24.09.2014

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Απόψε θέλω 1 αντίδραση..
Μια εξήγηση σε κάθε γιατί.
Σε κάθε θέλω σου που φεύγει όποτε νιώθεις πως τα χεις όλα.

Νομίζεις πως η νίκη πλησιάζει, μα..
Όταν τελικά την συναντήσεις..
..Την αφήνεις να λιώσει όπως μια νιφάδα στην παλάμη σου!

Ζεις για το αύριο αλλά χάνεις το σήμερα.
& όταν τελικά φτάσεις στο αύριο γίνεσαι τόσο άπληστος..
Τόσο πολύ που ξεχνάς πως πλέον τρέχεις μόνος!
Σε έναν δρόμο πια μόνο με εμπόδια.

Δυσάρεστο δεν είναι να έχεις εμπόδια..
Αναπόφευκτο είναι μια μέρα να ανακαλύψεις
πως ο μεγαλύτερος σου εχθρός είναι..
..Ο ίδιος σου ο εαυτός..

Στην αναζήτηση της ευτυχίας κάνεις το κάθε τι.
Κάθε φορά όμως είσαι 1 “βήμα” ξωπίσω της.
..Πάντα θα λείπει εκείνο το κάτι που θα βαραίνει τις νύχτες σου..

Το βήμα αυτό δεν είναι άλλο παρά 1 κίνηση..
..Tην οποία θα πρέπει να κάνεις απόψε.

Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου.
Ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να σε πλησιάσει ότι ζητάς!

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Ακολουθήστε μας

Ζητιάνεψαν την Δημοκρατία

Ζητιάνεψαν την Δημοκρατία

Κραυγές της λαίλαπας που χάραξε η ελπίδα, συχνότητες που σπάζουν τη γυάλινη καρδιά, ορμήστε στις μάσκες που φορά η δημοκρατία, ντροπιάστηκε η Αθήνα αυτή του μέγα Περικλή.   Ετόλμησαν οι ασεβείς να σηκώσουνε κεφάλι, αγγίξανε το λευκό φως με τα λασπωμένα χέρια...

Ξενιτεμένα μου Πουλιά…

Ξενιτεμένα μου Πουλιά…

Κάθε βράδυ ρωτώ τον πένθιμο ουρανό, αν είστε όλοι καλά. Και περιμένω τον ξενιτεμένο αγέρα, να 'ρθει να με δροσίσει.   Αγαπημένα μου πουλιά της ξενιτιάς, τι παντοδύναμα φτερά! Φτερά που ξέρουν να πετούν στα ξένα, μακριά από τη γη τους.   Ποια ψεύτικη μάνα σας...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ξενιτεμένα μου Πουλιά…

Ξενιτεμένα μου Πουλιά…

Κάθε βράδυ ρωτώ τον πένθιμο ουρανό, αν είστε όλοι καλά. Και περιμένω τον ξενιτεμένο αγέρα, να 'ρθει να με δροσίσει.   Αγαπημένα μου πουλιά της ξενιτιάς, τι παντοδύναμα φτερά! Φτερά που ξέρουν να πετούν στα ξένα, μακριά από τη γη τους.   Ποια ψεύτικη μάνα σας...

Νέα Τάξη Αταξίας — Manual Χρήσης Πολίτη 2.0

Νέα Τάξη Αταξίας — Manual Χρήσης Πολίτη 2.0

Κατέρρευσε η σκαλωσιά του παλιού χωρίς ήχο ειδοποίησης.   Είπαν: Νέα Τάξη. Και τύλιξαν το χάος σε συσκευασία premium με εγγύηση συμβατότητας.   Κάμερες υψηλής ευκρίνειας καταγράφουν την πτώση μας σε αργή κίνηση.   Στρώθηκε ο κόσμος με πλακάκια...

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας

Ένας μικρός, κόκκινος αναπτήρας πάνω στο χαμηλό τραπεζάκι του καθιστικού. Τον ξέχασες στο σπίτι μου, θυμάμαι, εκείνο το βράδυ που έβρεχε. Οι άνθρωποι πρέπει να δίνουν χώρο ο ένας στον άλλο, είπες, θυμάμαι. Χώρο και χρόνο κι ανάσες. Κι έφυγες βιαστικά, θυμάμαι.  ...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. MT

    Κλειδωμένοι στο σπιτάκι μας λογαριάζουμε συνεχώς πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι
    και δώστου τα σχέδια…δώστου ανησυχίες..δώστου το ένα δώστου το άλλο απόλυτα συγκεντρωμένοι
    Μάταια χτυπάει τόση ώρα η κυρα Ευτυχία με το κατακόκκινο φουστάνι και την εμπριμέ τσάντα..το κουδούνι απέξω…δεν την ακούμε…Εμείς είπαμε..παλεύουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι..

    Αστείο δεν είναι; Μια ζωή να παλεύουμε να ευτυχίσουμε κι ενώ όλα είναι εδώ…εμείς τα ψάχνουμε παραπέρα..
    Και έρχεται ένα θλιβερό game over…

    πόσες φορές θα δούμε το ίδιο σενάριο για να καταλάβουμε πως τα έχουμε όλα; Και πότε θα καταλάβουμε πως η οποιαδήποτε αναζήτηση τελειότητας είναι μια ξεκάθαρη αυτοκτονία της ζωντάνιας μας και της ύπαρξής μας;

    “Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου….” έγινε το πιο δύσκολο project στο 2014…

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *