H γνωριμία

13.10.2020

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια

στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία

να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια

να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία.

Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα

στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή

ρόζους τραχείς διέσχισα, μοιραία ανηφόρα

αγέρωχα απέκτησα στο πέταγμα αντοχή.

Λαχτάρας συναπάντημα φαντάζει παραμύθι

σκέπη μεστή μου πρόσφερες, θάρρος και παρρησία

γεννήθηκα αητός με ματωμένα στήθη

πληγές που επουλώθηκαν μ’ αυτή τη γνωριμία.

_

γράφει ο Γεώργιος Σταματόπουλος

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

Απορία

Απορία

Τι ΄ναι αυτό, αναρωτώ, που μέσα μου βρυχάται; Θεριό είναι τρανό που όλο μαστιγώνουν; Να ’ναι οι φλέβες δαμαστές, κλουβί τα σωθικά μου; Στερώ τη λευτεριά σ’ ένα δειλό δραπέτη; Πανάθεμά σε αναμονή στα στήθια μου ριζώνεις. Ώσπου, ξεπρόβαλες εσύ. Εσύ! Μεσ’ στ’ όνειρο και...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου