Δεν ξέρω αν την αγάπησα ποτέ. Δεν ξέρω αν την πόνεσα ποτέ. Δεν ξέρω αν νοιάστηκα ουσιαστικά κι αληθινά ποτέ γι’ αυτήν.Κόντευα τα εφτά μου χρόνια όταν μου ανακοίνωσαν οι γονείς μου πως θα έχω αδελφάκι.«Να είναι αγόρι για να παίζω μαζί του…» ήταν η πρώτη...

Δεν ξέρω τι λένε για το λάλημα του αηδονιού. Έχουν γραφτεί πολλά και συνηθίζουμε να λέμε, όταν κάποιος έχει μελωδική φωνή, πως τραγουδά σαν το αηδόνι. Οφείλω να ομολογήσω πως δεν το έχω ακούσει δια ζώσης, αλλά ηχογραφημένο. Και ειλικρινά, ας με...

Πνίγεσαι. Θέλεις τόσα να πεις και άλλα τόσα να κάνεις και δεν σου το επιτρέπουν οι καταστάσεις, μα πάνω απ' όλα η ανατροφή σου, οι αξίες σου. Για πόσο καιρό, όμως, θα καταπιέζεσαι; Βρίσκεσαι στο δείλι της ζωής σου κι εξακολουθείς να σέβεσαι και το μυρμήγκι. Θέλεις...

Κλειδιά ξεχασμένα. Κλειδιά περασμένα σ’ έναν κρίκο. Κάτι άλλο έψαχνε από το πρωί, μα δε θυμάται τώρα τι. Άγγιξε τούτα τα κλειδιά. Τα πήρε στο ροζιασμένο χέρι του, έκλεισε το συρτάρι, προχώρησε στην πολυθρόνα του και κάθισε, όσο πιο αθόρυβα μπορούσε. Σαν να ήθελε να...

Η αίθουσα είναι κατάμεστη. Άνθρωποι κάθε ηλικίας. Άνθρωποι που νοιάζονται για τον συνάνθρωπο, που νοιάζονται να γίνουν και οι ίδιοι καλύτεροι. Οι σημερινές ομιλίες έχουν σαν θέμα τις μειονοτικές ομάδες. Ανάμεσα στους ομιλητές, που οι περισσότεροι είναι καθηγητές...

Αποχωρισμοί… πόνος αβάσταχτος. Αποχωρισμοί οριστικοί με όλα τα τελετουργικά… και κρατάς τον πόνο απ’ το χέρι και πορεύεσαι μέχρι νάρθει η σειρά σου… Οι άλλοι, οι ζωντανοί θάνατοι, οι ζωντανοί αποχωρισμοί, αυτοί σαν να πονούν πιότερο. Γεννιέσαι και μεγαλώνεις ν’...

- Θέλω αποκλειστικότητα… - Τι είναι αυτό; - Να υπάρχω στη ζωή σου ΜΟΝΟΝ εγώ. - Μα δεν γεννήθηκα χθες. - Και τι σημαίνει αυτό; Θέλω να σου είμαι το πιο απαραίτητο ον στην ζωή σου. - Συγγνώμη, αλλά υπάρχουν ήδη κάποιοι άνθρωποι στην ζωή μου. - Αυτό δεν μου λέει...

    Βγήκα στη γύρα παγανιά κι είπα να μαζέψω λέξεις να ταιριάξω. Να φτιάξω δυο αράδες να 'χουν ζωή να 'χουν χρώμα και εικόνες. Είπα να 'ναι καταμεσήμερο με τον ήλιο κατακόρυφα να ζεσταίνει ψυχές όχι τόσο τα σώματα. Είπα να βάλω λίγο χρώμα ένα τριαντάφυλλο...

«Είναι όμορφο μωρό.» «Πωπώ, άσχημο μωρό που είναι…» «Τι καλό παιδί!...» «Πόσο κακό παιδί είναι…» «Άριστος μαθητής!» «Άριστη μαθήτρια!» «Πόσο αμελής μαθητής…» «Πόσο αμελής μαθήτρια…» Και πάει λέγοντας. Πόσο εύκολα και απερίσκεπτα κρίνουμε «οι μεγάλοι» τα παιδιά...

  Θέλω να φωνάξω, να ακουστώ στα πέρατα της οικουμένης. Θέλω να ουρλιάξω να μ’ ακούσουν στα έγκατα της γης. Θέλω ν’ απλώσω τα χέρια να φτάσουν εκεί που ούτε η ματιά μου φτάνει. Θέλω να κλάψω και τα δάκρυά μου να πνίξουν όλους αυτούς που αρνούνται να δουν, ν’...