Το ξυπνητήρι χτυπούσε εδώ και λίγα λεπτά, μα δεν είχε καμία διάθεση να αποχωριστεί το κρεβάτι του. Μονάχα άνοιξε τα μάτια του και κοίταξε ολόγυρα. Μόνος ήταν και πάλι. Σηκώθηκε νωχελικά, παρόλο που έπρεπε ήδη να είναι έτοιμος. Πλύθηκε και στη συνέχεια άγγιξε το...

Ο ήλιος είχε πάρει το δρόμο της ανατολής και ο κυρ-Μήτσος κοίταζε από το παράθυρο του τον κόσμο, νιώθοντας φυλακισμένος μέσα σ' ένα αδιέξοδο παρόν. Τα χρόνια είχαν περάσει και στα σμιλεμένο από τον αέρα και τις ρυτίδες πρόσωπό του αποτυπώνονταν τα όνειρα και οι...

Χέρια. Τα χέρια σου που κούμπωσαν ιδανικά μες τα δικά μου. Ανάσες. Οι ανάσες σου. Όλες σου οι ανάσες που σκέπασαν μέχρι και το τελευταίο χιλιοστό της μοναξιάς μου. Νύχτες. Ω Θεέ μου! Εκείνες οι ατέλειωτες νύχτες που ταυτίσαμε τους φόβους μας. Σιωπή. Σιωπή, σιωπή,...

- Γιαγιά τί θυμάσαι από τον παππού; - Τα πάντα! Το βλέμμα του. Το ύφος του. Τις κινήσεις του σώματός του. Τις πολλές ιδιοτροπίες του. Το πρώτο μας φιλί... - Αλήθεια λες καλέ γιαγιά; - Βέβαια, καρδούλα μου! Αχ, ήμασταν στη σχολή. Νοέμβρης μήνας. 1,55 εγώ κι αυτός...

Εξαιρετικό. Ως προς το σενάριο-θέμα: έχουμε ένα στριφνό ιστορικό δοκίμιο που κάπως το αλαφραίνει η κόμικ εκδοχή. Στριφνό λόγω του αντικειμένου. Δεν είναι κάτι που το διαβάζεις χαλαρά στο τρένο. Θέλει αυτοσυγκέντρωση. Μια όμορφη ιστορία που αγκαλιάζει τον 19ο και...

«Δεν έπρεπε να απομακρυνθώ από τους άλλους… Πού πήγα κι έμπλεξα πάλι; Δεν βλέπω σχεδόν τίποτα από την στιγμή που το κινητό μου έμεινε από μπαταρία…. Σε πιο σημείο αυτής της καταραμένης σπηλιάς έστριψα λάθος; Πάει πολύ ώρα που έχω να ακούσω οποιοδήποτε θόρυβο πέρα...

Μια θάλασσα είσαι Ανοιχτή στο φως Στα κύματά σου Ταξιδεύουν μουσικές Και καράβια φορτωμένα παιδικά όνειρα Χρυσά κοράλλια Στολίζουν στο κορμί σου Κι ο Ήλιος στεγνώνει τις θλίψεις σου Σαν τρελό θαλασσοπούλι πίνω την αλμύρα των ματιών σου Κολυμπώ ως τις άκρες σου...

Χαϊδεύω νύχτα τη σιωπή του φεγγαριού κουράστηκε η ψυχή απ' τις αναμνήσεις έρημοι οι δρόμοι του μικρού καλοκαιριού μα είναι γραμμένο, κάποια μέρα θα γυρίσεις. Κρέμονται οι λέξεις μα τα χείλη δεν ανοίγουν βαριά σκοτάδια και καπνοί πάντα με πνίγουν στα μονοπάτια τ’...

Αγάπη, σεβασμός, ελευθερία γνώμης, σκέψης και έκφρασης, δικαιοσύνη, ειρήνη, ενημέρωση, ιδιωτική ζωή, θρησκεία, καθαριότητα, ελευθερία, νερό, τροφή, ασφάλεια, υγεία, παιχνίδι, ΖΩΗ…. Δικαιώματα που καθένας μας δικαιούται και επιβάλλεται να έχει, πόσο μάλιστα ένα...

Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς, ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα; Νά 'χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά, κι ενώ αυτοί σε...

Διάβασα την τελευταία σελίδα και έκλεισα το βιβλίο. Απομακρύνθηκα και σφάλισα τα μάτια μου. Πέρασαν από μπροστά μου τα κομμένα κεφάλια των τροϊκανών, οι συνθήκες ομηρίας των λόρδων το 1870 από τους Αρβανιτάκηδες, οι άνθρωποι που αυτοκτονούν γύρω μας λόγω της...

Τη νύχτα, όταν όλοι κοιμούνται Εγώ ξυπνώ Καλώ την ησυχία για τσάι και κουβεντιάζουμε ήσυχα στο σαλόνι Όταν όλοι κοιμούνται -ακόμα και τα γατιά μου- βγάζω τα μυστικά μου και τα γυαλίζω επίμονα όπως οι παλιές νοικοκυρές τα ασημικά τους Βρίσκω μικρά ραγίσματα παλιών...

Η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Στιχουργών Ν. Χανίων, προκηρύσσει παγκρήτιο λογοτεχνικό διαγωνισμό (μαντινάδας – ρίμας και ριζίτικου) με θέμα “Η Μάχη της Κρήτης”. Σκοπός του διαγωνισμού είναι η προβολή – διάσωση και διάδοση των Ιστορικών...

23/09/2015 Θεέ μου, Γράφω σε Εσένα. Σε Εσένα που ποτέ δεν θα έρθεις εδώ κοντά μου. Πολλές νύχτες Σε παρακαλούσα, Σου φώναζα. Εγώ ίσως να μην έχω το δικαίωμα να Σου ξοδεύω τον χρόνο. Εγώ ένας τιποτένιος, ένας εξευτελισμένος της ζωής ζητιάνος. Δεν έχω όμως άλλο...

Στον τρίτο βράχο από τον Ήλιο Μια ζωή, η επιστήμη και άλλα παράλληλα σύμπαντα σε συνεργασία με τον Μάκη Προβατά Το βιβλίο αυτό είναι κάτι παραπάνω από μια βιογραφία· είναι ένας οδηγός διαδρομής προς την επιτυχία πρωτίστως ως εσωτερική πληρότητα, που περνά από τη...

Γύρισε στο σπίτι της με δάκρυα στα μάτια, άνοιξε την πόρτα, ανέβηκε βιαστικά τη σκάλα, άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και μπήκε μέσα. Άρχισε να πέτα και να σπάζει ότι έβρισκε μπροστά της! Το κλάμα της έγινε ποιο έντονο! Κοίταξε για τελευταία φόρα το πρόσωπό της...