Select Page

Ετικέτα: Χρήστος Αθανασίου

Το αγόρι με τα ζαφειρένια μάτια

H αυγή μόλις άρχιζε να χαράζει, όταν το αγόρι με τα ζαφειρένια μάτια ξύπνησε το πρωί και δεν κοίταξε το χρώμα ενός ανθρώπου αλλά μόνο τη ψυχή του. Όλη αυτή η ομορφιά, ξυπνούσε μέσα του μια γλυκιά ανάμνηση και με τα φτερά της φαντασίας του, έβλεπε την ψυχή του ν’ αστράφτει από ενθουσιασμό και αγαλλίαση, όνειρα μπερδεμένα αλλά και πολλά μαζί, το χρυσάφι του δειλινού να σκορπάει τα σύννεφα και ξαφνικά είδε, την ειρήνη αγγελικής καλοσύνης να καθρεφτίζεται στα ζαφειρένια του μάτια. Το αγόρι με τα ζαφειρένια μάτια έσκυψε πάνω στη ειρήνη και την κοίταξε στα μάτια, με ίδια...

Διαβάστε περισσότερα

Τα υψωμένα χέρια των υποσχέσεων

  Να η ωραιότερη εικόνα: αυτά τα δυο χέρια, το ένα μέσα στο άλλο. Το ένα το έχουν ήδη μεταπλάσει τα έργα και οι ημέρες. Σε κάθε δάχτυλο, τα σημάδια των χρόνων που πέρασαν, όπως σ’ ένα κορμό δένδρου οι κόμποι και οι προεξοχές. Το άλλο χέρι τρυφερό, άθικτο ακόμα, προφυλαγμένο. Η μεγάλη διαδοχή έχει εξασφαλιστεί. Τα δυο χέρια είναι με το μέρος των αδύναμων και των φτωχών. Τα δυο χέρια δεν είναι με το μέρος όσων εξουσιάζουν, αλλά με το μέρος όσων υποφέρουν. Τα υψωμένα χέρια του πόθου και τα απλωμένα χέρια της ανάγκης περιμένουν μια άφιξη, μια επιστροφή, ένα σημάδι που...

Διαβάστε περισσότερα

Με λογισμό και όνειρο

Όταν εγώ χαράζω τ’ όνομά σου στο βιβλίο της ζωής, εσύ σημαδεύεις την καρδιά μου και τον νου μου στα αθέατα περάσματα της ψυχής. Όταν εγώ αφήνω έναν χώρο στην καρδιά και στη μνήμη μου, εσύ γράφεις την αγάπη στους κορμούς των δέντρων για να μη χαθεί ποτέ η αλήθεια. Όταν εγώ φτάνω στην άκρη του κόσμου για να σε θαυμάσω, εσύ μ’ αγκαλιάζεις για να με θυμάσαι στη σιγουριά του παραδείσου. Και όταν εγώ σχεδιάζω με μελάνι την εκστατική ομορφιά σου, εσύ λάμπεις και μου δίνεις το φιλί της αγάπης μέσα από τα βάθη της συγχώρεσης. Εγώ είμαι...

Διαβάστε περισσότερα

Παλιάτσος πρώτης ευκαιρίας

Λοιπόν ποιος είσαι με το διπλό σου πρόσωπο, επιτέλους; – Eίμαι ο παλιάτσος της δύναμης εκείνης που καταθέτω την αλήθεια και φωτίζω το γέλιο, το κλάμα και τον σπαραγμό του σήμερα. – Είμαι ο παλιάτσος της δύναμης εκείνης που η προσβολή με κατατρέχει, η περιφρόνηση με χαρακτηρίζει και η αδιαφορία με καταστρέφει στην ιστορία της ίδιας μου της ζωής, στην ιστορία αυτού του κόσμου. Ας πούμε ότι είμαι ένας παλιάτσος από το πουθενά στο κάτι και από το πουθενά στο οπουδήποτε. Ας πούμε ότι είμαι μια στρεβλωμένη μνήμη με σαράντα πυρετό, που καίει πρόσωπα παραμορφωμένα που δεν σημαίνουν τίποτα....

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest