Roi mat!

24.09.2014

Απόψε θέλω 1 αντίδραση..
Μια εξήγηση σε κάθε γιατί.
Σε κάθε θέλω σου που φεύγει όποτε νιώθεις πως τα χεις όλα.

Νομίζεις πως η νίκη πλησιάζει, μα..
Όταν τελικά την συναντήσεις..
..Την αφήνεις να λιώσει όπως μια νιφάδα στην παλάμη σου!

Ζεις για το αύριο αλλά χάνεις το σήμερα.
& όταν τελικά φτάσεις στο αύριο γίνεσαι τόσο άπληστος..
Τόσο πολύ που ξεχνάς πως πλέον τρέχεις μόνος!
Σε έναν δρόμο πια μόνο με εμπόδια.

Δυσάρεστο δεν είναι να έχεις εμπόδια..
Αναπόφευκτο είναι μια μέρα να ανακαλύψεις
πως ο μεγαλύτερος σου εχθρός είναι..
..Ο ίδιος σου ο εαυτός..

Στην αναζήτηση της ευτυχίας κάνεις το κάθε τι.
Κάθε φορά όμως είσαι 1 “βήμα” ξωπίσω της.
..Πάντα θα λείπει εκείνο το κάτι που θα βαραίνει τις νύχτες σου..

Το βήμα αυτό δεν είναι άλλο παρά 1 κίνηση..
..Tην οποία θα πρέπει να κάνεις απόψε.

Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου.
Ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να σε πλησιάσει ότι ζητάς!

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. MT

    Κλειδωμένοι στο σπιτάκι μας λογαριάζουμε συνεχώς πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι
    και δώστου τα σχέδια…δώστου ανησυχίες..δώστου το ένα δώστου το άλλο απόλυτα συγκεντρωμένοι
    Μάταια χτυπάει τόση ώρα η κυρα Ευτυχία με το κατακόκκινο φουστάνι και την εμπριμέ τσάντα..το κουδούνι απέξω…δεν την ακούμε…Εμείς είπαμε..παλεύουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι..

    Αστείο δεν είναι; Μια ζωή να παλεύουμε να ευτυχίσουμε κι ενώ όλα είναι εδώ…εμείς τα ψάχνουμε παραπέρα..
    Και έρχεται ένα θλιβερό game over…

    πόσες φορές θα δούμε το ίδιο σενάριο για να καταλάβουμε πως τα έχουμε όλα; Και πότε θα καταλάβουμε πως η οποιαδήποτε αναζήτηση τελειότητας είναι μια ξεκάθαρη αυτοκτονία της ζωντάνιας μας και της ύπαρξής μας;

    “Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου….” έγινε το πιο δύσκολο project στο 2014…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου