχεις δει ποτέ αυτούς τους γιους και τις κόρες που σκύβουν διασχίζοντας με…
Με μυρωδιά λεμονανθών και γεύση από λουκούμι
Όταν βγήκε από το κτίριο της εταιρείας ήταν ήδη απόγευμα. Αν και άνοιξη, το σκοτάδι είχε αρχίσει να απλώνει τα δίχτυα του από νωρίς, παγιδεύοντας το λιγοστό φως του ήλιου που σπάνια ξεμύτιζε εκείνες…
Αρμένισμα
Μεγάλωνε σ' ένα χωριό πάνω απ' τα ερείπια της αρχαίας Ολυμπίας. Μέσα στα πεύκα και στο σαθρό χώμα που ο Αλφειός κάθε τόσο τραβούσε προς την θάλασσα.
Δολοφονική φιλοξενία
Ο ήχος των τακουνιών της ακούστηκε στο διάδρομο, έπειτα τα κλειδιά στην πόρτα. «Πρέπει να ανοίξω, έλα Σωκράτη, βαθιά ανάσα! Σκέψου τον ευγενή σκοπό σου και θα τα καταφέρεις», έλεγα στον εαυτό μου…
Αντώνης Τσόκος | Κανείς δεν ξέρει να κοιτά τα μάτια σου
Ερωτεύτηκε το είδωλο της κοπέλας στο τζάμι του βαγονιού. Η ίδια, του ήταν εντελώς αδιάφορη. Το κινούμενο γυαλί κρατά την ουσία του ανθρώπινου σώματος. Άγχος και ιδρώτας βαραίνουν αποκλειστικά τον…
Για να με συναντήσω
Μέσα από τις γρίλιες κοιτάζω ζηλότυπα το φεγγάρι... Στάζει μέλι... Στον δρόμο του ζευγαράκια με κορμιά σφιχτά δεμένα, χορεύουν πάνω στα πλήκτρα του. Χρόνια έχω να κάνω αυτή την διαδρομή... Από τότε…
Φιλοξενία και φιλότιμο
Η μακαρίτισσα η μάνα μου και η ''φιλοξενία'' έννοιες ταυτόσημες. Απ' ό,τι θυμάμαι, στο σπίτι μας κάθε λίγο και λιγάκι, είχαμε τραπεζώματα σε συγγενείς, φίλους μα και απλούς γνωστούς. Έφθανε μέχρι του…
Φωτιά…
Άκουσα τη νύχτα να έρχεται και κρύφτηκα μέσα στις σκιές του αμαρτωλού εαυτού μου, περίμενα ανυπόμονα να σβήσει και το τελευταίο φως από τον ορίζοντα για να χαθεί κάθε υποψία από τον άνθρωπο που έχει…
Δρόμοι της πλάνης
Σκληρά αγκάθια καρφώθηκαν στις πατούσες της ψυχής, σε μικρά κομματάκια διαλύθηκαν.
Οξυγόνο
Ποτέ δεν είχε γίνει βάρος κανενός. Μόνο πρόσφερε, δίχως ανταλλάγματα. Όταν αρρώστησε δεν το έμαθε κανείς. Απομονώθηκε σε μια ερημική τοποθεσία, έχοντας για καταφύγιο το σπίτι της. Κρυμμένο μες στο…
Οι χαρακτήρες και η αφηγηματική κίνηση του Αντώνη Καπίδη
Το δεύτερο βιβλίο του Αντώνη Καπίδη, «φωτιά και θάλασσα, οι Κρήτες του Μίνωα» (ιβίσκος, 2017), εντάσσεται λογοτεχνικά στο μεγάλο ρεύμα του ιστορικού μυθιστορήματος, στεκόμενο με αξιοπρέπεια τόσο…
Rising above water (Μέρος Β’)
[...] Κάρφωσα το βλέμμα μου πάνω τους. Μ’ έκοψε κρύος ιδρώτας. Όχι πάλι. Δεν ήθελα πια να αισθάνομαι σαν άλογο κούρσας. Δεν ήθελα άλλο να τρέχω για την πρωτιά. Αλλά κάθε φορά που προσπαθούσα να…
