Μετακενώνω
Μετακενώνω σημαίνει μεταφέρω υγρό (ή άλλο περιεχόμενο) από ένα δοχείο σε άλλο, αδειάζοντας το πρώτο· μεταγγίζω. Σημαίνει όμως, μεταφορικά, και τη μετάδοση γνώσεων σε άλλο πρόσωπο ή άλλον τόπο. Το…
Κατηγορία
98 άρθρα · σελίδα 3 από 5
Μετακενώνω σημαίνει μεταφέρω υγρό (ή άλλο περιεχόμενο) από ένα δοχείο σε άλλο, αδειάζοντας το πρώτο· μεταγγίζω. Σημαίνει όμως, μεταφορικά, και τη μετάδοση γνώσεων σε άλλο πρόσωπο ή άλλον τόπο. Το…
Μενετός είναι αυτός που μπορεί ή είναι διατεθειμένος να περιμένει. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα μένω («μένω, περιμένω»).
Προτιμότερη θεωρείται η γραφή συγγνώμη. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο «συγγνώμη» (συν + γνώμη) και διατηρεί το διπλό γ της αρχαίας γραφής.
Μέλαθρον στα αρχαία ελληνικά ήταν αρχικά η οροφή του σπιτιού ή το κεντρικό δοκάρι που στήριζε τη στέγη ενός σπιτιού. Κατ’ επέκταση σήμαινε τη στέγη και έπειτα ολόκληρο το σπίτι, την κατοικία, ιδίως…
Μεγαλορρήμων είναι αυτός που λέει μεγάλα λόγια, που χρησιμοποιεί πομπώδες ύφος, που μιλά με έπαρση και υπερβολή για τον εαυτό του ή για όσα θα κάνει· ο κομπαστής, ο κομπορρήμων, ο μεγαλόστομος. Το…
Σωστός είναι ο τύπος αμφιβάλλω. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «ἀμφιβάλλω». Ο τύπος «αμφιβάλω» είναι λανθασμένος, μην αμφιβάλλετε γι' αυτό!
Μεγαλαυχώ σημαίνει καυχιέμαι υπερβολικά, χρησιμοποιώ ύφος στομφώδες, κομπάζω, παινεύομαι για τον εαυτό μου με μεγάλα λόγια. Το ουσιαστικό είναι η μεγαλαυχία, δηλαδή η υπερβολική καυχησιολογία.
Μανιχαϊσμός ήταν η θρησκεία που ίδρυσε τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο Πέρσης προφήτης Μάνης. Δίδασκε ότι ο κόσμος κυβερνάται από δύο αντίθετες και ισοδύναμες αρχές, το Φως (το καλό) και το Σκοτάδι (το κακό),…
Μανιέρα είναι ο τρόπος, το ιδιαίτερο ύφος με το οποίο κάποιος κάνει κάτι. Συνήθως όμως η λέξη έχει αρνητική χροιά και δηλώνει το επιτηδευμένο, στερεότυπο ύφος ενός καλλιτέχνη ή συγγραφέα, που…
Μάλη στα αρχαία ελληνικά ήταν η μασχάλη. Η λέξη σώζεται σήμερα κυρίως στη λόγια φράση υπό μάλης, που κατά λέξη σημαίνει «κάτω από τη μασχάλη» και μεταφορικά «κρυφά, μυστικά, χωρίς να το αντιληφθούν…
Μαινάδα ήταν στην αρχαιότητα η γυναίκα ακόλουθος του θεού Διονύσου, που κατά τις τελετές του έπεφτε σε θρησκευτική έκσταση, με χορούς και κραυγές, αλλιώς βάκχη. Μεταφορικά, μαινάδα λέγεται η γυναίκα…
Μαικήνας είναι ο πλούσιος προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, αυτός που αναλαμβάνει χορηγίες και υποστηρίζει οικονομικά και ηθικά καλλιτέχνες, συγγραφείς και επιστήμονες. Ο πρόθυμος χορηγός…
Μακρόθεν ή εκ του μακρόθεν; Τι σημαίνει η κατάληξη -θεν, γιατί το «εκ του μακρόθεν» είναι πλεονασμός και τι ισχύει για το «εκ του σύνεγγυς» και το «ανέκαθεν».
Λυσιτελής είναι αυτός ο οποίος είναι ωφέλιμος, που παρέχει λύσεις, που είναι χρήσιμος. Ο επωφελής, που επιτυγχάνει την επίτευξη του τέλους (σκοπού) (αρχ. λύω + τέλος) σε μια προσπάθεια.
Ληνός είναι ο κάδος, δεξαμενή μέσα στην οποία πατιούνται τα σταφύλια προκειμένου να βγει ο μούστος. Το πατητήρι.
Αινώ, συνηρημένος τύπος του αρχαιοελληνικού ρήματος αἰνέω, σημαίνει δοξάζω (κυρίως τον Θεό), απευθύνω ύμνους αλλά και επαινώ.
Ακηδία είναι η απροθυμία, η ανορεξία που προέρχεται από την έλλειψη ενδιαφέροντος, η αδιαφορία αλλά και η παραμέληση.
Αθησαύριστος είναι αυτός που δεν έχει καταγραφεί ακόμα, που δεν έχει συλλεχθεί με συγκεκριμένη μέθοδο ώστε να μελετηθεί.
Σιγμός είναι ο συριγμός ή ο ήχος του σφυρίγματος. Στην ιατρική αναφέρεται ως ο ήχος που ακούγεται κατά την έντονη και δύσκολη αναπνοή ή ο ήχος που συνοδεύει τον παροξυσμό του βήχα.
Επίνευση είναι η κίνηση του κεφαλιού, η κάμψη προς τα εμπρός, που δηλώνει συμφωνία, συγκατάθεση, έγκριση, επιδοκιμασία ή συναίνεση. Προέρχεται από το αρχαίο ρήμα επινεύω, που σημαίνει νεύω με το…