Υποσχέσεις τα βαγόνια της ζωής

σε σκουριασμένη ράγα ταξιδεύουν

Σάπιες οι ρόδες που γυρνοβολούν

Φθαρμένες οι βαλίτσες ευτυχίας

Το ψεύτικο τρένο της ελπίδας

καπνίζει σαν περνά από μπροστά

κι εσύ με το παιδί στην αγκαλιά

το μαντήλι σου στύβεις περήφανα

σφίγγοντας τα ραγισμένα σου χέρια

κρατώντας το πολύτιμό δάκρυ σου

Σου υποσχέθηκα με την καρδιά μου

ένα καλύτερο αύριο μια νέα πατρίδα

μα τούτος ο κόσμος κίβδηλος είναι

κι εγώ πιο κίβδηλη από κείνον

Σε μια φωτογραφία ματωμένη σε κοιτώ

Κλέβω από τον πόνο σου κλέβω το δάκρυ

Κατάχρηση κάνω στην κραυγή σου

Ουρλιάζω μες στη νύχτα τη θανατερή

Για τ’ άγραφα γιατί του κόσμου

Ουρλιάζω και ζητώ απ’ το Θεό

ακριβό συγχωροχάρτι…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!