Profughi*

17.03.2016

ship_refugees

Τρεμουλιασμένα σώματα περιφέρονται παντού...
Κουβαλούν τη θλίψη, την τραγωδία
Σε μια μάχη άνιση με το θάνατο
Σε υποβρύχια, σκοτεινά βαγόνια που μυρίζουν εγκατάλειψη και απελπισία
θες να μιλήσεις, να φωνάξεις, να τρέξεις να κρυφτείς
Από ποιον, από τι, ούτε και εσύ ξέρεις...
Ανάσες κομμένες βογκούν στην άσφαλτο σαν τον λυσσασμένο άνεμο
Ικετεύουν ζωή σε έναν κόσμο ανίερο, ψυχρό
Αθώα μάτια, αγνά
γίνονται μάρτυρες ξεψυχισμένων στιγμών που έσβησαν στην παράλογη φρίκη ενός πολέμου ή μιας διεθνούς κατακραυγής
Κόσμος αντιφατικός που συμμετέχει στο θέατρο του παραλόγου
Και το αύριο καραδοκεί υποσχόμενο τι;

 

_

γράφει η Σοφία Σκλείδα

 



*Πρόσφυγε

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Μπαλάντα στους ένδοξους ποιητές του αιώνα

Ποιητές εξωφύλλου, με πόζα σκεπτόμενου. Αυτό είμεθα αγαπητοί μου. Θλιβεροί λόγιοι μανεκέν και μανεκέν λόγιοι, χωρέσαμε ολόκληρο καρδιογράφημα στο σχηματισμό αυξομείωσης www.com. Επαγγελματίες ποιητές μερικής απασχόλησης. Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί: «Ποιο μανεκέν...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Σε ένα ποίημα που τα είπες όλα!… Καταλήγεις με μια ερώτηση που είναι λίγο-πολύ όλων μας! Και το αύριο καραδοκεί υποσχόμενο τι; Υπέροχο το ποίημα σου!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Η ποίηση έχει την ιδιότητα να περνάει μηνύματα εκεί που το στόμα σιωπά και οι ώμοι βαραίνουν… Εκεί που και ο καλύτερος κοινωνιογόγος αδυνατεί να ρίξει γροθιά στο μαχαίρι και να πει τα πράγματα με το πραγματικό τους όνομα , η ποίηση αποκαλύπτει τις πτυχές του όποιου προβλήματος! ΜΠΡΑΒΟ, ΣΟΦΙΑ!!!!

    Απάντηση
    • sofias70

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου