…Η βροχή έπεφτε ορμητική πάνω στττ… «Φτου!», έβρισε μέσα από τα δόντια της. Αυτό το αναθεματισμένο το Τ, όλο κόλλαγε. Η γραφομηχανή της, φαίνεται, τα είχε φάει πια τα ψωμιά της. Κι ας έκανε ό,τι μπορούσε για να την συντηρήσει, κι ας την είχε δώσει σε έναν...

Στην άκρη εκεί του λιμανιού ήρθα να σου μιλήσω, οι αναμνήσεις άσχημες θέλω να τις μισήσω.   Σε σκέφτομαι και περπατώ, τη θάλασσα κοιτάζω, μαύρα ειν΄όλα μέσα μου βλέπω και δεν τρομάζω.   Εσύ μια μέρα χάθηκες έφυγες μακριά μου, χίλια κομμάτια έγινε για...

Αγαπημένε μου, Πάντα υποπτευόμουν πως γεννήθηκα στην άκρη του φθινοπώρου σου. Τότε που στάθηκες και με κοίταξες βαθιά στα μάτια κι ύστερα έγειρες κι έκλαψες απαρηγόρητος στον ώμο μου. Πως με γέννησε το πιο αληθινό σου δάκρυ που απ΄το μάγουλό σου κύλησε και στέγνωσε...

Πρόσωπα Στην ποιητική πραγματικότητα τα πρόσωπα παρελαύνουν άμεσα ή έμμεσα, με την έννοια ότι είτε είναι πλήρως ορατά είτε το σχήμα τους αποπνέει αδιόρατα χαρακτηριστικά. Ανάμεσα στα πρόσωπα το ποιητικό υποκείμενο καταθέτει την εκτίμησή του όταν αφηγείται με...

Τόποι και περιπλάνηση στον ΟΔΥΣΣΕΑ του Τζαίημς Τζόυς[1] Μαρία Λιλιμπάκη - Σπυροπούλου [2]   Από την αρχή ήδη της μελέτης μου πάνω στο έργο του κλασσικού και ταυτόχρονα διαχρονικού συγγραφέα Τζέημς Τζόυς, δημιουργήθηκε μέσα μου η αμφιβολία κατά πόσο μπορεί να...

Κάθομαι στη μαλακή πολυθρόνα του σαλονιού, στον όγδοο όροφο του πύργου, και φοράω το Αμμολίθινο Προσωπείο που βρήκα, μετά από αρκετές δυσκολίες, στα σπήλαια κάτω από τα Όρη Κνωββ. Αυτή τη φορά ελπίζω να πετύχω τον σκοπό μου. Αισθάνομαι το προσωπείο να αγγίζει το...

_ Το κυδώνι είναι ένα μυρωδάτο γλυκό, δύσκολο μέχρι να το φτιάξεις αλλά μετά...το αποτέλεσμα είναι θαυμάσιο! Εύγευστο, μεστό, κεχριμπαρένιο, γλυκό και πάντα θέλεις κι άλλο. Άσε που μοσχομυρίζει το σπίτι! Ε, αυτό ακριβώς είναι και το βιβλίο των εκδόσεων Τσουκάτου....

Το ΑΡΧΕΊΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ & ΤΕΧΝΗΣ, στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του, προκηρύσσει τον 2ο Πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης, ο οποίος διέπεται από τους παρακάτω όρους. ΟΡΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 1. Θέμα του διαγωνισμού είναι: «Αλιάκμονας: Το αέναο ποτάμι του φωτός και της...

  Έκλεισε τα ρολά στο σαλόνι και τις κουρτίνες. Έσβησε το φως και άναψε μονάχα ένα χάρτινο φωτιστικό δαπέδου  εκείνο με το κέρινο φως... δώρο γάμου από την καλή της φιλενάδα. «Για τα σκοτάδια σας» έγραφε λακωνικά στην ευχετήρια κάρτα Κλείδωσε την εξώπορτα και...

  Άνοιξε τα μάτια και αμέσως κοίταξε το παλιό, μεταλλικό ρολόι, που χρόνια πριν είχε φέρει ο παππούς της δώρο στη μητέρα της, μετά από ένα ταξίδι του στην Ελβετία. Οι δείκτες του της φάνηκε πως ερωτοτροπούσαν, τόσο κοντά που είχαν βρεθεί, χωρίς να νοιάζονται...

Γεννημένος στην Αθήνα το 1888 ο Πάρις, εκ του Παρασκευάς, Ταβελούδης έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο λογοτεχνικό στερέωμα με το πρωτόλειό του το Λεμονοδάσος και με το ψευδώνυμο Κοσμάς Πολίτης, ένα όνομα που από το 1930 και μετά θα ακουγόταν πολύ συχνά στους...

  Προσπάθησα να ομορφύνω τον κόσμο μου με κάτι κιάλια κρεμασμένα στο λαιμό μου   κάτι να δω κάτι ν’ αφήσω πανόραμα ζωής   κι ύστερα πλήρης περιστροφή τον εαυτό μου να μετρήσω   προσαρμογή φακού προσαρμογή φωτός   Αναθεώρηση διαρκής  ...

Σεμιναρίου διάλειμμα   Μεσημέρι σέρνονται δυο νέοι σκιές μ' όλα τα σύνεργα του θανάτου οδός Ακαδημίας πεζόδρομος χωρίς επιστροφή τ' αλισβερίσι του πάθους των παθών τα πάθη στη μαρμάρινη σκάλα απόμερα πουλιά του χάους καθημαγμένα ταξιδεύοντας στους δικούς τους...

Χάθηκες μες στους παγερούς αέρηδες, σε πήραν μακριά οι βοριάδες της λησμονιάς. Δεν σε ξανάδα από τότε, μπορούσα όμως να σ’ ονειρευτώ.   Θυμήθηκα που μου ζητούσες να σε λέω ζωή, μα σ’ έλεγα αγάπη. Στείρα τα πρωινά και τ’ απογέματα δίχως εσένα πλάι μου, θαμπές γίνανε...