Mπαλάντα σιωπής

7.02.2017

Η ιστορία δεν είναι παρά ένα διαχρονικό πένθος της Μάνας,
που βλασταίνει με τα δάκρυα των χαμένων παιδιών της
ανά τους αιώνες αυτής τη γης...
Σ' αυτό το πέλαγος της θλίψης,
που μέσα του γεννιούνται και πεθαίνουν όλα,
υπάρχουν μικρές σταγόνες Μνήμης,
σταγόνες ελάχιστης χαράς,
που λησμονάμε καθώς χανόμαστε στην ανωριμότητα
της μετάφρασης και ανάλυσης των καιρών...

Η ουσία, αφήνεται στο διάκενο των ψιθυρισμών της νύχτας,
εναγκαλίζεται ολοκληρωτικά με τις σιωπές
στους βυθούς της μείνε,
αφουγκράσου την με όλη σου τη δύναμη,
καθώς τα μάτια δεν αντιλαμβάνονται
Αγνοημένος δεν είσαι
μη φοβηθείς, προσπάθησε...
νά βρεις εκείνη, τη μοναδική λάμψη,
σαν την ελάχιστη πιθανότητα
που σου απομένει μέσα απ' τα τρανά νοήματα της αναζήτησης...

Το άγνωρο είναι βαθιά μέσα σου και σε προκαλεί...
σαν μια μπαλάντα σιωπής
σιγοτραγουδάει το είναι σου
αντανακλώντας το εσώτερο φως,
δεν σου χρειάζονται άλλα υποκατάστατα πια...

_

γράφει η Φωτεινή Κουφογάζου Αγγουριδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου