Κρατήσου
Κρατήσου.
Θα ομορφύνει ο χειμώνας.
Καλοκαίρι τα χνάρια μας. …
Αρχική › Δημιουργοί › Ι › Ελένη Ιωαννάτου
Δημιουργός
Κρατήσου.
Θα ομορφύνει ο χειμώνας.
Καλοκαίρι τα χνάρια μας. …
Μια μέρα…
Απ’ του μυαλού μου,
το λυχνάρι ίσως φύγεις. …
Κρατάω δυο κόσμους στα χέρια μου.
Τον έναν μου πρόσφεραν.
Τον άλλον ήθελα να πλάσω. …
Είναι αυτά τα ατέλειωτα χρώματα...
Κίτρινο, πράσινο...
Είναι αυτά που ήρθαν. …
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσαν στην παραγκούπολη κάποιες οικογένειες κοντορεβυθούλιδων. Οι παράγκες τους ήταν μεγάλες, ξύλινες με πολύχρωμα στολίδια φορτωμένες, ώσπου δεν φαίνονταν το ξύλο.
Παραισθήσεις σε μετέωρο φεγγάρι.
Αντανακλά την όψη του ο μύθος μου.
Όνειρα στα χείλη του ουρανού. …
Ένα χαμόγελο μισό.
Το άλλο μισό,
κρύφτηκε πριν ο ήλιος γυρίσει. …
Ήρθε η ώρα να πετάξουμε.
Χάρισε μου αυτό το χορό.
Ψηλά... …
Πολλά τα πρόσωπα.
Ποιο να διαλέξεις;
Ποιο να φορέσεις; …
Κοίτα το σπουργίτι στα μάτια.
Πες του σ' αγαπώ.
Αύριο το κλαδί δεν θα έχει αίμα. …
Άλλαξε ο καιρός.
Μα που πας,
για που πετάς; …
Κάθε απόγευμα όλες οι φτερωτές κυρίες συγκεντρώνονταν στην αυλή της Χριστίνας της φτερότρανης ψηλής λιβελούλας. Τα παιδιά έπαιζαν στη γειτονιά ή στην πλατεία του χωριού ως που να νυχτώσει.
Αόρατος ανθρωπάκος απόψε...
Μια γελάς,
μια κλαις. …
Κάποτε άρχισε να αλλάζει η σκέψη μου και τα συναισθήματα μου να γίνονται πιο έντονα.
Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά...
Ένταση …
Βλέμμα νερό.
Πεταλούδα η σκέψη.
Έλα να ανέβουμε... …
Νύχτωσε, μα ο μικρός Γιωργάκης δεν μπορούσε να κοιμηθεί. Σκεφτόταν βλέπεις το φεγγάρι. “Το μεγάλο φωτεινό μου φεγγάρι”. Έτσι έλεγε. “Θέλω να μεγαλώσω και τότε θα σε φτάσω! Στο υπόσχομαι! Μα είμαι…
Δεν είναι που δεν αντικρίζεις.
Όχι... όχι,
Απλά, δεν βλέπεις!! …