Roi mat!

24.09.2014

Απόψε θέλω 1 αντίδραση..
Μια εξήγηση σε κάθε γιατί.
Σε κάθε θέλω σου που φεύγει όποτε νιώθεις πως τα χεις όλα.

Νομίζεις πως η νίκη πλησιάζει, μα..
Όταν τελικά την συναντήσεις..
..Την αφήνεις να λιώσει όπως μια νιφάδα στην παλάμη σου!

Ζεις για το αύριο αλλά χάνεις το σήμερα.
& όταν τελικά φτάσεις στο αύριο γίνεσαι τόσο άπληστος..
Τόσο πολύ που ξεχνάς πως πλέον τρέχεις μόνος!
Σε έναν δρόμο πια μόνο με εμπόδια.

Δυσάρεστο δεν είναι να έχεις εμπόδια..
Αναπόφευκτο είναι μια μέρα να ανακαλύψεις
πως ο μεγαλύτερος σου εχθρός είναι..
..Ο ίδιος σου ο εαυτός..

Στην αναζήτηση της ευτυχίας κάνεις το κάθε τι.
Κάθε φορά όμως είσαι 1 “βήμα” ξωπίσω της.
..Πάντα θα λείπει εκείνο το κάτι που θα βαραίνει τις νύχτες σου..

Το βήμα αυτό δεν είναι άλλο παρά 1 κίνηση..
..Tην οποία θα πρέπει να κάνεις απόψε.

Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου.
Ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να σε πλησιάσει ότι ζητάς!

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. MT

    Κλειδωμένοι στο σπιτάκι μας λογαριάζουμε συνεχώς πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι
    και δώστου τα σχέδια…δώστου ανησυχίες..δώστου το ένα δώστου το άλλο απόλυτα συγκεντρωμένοι
    Μάταια χτυπάει τόση ώρα η κυρα Ευτυχία με το κατακόκκινο φουστάνι και την εμπριμέ τσάντα..το κουδούνι απέξω…δεν την ακούμε…Εμείς είπαμε..παλεύουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι..

    Αστείο δεν είναι; Μια ζωή να παλεύουμε να ευτυχίσουμε κι ενώ όλα είναι εδώ…εμείς τα ψάχνουμε παραπέρα..
    Και έρχεται ένα θλιβερό game over…

    πόσες φορές θα δούμε το ίδιο σενάριο για να καταλάβουμε πως τα έχουμε όλα; Και πότε θα καταλάβουμε πως η οποιαδήποτε αναζήτηση τελειότητας είναι μια ξεκάθαρη αυτοκτονία της ζωντάνιας μας και της ύπαρξής μας;

    “Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου….” έγινε το πιο δύσκολο project στο 2014…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου