Ανυποψίαστη η μνήμη Στα κάτεργα του μυαλού οι αλλοτινές στιγμές λίθο το λίθο και σκληρά το μέλλον σου έχτισαν Μα εσύ ξαφνιασμένος κοιτάς στου καταρτιού την άκρη το απέναντι λιμάνι Θαύμα πρωτόγνωρο λες ετούτη η ανακάλυψη ετούτη η γη που βρήκες Μα είσαι εσύ το θαύμα...

I Πάνε χρόνια που μαραίνομαι εδώ Ένα ταξίδι σταλάζει δυο πίκρες μετά τα μεσάνυχτα, σκλαβωμένο ματαίως II Κοίτα το αίμα το μαύρο πώς γεμίζει, πώς πήζει στην πληγή Κοίτα το στήθος, κοίτα τις πληγές, κοίτα το νιπτήρα - Όχι - με αίμα έπλυνες τα χέρια στο νιπτήρα κι όχι...

Το «Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη» προκηρύσσει για πρώτη φορά τον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ανέκδοτης και αδημοσίευτης ποιητικής συλλογής για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016. Ο Διαγωνισμός πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία της Ισμήνης Χρυσοχόου-Κάρτερ προς...

Σε λίγο θα ξημέρωνε και τότε όλα θα τελείωναν. Η Ζωή κάθισε σκεπτική στο πέταλο ενός κρίνου. “Γιατί γεννήθηκα πεταλούδα και όχι άνθρωπος;” αναρωτήθηκε.“Εκείνοι ζουν τόσα χρόνια, που στο τέλος χάνουν την αξία της ζωής! Ενώ εμείς; Τι να προλάβουμε να κάνουμε μέσα σε...

Άκουσε τους φευγαλέους ήχους στον αέρα Ουτοπικά αγγίγματα μακρινού παρελθόντος Λέξεις σιωπηλές, ανήκουστες Φυσαλίδες επιπλέουσες, τυχαίες στη μορφή Παγιδευμένες στο κουκούλι του χρόνου. Ψηλάφισε τη σκιά των απόηχων Απαλότερη από αθόρυβους ψιθύρους Καθαρή ωστόσο,...

Κατέβηκε σιγά-σιγά τα σκαλιά και άνοιξε την πόρτα. Το βήμα του αργό αλλά σταθερό. Πήρε το κουτί στα χέρια του, το χάιδεψε. Αυτή η γλυκιά αίσθηση του ξύλου, αυτή η μυρωδιά – άνοιξε το καπάκι... Ήταν πρωί. Οδηγούσαν για το χωριό. Αυτός στο πίσω κάθισμα. Αμίλητος. Έξω...

Απ’ όλα αυτά που «χρωμάτισαν» την παιδική μου ηλικία, απ’ όλα αυτά που με παίδεψαν, με εκπαίδευσαν και στην πορεία, αποδείχτηκε στην πράξη αν με «ομόρφυναν» ή με στοίχειωσαν, τίποτε δεν έμεινε αναλλοίωτο. Ο χρόνος τα πέρασε όλα ένα λούστρο: το υπέροχο αναγνωστικό...

Γεννήθηκε την περίοδο που στη χώρα της υπήρχε μεγάλη αστάθεια και αναταραχή, που είχαν συμβεί διάφορα συγκλονιστικά γεγονότα. Άλλοι πανηγύριζαν, άλλοι έκλαιγαν, ενώ κάποιο άλλοι έφευγαν για το άγνωστο, ελπίζοντας για ένα καλύτερο αύριο από αυτό που ζούσαν τόσα...

Ένας τσαγκαράκος, μια μικρή πολιτεία, πολλά ξηλωμένα παπούτσια και μπόλικη δουλειά! Τι θα γίνει τελικά; Είναι όλα για πέταμα ή μήπως τα μαγικά χεράκια του μπορούν όταν βάζουν κάτι «χρήσιμο και κάτι αγαπημένο» στη βελόνα τους να τα κάνουν όλα σαν καινούρια; Μήπως...

Γδέρνω το κορμί μου απόψε με το μαχαίρι κατάσαρκα προσπερνώ επιδέξια τις φλέβες που με θρέφουν Το αίμα σκορπίζω στο κενό να κοκκινίσει η νύχτα μου ματωμένος ας γίνει ο ουρανός των πραγμάτων μου Εούτον τον ανώριμο φλοιό της ζωής με ευκολία ξελεπιάζω Ξεκορμίζω τις...

Μια ζεστή Αυγουστιάτικη μέρα, καθώς ο ήλιος πυρπολούσε τον κόσμο βρέθηκα στο χωριό του παππού μου. Ο πατέρας μου μας το είχε δηλώσει: «Δεν υπάρχουν λεφτά για διακοπές, ή στο χωριό ή στο καμίνι της πόλης!» Αυτό ήταν, ξεκινήσαμε πρωί-πρωί προς το τέλος του Αυγούστου...

  τοβιβλίο.net υποδέχεται το συγγραφέα Κυριάκο Χαλκόπουλο και το βιβλίο του Η Χρυσαλίδα από τις Εκδόσεις Ανάτυπο. Η “Χρυσαλίδα” αποτελείται απο δώδεκα διηγήματα. Το μεγαλύτερο σε έκταση φτάνει τις τριάντα σελίδες, και ονομάζεται “Το Αντικείμενο των Ονείρων”,...

  «Έρχεται!, έρχεται!». Από μέρα σε μέρα! Από ώρα σε ώρα! Από λεπτό σε λεπτό!». Περιοδικά κι εφημερίδες έβριθαν από δημοσιεύματα. Δεκάδες, εκατοντάδες δημοσιεύματα. Καθημερινά. Ο τύπος έγραφε ασταμάτητα για εκείνο εδώ και τρεις μήνες. Η ύπαρξή του προφανώς ...

Τί ήταν αυτό που διάβασα; Τί ήταν αυτό που διάβασα; Ok, ok, ας σοβαρευτούμε. Αν μπορούσα πραγματικά να εκφραστώ όπως ακριβώς θα ήθελα γι' αυτό το βιβλίο θα έλεγα απλά ''ουάου''! Δεδομένου όμως ότι διαθέτουμε ένα πιο σοβαρό προφίλ -λέμε τώρα- και μια σοβαρή κριτική...

Χαρτιά σωροί από χαρτιά μεγάλα και μικρά σημειώσεις και σημειώματα, ατέλειωτα έγγραφα ανεπίσημα κι επίσημα. Στοίβες από δαύτα υψώνονται μπροστά σου επείγοντα περιστατικά. στου γραφείου τα χαρακώματα. Δευτερόλεπτα, λεπτά ώρες και μέρες τα σημάδια του χρόνου, που...