Όλοι ζητούνε να τη βρουν Μα όνειρα επλάθουν Η θύμηση η ανάμνηση Ωσάν τα διαπλάθουν. Σκευάσματα εβρίσκονται Λύσεων αποφάσεις Παρασκευάσματα πληθών Όπου κι αν εκοιτάξεις Αζώματα εγίνονται Παντού εσυσσωρεύουν Ανταμοιβές δε δίνονται Κι όμως τις εγυρεύουν Τι πιο καλό κι...

Φωνάζω και βροντοχτυπώ Το χέρι στο τραπέζι Ό,τι αξία έχω εγώ Κι ας έχω υποφέρει Πασχίζω χρόνια τώρα πια Και εγώ καλά καλά δεν ξέρω Πως να αποδείξω πως εγώ Σ' αυτή τη ζωή προσφέρω Μπορεί να μην είναι πολλά Και μέγιστα τα οφέλη Μα ξέρω εκ βάθους της καρδιάς Και μένα...

Η ζωή εκύλησε Πέρασε σα ρυάκι Μα το τρένο διάβηκε Της στράτας το δρομάκι. Χαρακιές εγίνηκαν Στιγματίσανε στο διάβα Των τροχών της άμαξας Όπου περνάει το γράμμα Της αδιάψευστης ροπής Του ανέσπερου φωτός της Σκιερού λαγωνικού Θωρούσε ως εχθρός της Μυρωδιές και...

Ώρα που 'ναι μεταίχμιο το βράδυ εσαλπάρει για όνειρα αυτοτελή της μέρας που χαράζει εύκολα ο καθείς παραδίδεται στη ζάλη του ποτού και του κεφιού που αρμόζει την κραιπάλη σ αυτήν επαραδίδεται αυτήν την ετιμάει καθ' υπερβολή τακτά χρονικά διαστήματα ζητάει. να ζήσει...

Ψυχές οδεύουν ολοταχώς Σε διαδρομές γενoμένες Από τα απυρόβλητο Των είναι τους δοσμένες Κατευθυντήριες ιαχές Απ’ της καρδιάς τη θέση Ψυχών τα αδιανόητα Στρατεύματα που ‘χουνε παραθέσει Εντολές επιστολές Στο διάβα στο πέρασμά τους Έρχονται επέρχονται Σύμβουλοι στο...

Έλα για λίγο ένα λεπτό Στον ύπνο μου και ζήσε Το δικό μου το παραμιλητό Τον πόνο μου και σβήσε.   Κάθε ψεγάδι απ’ το μυαλό Απ’ τ’ άσχημα του χαρακτήρα Τι κι αν λένε όλοι αυτό Εγώ απάντηση δεν πήρα.   Ζητώ καθημερινά κι ολονυχτίς Να δω εσένα λίγο Σαν όραμα...