H τέχνη της απώλειας, της Alice Zeniter

14.05.2019

σχόλια

 

γράφει ο Γιάννης Δρούγος

Χωρισμένο σε τρία μέρη -όσα και τα βασικά πρόσωπα- το έξοχο μυθιστόρημα της Alice Zeniter, εξιστορεί την ιστορία μιας οικογένειας και την πορεία της μέσα στο χρόνο, στην Ιστορία και στα πέπλα της. Το παρελθόν συναντά το παρόν σε μια διαδρομή φορτωμένη σιωπή και ενοχές.

Ο Αλί, βιώνοντας τον πόλεμο μεταξύ Αλγερίας και Γαλλίας, συνεργάζεται με τους Γάλλους, άρα θεωρείται προδότης για τους Αλγερινούς και μαζί με τη σύζυγό του, Γιεμά και τα παιδιά του, διωγμένος, καλοκαίρι του 1962, “μεταναστεύουν” στη Γαλλία και ζουν σε ένα γκέτο.
Ο Χαμίντ, ένα εκ των τέκνων του Αλί, μεγαλώνει και διαμορφώνει χαρακτήρα εκεί, στο Λοζί ντ’ Ανν: “μια ζωή ευχάριστη την άνοιξη και στις αρχές του φθινοπώρου, ένα καμίνι το καλοκαίρι, ένα ατελείωτο τρέμουλο το χειμώνα”. Μεγαλώνει, με μια ντροπή για την μητρική του γλώσσα και την πατρίδα των παιδικών του χρόνων. Κολυμπά σε μια ταραγμένη θάλασσα εφηβείας. Κατόπιν, οι συναναστροφές του, η κοινωνικοπολιτική κατάσταση και οι εξεγέρσεις στο Παρίσι, γίνονται ποτάμι οργής φουσκωμένο μέσα του. Μια οργή σιωπηλή! Απεχθάνεται τον μικρόκοσμο και το παρελθόν των γονιών του, απεχθάνεται την Αλγερία που δεν υπάρχει εντός του και δεν υπήρξε ποτέ, γιατί “μια χώρα που σ’ έδιωξε, δεν είναι η χώρα σου”. Σιωπηλός στον έρωτα και, αργότερα, στον γάμο του με την Κλαρίς, σιωπηλός προς τα παιδιά του.

Η Ναϊμά, κόρη του Χαμίντ, δεν έχει την παραμικρή ιδέα για την οικογενειακή της ιστορία. Μεγαλωμένη στο Παρίσι, σε μια άλλη γενιά, αγνοεί λεπτομέρειες για το παρελθόν και τις κρυμμένες στάχτες. Καμιά χώρα και καμιά ιστορία δεν αναδύονται από τα καμένα! Ώσπου αποφασίζει να κάνει τη δική της έρευνα, να ταξιδέψει στην πατρίδα Αλγερία, να νιώσει σώμα και ψυχή να δονούνται και τελικά, να ανακαλύψει το δρόμο προς την ελευθερία, έτοιμη να πετάξει με τα δικά της φτερά κι όχι πια με τις ανάσες που προσφέρουν ενίοτε οι ρίζες…
Έτοιμη να μάθει και να διαχειριστεί την Τέχνη της Απώλειας.
Άλλωστε, “τόσα πολλά πράγματα μοιάζουν αποφασισμένα να χαθούν, που η απώλειά τους καταστροφή δεν είναι”.

Θαυμάσια η μετάφραση της Έφης Κορομηλά σ’ αυτό το συναρπαστικό μυθιστόρημα- μάθημα Ζωής και Ιστορίας.

Ακολουθήστε μας

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Λεωφόρος Αλεξάνδρας 173, του Βαγγέλη Γιαννίση

Ο Βαγγέλης Γιαννίσης είναι ο πρώτος Έλληνας συγγραφέας που καταφέρνει να… εισβάλλει στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών της ΓΑΔΑ, να συνεργαστεί με τους αξιωματικούς του και να καταγράψει πέντε υποθέσεις που κλήθηκαν να εξιχνιάσουν στη σταδιοδρομία τους, αλλά και τις συνθήκες...

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Επιμέλεια άρθρου Κώστας Θερμογιάννης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Το ποτάμι, του Αιμίλιου Σολωμού

Ο Χάρης ζει δίπλα στο ποτάμι και ξεχνιέται ψαρεύοντας πέστροφες όσο περιμένει την επιστροφή του πατέρα του από τον πόλεμο. Μια μέρα αρχίζουν να κατεβαίνουν διάφορα παιχνίδια μέσα σε ξύλινα κιβώτια. Ποιος τα έχασε; Τι κρύβεται λίγα μόλις μέτρα πιο πάνω και πώς θα...

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Οι οικογενειακοί μας δράκοι, της Χρυσάνθης Τσιαμπαλή

Η Πινακοθήκη της πόλης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά δημοτικού σχολείου με θέμα τους δράκους. Ο Γιάννης διαπιστώνει πως δύο συμμαθητές του τα καταφέρνουν καλύτερα από κείνον, γιατί, μεταξύ άλλων, δέχτηκαν βοήθεια από γονείς κι αδέλφια. Έτσι, ο Γιάννης...

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τα χέρια της θεάς, του Διονύση Λεϊμονή

Τι συνέβη την ημέρα της αρπαγής της Αφροδίτης από τη Μήλο; Πού χάθηκαν τα χέρια της; Πώς ρίζωσε το άγαλμα στο Μουσείο του Λούβρου; Πώς θα καταφέρουν κάποια παιδιά να αγκαλιάσουν την ιστορία της και να δουλέψουν πάνω σε αυτήν, χρησιμοποιώντας όλα τα εκφραστικά μέσα των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου