Πάντα κρυβόταν από όλους και από όλα! Μόνο στο σκοτάδι μπορούσε να κινηθεί και να εμπιστευτεί! Τη μέρα ήταν κλεισμένος στο φτωχικό του και τη νύκτα ξεκινούσε ξανά το «έργο» του. Απομονωμένος εδώ και πολλά χρόνια με ότι μπορούσε να τον συνδέει με μια φυσιολογική...

Μια νότα κρέμεται σε τεντωμένη χορδή Καλοκουρδισμένα τα απλά συναισθήματα μια συγχορδία ζητούν απεγνωσμένα Τη μελωδία κυνηγούν να πιάσουν να φτιάξουν λέει από την αρχή εκείνο το παλιό πεντάγραμμο Στρογγυλές νότες πάνω στις γραμμές χορταστικό το κλειδί που τις...

Ράγες σε παράταξη χαράζουν μια διαδρομή Για που ξεκινήσαμε και για που τραβάμε Καθυστέρηση μισάωρη, λόγω κατολίσθησης Εμπόδια στο δρόμο ξανά Μα οι ράγες εκεί, τόσα χρόνια αντέχουν τόσα δρομολόγια, τόσες ρόδες να κυλούν πόσες ιστορίες μπορούσαν να πουν, γιατί η ζωή...

Η Ελένη κρατούσε αγκαλιά ένα μεγάλο καλάθι από ποτά. Είχε μέσα δύο κλασσικά εικονογραφημένα. Ένα βιβλίο παραμυθιών. Πάνω αράδιασε κούκλες και τζουτζέδες. Τελευταία έβαλε την κούκλα με φόρεμα από φτερά παγωνιού. Την Παγώνα. Την έγερνες πίσω έσκαζε στα γέλια. Γελούσε...

Πώς να χωρέσεις τη μελωδία σ' ένα κοχύλι; Τη στιγμή που η πηγή δεν ησυχάζει το νερό. Πώς να περπατήσεις στο φεγγάρι; Όταν το μονοπάτι του σκίζεται στα δυο. Πως να ημερέψεις τη θάλασσα; Όταν τα άστρα ψάχνουν το φως τους να βρουν. Πώς να μυρίσεις το λουλούδι; Τη...

Ποιο δάκρυ κύλησε διαμάντι ακριβό στα αφίλητα τα ωραία σου τα μάτια ποιο φως στης νύχτας το σκοτάδι στάθηκε απαλό και σου 'δειξε τα αρχαία σκαλοπάτια. Απ' το Θησείο στην παλιά την αγορά παίζουν οι αέρηδες στα ζάρια τους αιώνες και εσύ σωπαίνεις δεν αντέχεις τη...

Είναι κι αυτή η σκόνη στα ξεφλουδισμένα παράθυρα κάθε που φυσάει δυνατά ο αέρας εκείνη φτιάχνει έναν καινούριο κόσμο στο περβάζι. Τα παιδιά ζωγραφίζουν τότε έναν ήλιο από στάχτη κι ένα δέντρο, που μοιάζει με της γιαγιάς το αδράχτι. Εκείνη δεν είναι πια εδώ έχει...

Ποιος απόψε ξαποσταίνει, στου φεγγαριού τα ματόκλαδα; Ποιος τάχα ν' ακούμπησε ευχές κι ονείρατα, στων αστεριών το περίγραμμα; Τα σύννεφα ζάρωσαν, του ουρανού το μαύρο περίβλημα. Σαν να αποφεύγουν για απόψε, των ανθρώπων την πονεμένη ματιά. Πόσες μελωδίες να...

Μεγάλωσε ο θίασος  γύρω από τον πρίγκιπα Μαζεύτηκε και πλήθος δικαστών Με γυναικεία  πρόσωπα ντυμένος Τα συνθήματα καλά κρυμμένα τα κρατούσαν Και τις απάτες με φτερά κοκόρων τις σκεπάσαν Δειλά δειλά ψηλά τις ανεβάζαν σαν ξεθυμασμένα  μπαλόνια ευτυχίας Να ξεγελάσουν...

Ασυμμόρφωτη ζωγραφική μου… Όταν ο πόνος είναι ένας σκηνοθέτης κακόβουλος που ασχημονεί με σκηνικά πολέμου επί των αθώων. Σε βλέπω ψυχή ψυχούλα που ξεμακραίνεις μέσα στον ορίζοντα γυρεύοντας τους οπαδούς θεούς σου. Κι έχω την άλλη οπτική από εκείνη που επιβάλουν οι...

Γύρισα πίσω βρήκα κομμάτια σπασμένα καράβια μου παιδικά Απομεινάρια παλιά στολίδια των νιάτων μου όνειρα μοναχικά Αλήθειες κρυμμένες ξέθαψα, ψέματα κι ύστερα έμαθα τελικά Ό,τι κι αν έζησα όσα κι αν έμαθα ξένα από μένα μηδενικά   _ γράφει η Βασιλική...

Μες το σακάκι το παλιό που ξέχασε ο χρόνος άφησα ένα σ' αγαπώ για να μην είσαι μόνος Το 'λεγε πάντα η καρδιά όταν σε χαιρετούσε όταν σαν τα μικρά παιδιά εσένα λαχταρούσε Ραμμένα όνειρα ξανά στα μέτρα τα δικά σου θα τα ξηλώσει η καρδιά σαν φύγω μακριά σου Κρυφά...