Νόπη Χατζηιγνατιάδου

Δημοσιεύσεις

Εν αγνοία

Εν αγνοία

Πότε πότε εκεί που ημερεύω έρχεται και με βρίσκει το μαχαίρι -στραμμένο στο ποτάμι- με κίνδυνο τη ροή μου να διακόψει. Ίσως βέβαια και να μην έχει σημασία εάν ο κόσμος γυρίσει ανάποδα ή το ποτάμι αφού εγώ όλα αντεστραμμένα τα ακούω και τα μαθαίνω κι είναι ευτύχημα η...

Διαβάστε Περισσότερα

Προσδοκία

Αντιλαμβάνομαι την παροδικότητά μου μέσα από την πορεία μου σε δρόμους σε δρόμους παράλληλους, κάθετους, λίθινους, σε δρόμους γεώδεις. Πολύ περισσότερο αισθάνομαι την παροδικότητα και τη φθαρτότητα των δρόμων που περπατάω. Αναπόφευκτα, σε έναν άλλο τόπο πιο στέρεο θα...

Διαβάστε Περισσότερα
Η επικινδυνότητα του ελεύθερου νου

Η επικινδυνότητα του ελεύθερου νου

«Ο λαός σώπαινε, και κανείς δε μιλούσε, γιατί ήταν φοβισμένος και έβλεπε πως οι συνωμότες ήταν πολλοί» (Θουκυδίδης ) «Τα δαιμόνια επιτίθενται στους φοβητσιάρηδες» (Ινδική παροιμία) «Όταν φοβάται κανείς κάποιον, είναι εύκολο να πιστέψει ό,τι κακό λέγεται γι’ αυτόν»...

Διαβάστε Περισσότερα
Μονόλογοι, το ebook

Μονόλογοι, το ebook

Κάθε ανθρώπινη σκέψη είναι ένας μοναχικός μονόλογος. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Ο μονόλογος στην πραγματικότητα μετουσιώνεται σε διάλογο εσωτερικό που ενίοτε μπορεί να γίνει πολύ έντονος. Το μυαλό γίνεται ταυτόχρονα ακροατής κι ομιλητής, συμφωνεί και διαφωνεί...

Διαβάστε Περισσότερα
Το ιερό του έρωτα

Το ιερό του έρωτα

Εάν κατείχα ως προικιά ή ως ηδονικά μυρωδικά την ανάλογη δύναμη, τη γνώση ή τη σοφία μέσα στης αιωνιότητας το απέραντο ανάμεσα στις ανεπαίσθητες γραμμές των εποχών [...] _ γράφει η Νόπη...

Διαβάστε Περισσότερα
Ομορφαίνεις

Ομορφαίνεις

Δεν ομορφαίνεις απαραίτητα μόνο όταν ερωτεύεσαι. Ομορφαίνεις κι όταν ηθελημένα χωρίζεις, όταν αποκτάς υψηλότερη αυτοπεποίθηση κι αυτοεκτίμηση, όταν θέτεις στόχους και τους πετυχαίνεις, όταν συνεχίζεις με ορμή και πάθος να ονειρεύεσαι, ομορφαίνεις. Όταν τα λάθη σου δεν...

Διαβάστε Περισσότερα
«Γυναίκα, το αίμα της μήτρας που σε γέννησε, ενυδάτωσε τις χωμάτινες σχισμές του κόσμου…»

«Γυναίκα, το αίμα της μήτρας που σε γέννησε, ενυδάτωσε τις χωμάτινες σχισμές του κόσμου…»

(Φωτογραφία: Σοφία Κρασογιάννη©2015)      …το βράδυ σκέπασε τα πάντα και για όσους έχουν μάθει να ακούν τους ψιθύρους τούτης της ώρας, ξέρουν καλά πως μέσα τους ανασταίνονται όνειρα και ντύνονται με φωνή ακόμη και οι πιο ενδόμυχες αλήθειες... Γιατί η νύχτα είναι...

Διαβάστε Περισσότερα
Γράμμα στον αγαπημένο, της Νόπης Χατζηιγνατιάδου

Γράμμα στον αγαπημένο, της Νόπης Χατζηιγνατιάδου

Θεσσαλονίκη, 2 Σεπτέμβρη     Αγαπημένε μου, δε σου έχω πει ακόμα πως πριν σε γνωρίσω σε γνώριζα. Πριν σε γνωρίσω είχα δημιουργήσει τη μορφή σου στα όνειρά μου. Τα χέρια σου που τα χέρια μου ψηλάφισαν, δικά μου ήταν πριν ακόμα με αγγίξουν. Τα μάτια σου που...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

Κάποτε στο Μαρόκο, της Αντιγόνης Γκούρα

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Η Αντιγόνη Γκούρα, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μέσα από το πρώτο της βιβλίο «Κάποτε στο Μαρόκο», μας παρασέρνει νοερά και να μας προσθέτει συνταξιδιώτες των πρωταγωνιστών στο υπέροχο, μαγευτικό και...

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Η Κοσμόπολη, μια πόλη με πολλούς ανθρώπους και πολλά καλώδια που τους ένωναν όλους κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι κάτοικοί της περνούν καθημερινά ατέλειωτες ώρες με τα κινητά τους και την τηλεόραση. Έτσι η Κοσμόπολη θα βουλιάξει από το βάρος των πληροφοριών! Υπάρχει άραγε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...