Κρέμεται ένα κλαδί με τον κίνδυνό του Μέσα στο μεσημέρι· ένας ψίθυρος Μυρωδιάς που χλευάζει τη διάφανη Αντίφαση της ζέστας, μηρυκάζει Την ησυχία, την ολοκληρώνει, καθώς Άσπρα και κίτρινα φουσάτα από έντομα συνωμοτούν Ν' αρπάξουν την ωραία κοιμωμένη της μέρας και να...

Νύχτες που λιώνει το αλάτι πάνω στην κόψη της ψυχής στην απουσία σου, το κάτι από το χάδι της βροχής μα δε φοράω τα καλά μου κι ήρθες κι απόψε μοναξιά ώρες που λιώνει το φεγγάρι να μου κρατήσεις συντροφιά. Πάλι τα αδιάβαστα σημάδια στην καταιγίδα τ’ ουρανού δε...

Εποχή φθινοπώρου Το καλεντάρι γράφει κι εγώ κυκλώνω τις μέρες…   Ξερά φύλλα στρώνουν χαλί υποδοχής ένα πορτοκαλένιο ποτάμι ξεχύνεται ανοίγοντας δρόμο για το χειμώνα γεμάτο από νερά απόνερα και λάσπες κι εγώ αφημένο βαρκάκι πλεούμενο μετράω βήματα κύματα για...

…πως είμαι ακόμα ζωντανός αφού ακούω τον ήχο της ανάσας μου. Δε βλέπω όμως και δεν αισθάνομαι τίποτα. Ούτε νιώθω πως μπορώ να κουνηθώ, λες και βρίσκομαι κάπου που δεν υπάρχει βαρύτητα, ούτε πόνος αλλά ούτε και χρόνος. Μονάχα έντονη δίψα και μοναξιά. Ίσως και μια...

«προς το άλλο πρόσωπο» Η αναφορά σε ένα άλλο πρόσωπο στην ποιητική σύνθεση γίνεται στα πλαίσια ένταξης του υποκειμένου σε έναν ευρύτερο χώρο από τον προσωπικό. Διαφοροποιούνται τα κίνητρα και οι στόχοι κάθε φορά με τη σηματοδότηση μιας άλλης εστίασης ή απλώς οι...

Ζωγράφειος Αγών Διαγωνισμός διηγήματος με θέμα: «Κωνσταντινούπολη: πόλη αληθινή ή πόλη ονειρική» Στο πλαίσιο του ετήσιου Διεθνούς  Μαθητικού Συνεδρίου, που πραγματοποιείται στην Κωνσταντινούπολη, το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινουπόλεως και τα Εκπαιδευτήρια  Ε....

Το κυματάκι το γλυκό τη θάλασσα πειράζει και η γοργόνα η Γοργό γελά και διασκεδάζει. Μα κάποτε κουράστηκε ζαλίστηκε λιγάκι, γι’ αυτό και μύθο ζηλευτό λέει στο κυματάκι. Εκείνο από τα λόγια της, ηρέμησε, νυστάζει και σ’ αλμυρένια πούπουλα τα όνειρά του βάζει! Ο...

Έχεις, το πείσμα που φωτίζει η αστραπή στα μάτια κι η νύχτα σε δασκάλεψε να λες λόγια σκληρά πνίγομαι στο ποτήρι σου με την καρδιά κομμάτια σκοτείνιασε ο ορίζοντας ακόμη μια φορά. Αύριο της μοίρας η μορφή με μαύρες βλεφαρίδες πριν πιάσει η Αγάπη ουρανό και τ΄...

Μια αξιόλογη προσπάθεια για αστυνομικό μυθιστόρημα, με τη μυρωδιά του διαλεχτού καπνού να ανακατεύεται με τη διαπεραστική μυρωδιά του αίματος. Σαν τα φύλλα του καπνού που απλώνονται στον ήλιο για να αποξηρανθούν, έτσι και οι ήρωες του μυθιστορήματος απλώνονται στα...

Στα παιδικά μας όνειρα υπήρχε μία θάλασσα και μέσα της ταξίδευαν αμέριμνα τα πλοία ελεύθεροι κυματισμοί έφερναν ξένα γράμματα κι ατίθασοι αγέρηδες σκορπούσαν κάθε βλέμμα στον ανοιχτό ορίζοντα. Τώρα πια μεγαλώσαμε τα παραμύθια πέτρωσαν κτίζουμε κάθε μέρα φράχτες...

Έσυρε τ' αδράχτι μέσα βαθιά στης αλμύρας τη δροσιά και γέμισε το μαλλί με ναυτικούς και γλαροπούλια. Ύστερα με τα χείλη της ιστορούσε σε μας τα παραμύθια. Μίλαγε εκστατικά, στυγνά βλέποντας της οροφής τη μνήμη. Πότε, πότε που κουραζόταν χαμήλωνε το βλέμμα με μάτια...

Γεννήθηκα μια μέρα βροχερή στου Φθινοπώρου το υγρό φιλί μ’ ακούμπησαν σε σύννεφα απαλά να τριγυρνάω πότε σε λύπη και πότε σε χαρά. Τρυγάω του κόσμου τις χαρές, πολύχρωμες οι πινελιές στα φύλλα τις καρδιάς μου. Στάζω αμέτρητες ευχές για να ξορκίζω το κακό και να...