Schadenfreude είναι μια γερμανική λέξη που περιγράφει την ψυχολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία γεννιέται ευχαρίστηση από τις δυστυχίες και τη θλίψη των άλλων. Ο Στέλιος Ανδρεάδης, με το μυθιστόρημά του αυτό οδηγεί τον ψυχολόγο πρωταγωνιστή του μέσα σε δύσκολα μονοπάτια της δικής του ψυχής. Ο Χρήστος Παμίας προσπαθώντας να εξηγήσει στην ψυχίατρο που έχει κληθεί να εκτιμήσει την ψυχική του κατάσταση μετά από ένα βίαιο επεισόδιο στο οποίο πρωταγωνίστησε, περιγράφει τη ζωή του, τις σχέσεις του, το εργασιακό του περιβάλλον αλλά και τις πιο μύχιες σκέψεις του. Γυναίκες που τον πόθησαν, γυναίκες που τις πόθησε, εξομολογήσεις, διαδρομές στη ζωή κι επιλογές που άλλοτε τις έκανε επειδή το θέλησε κι άλλοτε όχι, με τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα να ξεχωρίζουν και να συνθέτουν το παζλ τις ιστορίας που ο συγγραφέας περιγράφει στο βιβλίο του.

Η γραφή του Στέλιου Ανδρεάδη είναι ρέουσα. Ο νεαρός συγγραφέας έχει επιλέξει το λιτό και σύγχρονο λόγο στις εκφράσεις του πρωταγωνιστή του, θέλοντας ίσως να τον απογυμνώσει κυριολεκτικά στα μάτια του αναγνώστη του, θα μπορούσε όμως ενδεχομένως να χρησιμοποιήσει στις υπόλοιπες περιγραφές του βιβλίου πιο κλασικές μορφές διήγησης κάνοντάς το έτσι ακόμα πιο ενδιαφέρον. Η ιστορία εξελίσσεται ομαλά χωρίς εκπλήξεις στη δράση, έχοντας πάντα ως επίκεντρο τον ψυχισμό του πρωταγωνιστή, ο οποίος διαρκώς βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην τρέλα.

Το βιβλίο Schadenfreude δημιουργεί ερωτήματα στον αναγνώστη, η ιστορία είναι ιδιαίτερη και καλά πλεγμένη, ως σύνολο θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί πως είναι πολύ καλό μυθιστόρημα, αλλά υπάρχει ένα αδύνατο σημείο κι αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός πως δύσκολα, κατά τη γνώμη μας, μπορεί ο αναγνώστης να μπει στη θέση του πρωταγωνιστή, αλλά αντίθετα θα παρακολουθεί την εξέλιξη από απόσταση. Λείπουν τα στοιχεία εκείνα που θα «εγκλωβίσουν» και θα μαγνητίσουν τον αναγνώστη στο βιβλίο και θα τον «δέσουν» με τον πρωταγωνιστή, ο οποίος ήδη από την αρχή μοιάζει απόμακρος και κλεισμένος μέσα στις σκέψεις του. Βεβαίως όλο αυτό δικαιολογείται πλήρως λόγω της ιδιαιτερότητας της ιστορίας η οποία δεν αφήνει περιθώρια στο συγγραφέα για να αναδείξει όλες τις πτυχές του χαρακτήρα του Χρήστου Παμία. Ίσως, κι αυτό είναι πολύ πιθανό, ο Στέλιος Ανδρεάδης όταν αποφάσισε να γράψει το Schadenfreude να έβαλε πολλά στοιχήματα με τον εαυτό του, τα περισσότερα από τα οποία μάλλον τα κέρδισε!

___

Πληροφορίες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε εδώ.