Παιδιά του πολέμου, παιδιά του ξεριζωμού. Μεγαλώσατε απίστευτα γρήγορα πολύ πριν την ώρα σας. Δεν προλάβατε καν, να γνωρίσετε πατρίδα. Έσβησε γρήγορα για σας, το όνειρο απωλέστηκε βάναυσα, η παιδική αθωότητα μαράθηκε πρόωρα η ελπίδα.   Δεν προλάβατε καν, να...

Η σιωπή ολισθαίνει παράξενα απόψε σαν άπιαστο όνειρο. Ξεδιπλώνει το άρωμά της νωχελικά, μυστηριακά αρνούμενη να υποτάξει την ιδιότυπη ισχύ της στην παρουσία μας. Nα υποκύψει στις δικές μας διαθέσεις. Αφουγκράζεται την ηχώ της μοναξιάς που πλανάται παράξενα γύρω μας...

Λουλούδι στον άνεμο, όνειρο μελαγχολικό στη βροχή μοιάζεις απόψε καρδιά μου.   Εσύ τους χάρισες την αλήθεια σου μα αυτοί σε πλήρωσαν με ψέμα και δάκρυ. Και τώρα έμεινες μετέωρη, βουβή να παρακολουθείς τον άνεμο της απογοήτευσης, τον άνεμο της απαισιοδοξίας να...

Και το όνειρο έσβησε. Όπως σβήνει το πληγωμένο κύμα χτυπώντας με δύναμη, πάνω στα απόκρημνα, γυμνά βράχια,  παρασυρμένο, ανεξέλεγκτα απ΄ τον άνεμο. Έφυγες, έτσι βιαστικά σαν ένα φύσημα του ανέμου. Χάθηκες,  σαν μια σταγόνα βροχής που σβήνει πάνω στο τζάμι. Κι...

Ο δωρικός ρυθμός του μοναδικού του λιτού, του απέριττου. Η μυστική οδός της γοητείας, το απόσταγμα της σοφίας της φύσης. O πιο σύντομος δρόμος προς την αλήθεια. Η ευθεία οδός της ομορφιάς. Το εκχύλισμα της καρδιάς μας, η λύτρωση στη μοναξιά μας. To  πιο  όμορφο...

Η μοναξιά απόψε ζωγραφίζει μόνο στο γκρίζο,  πάνω σε λευκό καμβά,  μια μάλλον παράξενη μορφή που έχει αρχίσει να σου μοιάζει.   Κι εσύ πάντα εκεί, αιχμάλωτη στη φυλακή μιας αδιανόητης πραγματικότητας γαντζωμένη στο τίποτα της καθημερινότητας, φοβισμένη για όλα...

Η ζωή μας,  μια συγχορδία ομορφιάς και ασχήμιας χαράς και λύπης κόλασης και παράδεισου. Μια πινελιά ιμπρεσιονιστική στο απέραντο ψηφιδωτό της ύπαρξης. Ένα μυστηριακό αμάλγαμα ασύμμετρων πόθων κι αδυσώπητων παθών, απέναντι σ’ ένα χείμαρρο ατέλειωτων προσδοκιών κι...

Άδειοι δρόμοι, σφιγμένες καρδιές και μυρωδιά θανάτου. Ο φόβος κραδαίνει τη ρομφαία του, ο τρόμος κατακλύζει βάναυσα τις ψυχές δίχως έλεος, δίχως τελειωμό.   Ένα σενάριο αδιανόητο ένα σκηνικό παράλογο εφιαλτικό.   Ο ιστός της καχυποψίας απλώνει το δίχτυ...

Έρημοι δρόμοι κατεβασμένα ρολά,  πρόσωπα σκυθρωπά.   Μια άνοιξη παράξενη θλιμμένη. Αντιβαίνει ο λογισμός το προφανές. Πώς να αντιλογίσεις την ερημιά,  καρδιά μου;  Την μοναξιά, την πίκρα;   Άνθρωποι λιγοστοί  βιαστικοί, φοβισμένοι. Σκιές γκρίζες, βουβές,...

Η κλεψύδρα του λυκόφωτος τελειώνει. Ο ήλιος βάζει τις τελευταίες του πινελιές στο καμβά της μέρας. Της μέρας που παίρνει, τις τελευταίες βαθιές ανάσες ρουφώντας το γαλάζιο του ουρανού.   Η νύχτα τρέχει να πάρει τη θέση της  στη σκηνή του θεάτρου της ζωής μας,...

Παρέδωσες τα όνειρά σου στον άνεμο έτσι απλά, για να τα ταξιδέψει.   Έδωσες την καρδιά σου στη βροχή ευελπιστώντας να ποτίσει με την ανάσα της τις αδιόρατες σιωπές της ευαισθησίας σου.   Έδωσες στα αστέρια την καρδιά σου να την φωτίζουν, να την κρατάνε...

Δωσ’ μου τη θλίψη, απ’ τα μάτια σου και κράτα μου το χέρι, έχει πανσέληνο απόψε. Διώξε τη θλίψη που βαραίνει τη ψυχή σου και πάρε με μαζί σου, είναι πανέμορφη η νύχτα απόψε.   Άσε την καρδιά σου ελεύθερη, να ταξιδέψει, πέρα μακριά σαν τον άνεμο, σαν τα πουλιά,...

Εύθραυστες σιωπές αφόρητα θλιμμένων ανθρώπων. Νύχτες μελαγχολικές, παράξενες βουτηγμένες στη ιλύ της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.   Όνειρα ανεκπλήρωτα θλιμμένες σκιές της ύπαρξής μας, γραμμικές συναρτήσεις του πόθου μας για ζωή.   Έρωτες αδιάφοροι που δεν...

Ταξίδι στο όνειρο. Ένα ταξίδι μαγικό στο φεγγαρόφωτο. Ένας ιδιότυπος περίπατος της φαντασίας στις όχθες των επιθυμιών, στους πόθους της ύπαρξής μας. Μέσα απ’ τους ατέλειωτους δαιδάλους του νου μέσα απ’ τα ατέρμονα μονοπάτια μιας παράξενα εκκωφαντικής σιωπής.  ...

Σήμερα διασταυρώθηκαν οι δρόμοι μας έπειτα από χρόνια με την Αντιγόνη, τον πιο όμορφο, εφηβικό μου έρωτα.   Γειά σου Αντιγόνη, της είπα.   Έστρεψε, για λίγο το βλέμμα της πάνω μου και ύστερα, προχώρησε. Στα άλλοτε υπέροχα πράσινα μάτια της, διέκρινα τώρα,...

Η ζωή μας, μια  παράξενη μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Ένα  μαγικό  ταξίδι σ’  ένα πέλαγος  απροσδιοριστίας μέσα από συμπληγάδες,  Λαιστρηγόνες και Κύκλωπες. Mια αληθινή κατάδυση ψυχής.   Μια θάλασσα ήρεμη  ή φουρτουνιασμένη απρόβλεπτη, ατίθαση με διαρκείς...

Η αγάπη είναι μια πεταλούδα είπες, ντυμένη με τα πιο όμορφα χρώματα της άνοιξης των συναισθημάτων. Που στροβιλίζεται στον ιστό της καρδιάς μας, γυρεύοντας το φως της αλήθειας μας.   Είναι το οξυγόνο της. Η ανάσα της ίδιας μας της ζωής, που μεταμορφώνει την...

Όνειρα  μιας ζωής   θαμμένα στα λασπόνερα. Κόποι, θυσίες, βάσανα  παρασυρμένα, στα ρέματα χαμένα στα μπάζα. Κι’ εσύ  στέκεις παράμερα βουβός, βουρκωμένος και κοιτάς απελπισμένος τα απόνερα της κατεστραμμένης σου ζωής, μη βρίσκοντας δύναμη  ούτε να διαμαρτυρηθείς,...

Βρήκες κάτι; Μπα, ακόμα τίποτα. Ένα ερώτημα, δυο μόνο λέξεις. Δυό δυνατές μαχαιριές στη καρδιά.   Θλίψη βουβή, πόνος αφόρητος. Κάθε πρωί η ίδια εύλογη απορία τι θα κάνεις; πως θα περάσει κι’ αυτή η μέρα; Μια σύγχρονη τραγωδία, απάντηση δυστυχώς, καμία. Σε κάθε...