Select Page

Ετικέτα: Απόστολος Παλιεράκης

βραχύσωμες πτήσεις | παρεκλίνουσες (χαϊκού), του Απόστολου Παλιεράκη

  ΑΝΕΛΕΗΤΗ Δεν χαρίζεται Στις σαθρές μας γέφυρες Η καταιγίδα Τα χαϊκού είναι μικρά ποιήματα των τριών στίχων. Στην αρχική τους μορφή είχαν 5 μετά 7 και τέλος πάλι 5 συλλαβές. Θα μπορούσε κανείς να πει πως μέσα στην απλότητά τους και την απόλυτη αφαιρετικότητα που τα διακρίνει, συμπυκνώνουν τόσο πολύ τις σκέψεις του δημιουργού τους που είναι πλέον σχεδόν αδύνατο να μπορέσει να φτάσει σε πιο απλή ή πιο λιτή μορφή. Δε θα ήταν υπερβολή αν ισχυριστούμε πως πολλά από τα μικρά αυτά ποιήματα αποτελούν πηγή σοφίας! Ο Απόστολος Παλιεράκης με τη συλλογή «βραχύσωμες πτήσεις | παρεκλίνουσες (χαϊκού)»...

Διαβάστε περισσότερα

Ανάσα κρατημένη χρόνια

Ορθώθηκε στις μύτες των ποδιών να ανακτήσει την απώλεια ύψους από το βάρος των χρόνων στις πλάτες της Έφτασε την απλώστρα και κρέμασε τις νοτισμένες σελίδες της παρατεταμένης ομηρίας στους εφηβικούς ενθουσιασμούς της Σκληρή αγωνία για το μετά, αλλά σαν στέγνωσαν καμάρωσε το κορυφαίο αποτύπωμα της προσωπικής της σφραγίδας σε μια, κατά τα άλλα, συλλογική συγγραφή Πήρε βαθιά ανάσα, βέβαιη πλέον πως η επανάσταση που της είχε αφιερώσει δυνατά συναισθήματα μα κι ανομολόγητη απροθυμία δεν πρόκειται, τελεσίδικα, να γίνει Έστρεψε τα δάκρυά της προς τα οικογενειακά κειμήλια σταυροκοπήθηκε συγκινημένη και τα ασπάστηκε κατά σύμπτωση, παραμονές Χριστουγέννων Κατέβασε κι από...

Διαβάστε περισσότερα

Όχι για την ψυχή μου, αλλά έτσι, γιατί είναι καλό και δίκαιο

  -Να δεις που τώρα θα μας ανοίξουν. Για δες τριαντάφυλλα ο κήπος τους, μέσα στο καταχείμωνο! Δε στο ’χω πει. Το σπίτι τους, το βλέπω στα καλά μου όνειρα, που έρχεται και η μαμά. Και απόψε, έβλεπα πάλι ένα καλό όνειρο. Άκουσες τη γιαγιά, την ώρα που μας σταύρωνε να ξεκινήσουμε. «Τι όνειρο έβλεπες, Λευτεράκη μου και χαμογελούσες;» -Δεν χάνουμε τίποτα, αν δοκιμάσουμε. -Εγώ ανησυχώ, ρε Γιωργάκη, μην τους συμβαίνει κάτι… Αυτός, τόσα χρόνια, δεν έχει κλείσει ποτέ το μαγαζί του, και κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, περιμένει όλα τα παιδιά με το τασάκι του γεμάτο κέρματα και το...

Διαβάστε περισσότερα

Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2018

Ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2018». Κατόπιν πολλών αιτημάτων φίλων της σελίδας, θα γίνει μια επανεκτύπωση σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων του Καλλιτεχνικού Ημερολογίου 2018. Για την εκδήλωση ενδιαφέροντος, παρακαλούμε στείλτε μήνυμα στο ekdoseis@tovivlio.net με το πλήθος των αντιτύπων που επιθυμείτε, μέχρι την Παρασκευή 26/1/2018. Πιστοί, όπως κάθε χρόνο, ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο δημιουργούν μια εξαιρετική συλλογική έκδοση συμμετέχοντας στην επανάσταση της διαδικτυακής ελεύθερης λογοτεχνίας! Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά, το «Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο» του 2018 φέρνει σε επαφή λογοτέχνες και εικαστικούς ενώνοντας διάφορες μορφές της Τέχνης. Ευχαριστούμε όλους...

Διαβάστε περισσότερα

Να μετράει, ζυγίζοντας, το μέλλον τους

Οι πυροσβέστες που μπήκαν πρώτοι στο ολοσχερώς καταστραμμένο, από τη μανία της φωτιάς, διαμέρισμα, διαπίστωσαν, με φρίκη, την ύπαρξη ενός, απανθρακωμένου, ανεξήγητα γονυπετούς, ανθρώπινου σώματος. Βγήκε ασθμαίνοντας στην άκρη του μπαλκονιού της και παραμερίζοντας κάποια κλαδιά και φύλλα, για να μπορέσει κι εκείνος να την δει, του έκανε ένα λαχανιασμένο νόημα να ανεβεί. Δεν αποπειράθηκε να του φωνάξει∙ το καταραμένο μεγάφωνο θα σκέπαζε τη φωνή της. Την είδε πάντως. Τώρα, πώς; Και με περισκόπιο, δύσκολο θα ήταν. Έριξε φευγαλέα ματιά στο σπασμένο γεράνι – «Θα ασχοληθεί αυτός μ’ αυτό» μονολόγησε – και  μπήκε μέσα ξανά, να πάει να την...

Διαβάστε περισσότερα

Δύσκολες ώρες

Το ένα καταρρέει ενώ το δύο τρέμει Έχουμε δυσκολίες στων αριθμών τη σταθερότητα Φόβοι σεισμών δείκτη σιγής υψώνουν σ’ ανήσυχες καμπάνες Παραλλαγμένοι ρήτορες τραυλίζουν από άμβωνος ελλείψει άλλων, ήδη αναλωθέντων Δράπανου συριγμοί επί μετάλλου δρασκελίζουν εξόδους ήχων υπαγορεύουν όρους […] _ γράφει ο Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Μοναδικά κοινότοπο

Σ’ ονόμασα, μ’ ονόμασες χαράξαμε σε πέτρα μιας ιστορίας τη φωνή αφήγηση της κίνησης ενός φευγάτου φύλλου που ο νους αναρωτιέται τι είδε και τι να ‘ταν Μια ρόδα κοντοστάθηκε να πάρει επιβάτες κι αμέσως κύλισε ξανά χωρίς να μας ρωτήσει […] _ γράφει ο  Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτική ποίηση

Ψάλλει το νυν φορώντας άμφια  αεί Προσέρχονται  οι αισθήσεις με προσφορές  αστείρευτες χαρών και ηδονών και πόνων και δακρύων Προσέρχονται οι εικόνες στην ανοιχτή  σου αγκαλιά και συνευρίσκονται να γεννούν  σαγήνες λόγου ως κι από τ’ άψυχα  αισθητές μα πρώτα απ’ τους αγγέλους […] _ γράφει ο  Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Το εργαλείο στον αυτόματο. Είναι να ερωτεύεται ο ρυθμιστής;

Οικεία υπόθεση• πολλαπλά κατάγματα με προεξάρχουσες, ως κατηγορηματικά επιβεβαιωτικές, πολλαπλές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Διαδικασία τυπική• ένα «χρατς» και η ψυχή της ξεκινά το μεγάλο της ταξίδι. Όμως στέκεται παράδοξα αναποφάσιστος. «Μου μοιάζει, μα την αφεντιά μου, μου μοιάζει!» παρατηρεί έκπληκτος. Ακουμπά το εργαλείο στην τραυματία δίπλα, να μην τον απασχολεί με τις ακάματες δονητικές υπενθυμίσεις του, για να σκεφτεί ανενόχλητος. Δεν έχει -το γνωρίζει- χρόνο, αυτός ο εκ φύσεως άχρονος. Όσο σκέφτεται αποκλειστικά γι’ αυτήν, ανατρέπονται ισορροπίες με ρυθμούς καταιγιστικούς εκθετικής προόδου. Τριγύρω ίπτανται εκατομμύρια σελίδες ματαιωμένων προβλέψεων, συμβουλών, εμβριθών αναλύσεων, με κατεύθυνση προς τα εργοστάσια ανακύκλωσης. Διάχυτη και η...

Διαβάστε περισσότερα

Μονόλογοι, το ebook

Κάθε ανθρώπινη σκέψη είναι ένας μοναχικός μονόλογος. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Ο μονόλογος στην πραγματικότητα μετουσιώνεται σε διάλογο εσωτερικό που ενίοτε μπορεί να γίνει πολύ έντονος. Το μυαλό γίνεται ταυτόχρονα ακροατής κι ομιλητής, συμφωνεί και διαφωνεί ταυτόχρονα, ενώ κάποιες φορές παλεύει με την ίδια του την ύπαρξη και τη νοητική του ικανότητα. Εκατόν έντεκα τέτοιοι μονόλογοι γεμίζουν τις σελίδες τούτου του βιβλίου, γραμμένοι από τις ψυχές εξήντα ενός ανθρώπων, οι οποίο εξωτερίκευσαν τις πεποιθήσεις τους για τον Άνθρωπο και τον Έρωτα, για το Σήμερα και το Αύριο, για την Αγωνία και την...

Διαβάστε περισσότερα

Νότος – Βορράς

Απόγευμα ασχεδίαστο ζωγραφική πλημμύρα! Δρόμος μακρύς κάθε στροφή και δύση Σε ποια να μείνω; Συνεχίζω ώσπου σκιές κι’ ανάπαυση το σούρουπο σημάνει […] _ γράφει ο Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Μικρός πρίγκιπας 2000

Τελευταία Κυριακή τού Αυγούστου. Αύριο επιστρέφουμε στην Αθήνα και στις εξουθενωτικές υποχρεώσεις μας. Όμως, ο χρόνος τώρα και οι σκέψεις μου ανήκουν σ’ αυτό το υπέροχο δεκαπενθήμερο διακοπών, στις ακρογιαλιές τής γενέθλιας Μάνης, μαζί με την Ελένη και τα παιδιά· τα παιδιά που μεγαλώνουν, λες σαν σε κινηματογραφική ταινία, όπου κάποιος σαδιστής σκηνοθέτης περιορίζει τη διάρκεια των πλάνων που διψώ ν’ απολαμβάνω· τα παιδιά που, ένας Θεός ξέρει για πόσο ακόμη, θα σταλάζουν το νέκταρ τους στις ομορφιές του τόπου μας με τούτες τις μεθέξεις τους στις καλοκαιρινές μας εξορμήσεις, πριν η δύναμη των δικών τους φτερών τούς επιτρέψει...

Διαβάστε περισσότερα

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017: 6 – 12 Μαρτίου

απόσπασμα από το καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017 του ιστότοπου τοβιβλίο.net και των εκδόσεων “τοβιβλίο“. Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα...

Διαβάστε περισσότερα

Σε σταθερή κατεύθυνση

  Να ανοίξουμε μαζί το τελευταίο μπουμπούκι του μέλλοντος “Η νίκη της Γκουέρνικα”  Paul Elyard  Το «σχολικό» όχημα ”τρέχει” σε σταθερή κατεύθυνση. Τέχνασμα πολιτικής, από τον ατελείωτα ατέλειωτο κατάλογο του είδους. Ταυτότητα ακινησίας. Το ουσιαστικό ως δόλωμα και συναπτές οι αλυσίδες του αλλοτριωτικού επιθέτου. Κατεύθυνση το ουσιαστικό, σταθερή το επίθετο, ακινησία ερήμωσης το, σχεδιασμένο ως μοιραίο, αποτέλεσμα. Το ρήμα μετέωρο, αλλά και παραπλανητικό. Στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις, η μακράν επικρατέστερη απάντηση είναι: «Φυσικά, τρέχει». Το φαιό σκοτεινό όχημα, με καλυμμένα από σκουριά τα δηλωτικά διακριτικά του, “τρέχει“ την ακινησία, σε επίπεδο παγωμένο τοπίο. Έχει διανύσει αδιάλειπτα αποτρόπαιη διαδρομή σε χρόνους...

Διαβάστε περισσότερα

Στάσεις σιωπών

Αν δεν αναμασάς θείες βουλές κι αποστολές ιστόρισέ τους γλώσσα, αλλά δρόμοι βατοί δεν είναι Μυλόπετρες είναι, μεριστές αυθαίρετοι πόρων και δώρων της ζωής Κοφτεροί σχιστόλιθοι, διακόπτες αναπνοών κι ονείρων Μην μαλακώνεις, οφείλεις να τολμήσεις Σείεται η κοιτίδα σου, ισοπεδώνονται εστίες Τ’ αστέρια σου γκρεμίζονται σε σκοτεινές πηγές  […] _ γράφει ο Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Βαρκάρης ταξιθέτης σε νεροποντή…

Λέξη δοξαστική αναζητάει συντροφιά  Ωδή, στο μεγαλείο του ανθρώπου, να συνθέσουν Η ελπίδα είναι φυλακή Από ντροπή έχω κρυφτεί, λέει η χαρά Εμείς εδώ παρόντες, πετάγονται ο φόβος και ο πόνος…   Πάνω που έπαιρνε αγκαλιά το αγοράκι της, να του ησυχάσει το φόβο από τα αστραπόβροντα και να το κοιμίσει με ένα παραμύθι της, την σταμάτησε ο ήχος του καρτοκινητού της· στο σταθερό, και να την καλούσαν, θα ‘βρισκαν νέκρα. Έβαλε άνω τελεία στις σκέψεις της –«τι παραμύθι λες σε ένα παιδάκι που τώρα μαθαίνει για τον κόσμο·» και πάτησε το πλήκτρο ν’ απαντήσει· ήθελε το άσπρο του...

Διαβάστε περισσότερα

Αιώνιο άτιτλο

Σελίδες άυλες  με καπνισμένες άκριες στέρεες όσο δεν ξέρει η ύλη όπου από εύνοιες θαυμάτων ανασταίνεται και ανασταίνεται η γραφή της με πέννα της αυγής φτερό βαφτισμένο σε κρατήρες επιστήθιους  γεμάτους φως από ριπές των άστρων Ζέει χορούς το αίμα με όρκους να ενώνουνε τις άκριες του χρόνου Μύθος και λόγος τ’ όνομά της σε στίχους που ενώνουνε τις άκριες του κόσμου Αίνος Αγάπη εσύ Από τα μύρια πάθη Η ακέραιη _ γράφει ο Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Οι κοράκοι ( Μέρος Β)

Στον πατέρα μου και στη γενιά του… Τα γεγονότα είναι κοντά στα αληθινά. Η φαντασία υποκλίνεται και παραστέκεται… […] Όταν με έβαλε στο λεωφορείο, αφού πρώτα σιγουρεύτηκε πως το φυλακτό μου ήταν στη θέση του, με σταύρωσε, μου έδωσε ένα βουργιάλι, όπου είχε τυλίξει σε μια πετσετούλα αρκετό ψωμί, λίγο τυρί κι ελιές κι είχε βολέψει ένα μπογαλάκι με κάποια ρουχαλάκια· μου έδωσε και ένα χαρτί με μια διεύθυνση. Ως το λιμάνι, για να μπω στο πλοίο, με συνόδεψες εσύ μεγάλε -το θυμάσαι;- γιατί ο θείος μας ο Ζαχαρίας είχε, την τελευταία στιγμή, αναβάλει το ταξίδι του. Η μάνα,...

Διαβάστε περισσότερα

Οι κοράκοι (Μέρος Α)

Στον πατέρα μου και στη γενιά του… Τα γεγονότα είναι κοντά στα αληθινά. Η φαντασία υποκλίνεται και παραστέκεται… «Ξάνοιγε μπρε, πώς κουρνιάζομε, σαν τσι κοράκους σ’ εκεινονέ τον πλάτανο, να κουβεντιάζομε με τσ’ ώρες!»  *** Στέκουμ’ εδώ, να παρατηρώ τους σταυρούς των αναπαμένων, ακουμπισμένος στην κατσούνα που μου δώρισε η ανιψιά μου η Παναγιώτα και ξεσηκώνονται, λες επαναστατούν οι αναμνήσεις, να θρυμματίσουν τις μαρμαρόπλακες, να αναστήσουν τις μορφές τους και τρέχοντας να ξεφυλλίσουν σελίδες αληθινής, απαραχάρακτης ιστορίας. Τα χρόνια πέρασαν, μα τα γεγονότα, οι εικόνες και τα λόγια διατηρούν μια άσβηστη ζωντάνια, σαν μόλις χτεσινά. Τα παιδιά μου, έχοντας...

Διαβάστε περισσότερα

καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017

τοβιβλίο.net και οι εκδόσεις τοβιβλίο έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2017». Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα το Κράτα...

Διαβάστε περισσότερα

Αύγουστος διακόπτης

Χάθηκα φίλοι προς λήθη ηθελημένη, όταν μου ένευσε νεράιδα πικροδάφνη με τ’ άρωμα των άλικων λωτών της Σαν έτεινα τα χέρια σύννεφα πεταλούδες τύλιξαν τη ψυχή μου και την ξεσήκωσαν να προσκαλέσει άλλον, αμέριμνο εαυτό μου Απ’ του νερού τη στράτα νύμφη δροσόχαρη το βάλσαμό της πρόσφερε στα φλογισμένα πόδια μου και δονημένα νεύρα μου χρωμάτισαν με νότες όλα τα κύτταρά μου Νανούρισμα μεθυστικό μείνε εδώ, όπου κι’ αν πας εδώ θα επιστρέφεις […] γράφει ο Απόστολος...

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest