Poema Elementalis

1.06.2014

_

Poema Elementalis

Πέφτει η βροχή επάνω σου, κυλάει και σταλάζει

Χυθήκανε τα μάτια σου και γίναν ποταμοί

Κι ας έχω συνηθίσει πια, αέρα και χαλάζι

Σε μια σταγόνα ξύπνησαν αρχαίοι καημοί

Το φόρεμά σου το λευκό έχει πολύ μουσκέψει

Αστράφτει η κορδέλα σου και κάνει αντηλιά

Πήρα φτερό και σου ‘στειλα στον άνεμο μια σκέψη

Που φύσηξε και σβήστηκε, σαν μονοκοντυλιά

Εμένα που φυλάκισες στο χώμα και στην πέτρα

Κι εσένα που εξόρισα σ’ ένα αστέρι εγώ

Ωρίωνας που ξέμεινε με αδειανή φαρέτρα

Κι ένα Φεγγάρι που πιστά, μονάχος κυνηγώ

Φωτιά κυλά στις φλέβες σου, οψιδιανός και λάβα

Κι εγώ σε πάγο σμίλεψα μια εξωτική καρδιά

Είχες χορέψει μια βραδιά σ’ ένα χαρέμι σκλάβα

Κι εγώ κρατούσα της ψυχής τα τέσσερα κλειδιά

Σε δέσανε με μαγικά που κάνουν οι σαμάνοι

Κι εγώ που σ’ εξαγόρασα μ’ αντίτιμο βαρύ

Σε κλαίνε και σε νοσταλγούν οι ναύτες στο λιμάνι

Βουβοί, θλιμμένοι, ασάλευτοι, πτωχοί και σοβαροί

Ήρθε η ζωή ανάποδα, στραβώσαν τα στοιχεία

Ο κόσμος ταλαντεύεται, μ’ ακόμη ισορροπώ

Μια μέρα θα γνωρίσουμε τι πάει να πει ευτυχία

Και με δυο νότες κάποτε θα πούμε «σ’ αγαπώ»

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
  2. Μαριάνθη Πλειώνη

    Πολύ καλό.Ποίημα και τραγούδι μαζί!!

    Απάντηση
  3. Μαρμαρινού Περσεφόνη

    Συγχαρητήρια πολύ καλό , με όμορφες εικόνες

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου