Select Page

Love Darcy

Love Darcy

pride_and_prejudice

Χ : (Απότομα) Πού ήσουν;

Ψ: ….

Χ: Σε ρώτησα πού ήσουν.

Ψ: (Η Ψ, μπαίνει μέσα στο σπίτι. Όμως φορά νυχτικό. Αδιάφορα) Γύριζα.

Χ: Μέσα στην πόλη μόνη σου;

Ψ:(γυρνά το κεφάλι αργά προς αυτόν, ανάβει ένα τσιγάρο, τραβά μια τζούρα αργά) Έψαχνα.

Χ: Τι έψαχνες;

Ψ: Έψαχνα εκείνον.

Χ: Πάλι;

Ψ: Ναι γιατί;

Χ: Πρέπει να πάψεις να ψάχνεις. Είμαστε μαζί.

Ψ: (Αδύναμα) Δεν μπορώ. Το ξέρω πως είναι κάπου εκεί έξω.

Χ: (Την πιάνει την ταρακουνά από τους ώμους) Δεν είναι. Ακούς; Δεν είναι.

Ψ: (Έντονα) Όχι.

Χ: (Φωνάζοντας) Δεν είναι σου λέω. Είμαστε μόνο εσύ και εγώ.

Ψ: (Τον χτυπά, με μπουνιές, σε κατάσταση υστερίας) Όχι, όχι, όχι.

Χ: (μαλακώνει και τη χαϊδεύει)

Ψ:(αρχίζουν και τρέχουν δάκρυα από τα μάτια της). Είναι εκεί, είναι κάπου και με περιμένει. Δεν μπορείς να με εμποδίσεις να τον βρω.

(Ο Χ. την αγκαλιάζει τρυφερά.).

Χ: Αν υπήρχε στ’ ορκίζομαι εγώ θα στον έφερνα εδώ.

Ψ: Δε θα το κανες. Γιατί λες πως μ’ αγαπάς.

Χ: Για αυτό ακριβώς θα το έκανα.

Ψ: (Γεμάτη ελπίδα) Τότε… σε παρακαλώ.

Χ: Καλά… ίσως αύριο. Έλα, πάμε τώρα να κοιμηθούμε.

Ψ: Εκείνος, θα με σήκωνε στα χέρια για να με πάει στο κρεβάτι. Θα είχε ανάψει και τα κεριά.

Χ: (ανάβει δυο κεριά, τη σηκώνει στα χέρια).

Ψ: (τελείως ήρεμη, τον κοιτά στα μάτια και του λέει με ύφος θεατρικό). Κύριε Ντάρσυ, σας ευχαριστώ.

Χ: Δική μου ευχαρίστηση. Λοιπόν;

Ψ: Νόμιζα πως δε θα σας έβρισκα ποτέ να σας πω πως άλλαξα γνώμη… πως δέχομαι.

Χ: (Με ύφος θλιμμένο, προσπαθεί να χαμογελάσει). Με κάνετε το πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο.

 

_

γράφει η Έφη Γεωργάκη

 

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!