Roi mat!

Δημοσίευση: 24.09.2014

Ετικέτες

Κατηγορία

Απόψε θέλω 1 αντίδραση..
Μια εξήγηση σε κάθε γιατί.
Σε κάθε θέλω σου που φεύγει όποτε νιώθεις πως τα χεις όλα.

Νομίζεις πως η νίκη πλησιάζει, μα..
Όταν τελικά την συναντήσεις..
..Την αφήνεις να λιώσει όπως μια νιφάδα στην παλάμη σου!

Ζεις για το αύριο αλλά χάνεις το σήμερα.
& όταν τελικά φτάσεις στο αύριο γίνεσαι τόσο άπληστος..
Τόσο πολύ που ξεχνάς πως πλέον τρέχεις μόνος!
Σε έναν δρόμο πια μόνο με εμπόδια.

Δυσάρεστο δεν είναι να έχεις εμπόδια..
Αναπόφευκτο είναι μια μέρα να ανακαλύψεις
πως ο μεγαλύτερος σου εχθρός είναι..
..Ο ίδιος σου ο εαυτός..

Στην αναζήτηση της ευτυχίας κάνεις το κάθε τι.
Κάθε φορά όμως είσαι 1 “βήμα” ξωπίσω της.
..Πάντα θα λείπει εκείνο το κάτι που θα βαραίνει τις νύχτες σου..

Το βήμα αυτό δεν είναι άλλο παρά 1 κίνηση..
..Tην οποία θα πρέπει να κάνεις απόψε.

Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου.
Ίσως είναι ο μόνος τρόπος για να σε πλησιάσει ότι ζητάς!

_

γράφει ο Κωνσταντίνος Κοφινάς

Ακολουθήστε μας

Πικρή μνήμη

Πικρή μνήμη

Πικρό είναι το τραγούδι μου, μα πιο πικρή η μνήμη που μια αυλαία σφράγισε ολόκληρη εποχή για μια φωτιά που άλωσε ηλιοθρεμμένα σπίτια κι έγινε η ανάμνηση θλίψη κι απαντοχή, που τρέχει πίσω και τρυπά τα βέβηλά τους τείχη να κοινωνήσει, όσο μπορεί, την άκρα αρμονία μες...

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. MT

    Κλειδωμένοι στο σπιτάκι μας λογαριάζουμε συνεχώς πώς να γίνουμε ευτυχισμένοι
    και δώστου τα σχέδια…δώστου ανησυχίες..δώστου το ένα δώστου το άλλο απόλυτα συγκεντρωμένοι
    Μάταια χτυπάει τόση ώρα η κυρα Ευτυχία με το κατακόκκινο φουστάνι και την εμπριμέ τσάντα..το κουδούνι απέξω…δεν την ακούμε…Εμείς είπαμε..παλεύουμε να γίνουμε ευτυχισμένοι..

    Αστείο δεν είναι; Μια ζωή να παλεύουμε να ευτυχίσουμε κι ενώ όλα είναι εδώ…εμείς τα ψάχνουμε παραπέρα..
    Και έρχεται ένα θλιβερό game over…

    πόσες φορές θα δούμε το ίδιο σενάριο για να καταλάβουμε πως τα έχουμε όλα; Και πότε θα καταλάβουμε πως η οποιαδήποτε αναζήτηση τελειότητας είναι μια ξεκάθαρη αυτοκτονία της ζωντάνιας μας και της ύπαρξής μας;

    “Να πλησιάσεις για μια φορά τον εαυτό σου….” έγινε το πιο δύσκολο project στο 2014…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου