Έσυρε τ' αδράχτι μέσα βαθιά στης αλμύρας τη δροσιά και γέμισε το μαλλί με ναυτικούς και γλαροπούλια. Ύστερα με τα χείλη της ιστορούσε σε μας τα παραμύθια. Μίλαγε εκστατικά, στυγνά βλέποντας της οροφής τη μνήμη. Πότε, πότε που κουραζόταν χαμήλωνε το βλέμμα με μάτια...

Νύχτα, ποια όρεξη απόψε σε ορίζει; Ποια δυσοίωνη και σκιερή για μένα έχεις βλέψη; Ήρθες αθόρυβα, με σκέπασες, μα επίμονα τα μάτια μου ανοιχτά κρατείς. Νύχτα, τί ζητάς, γιατί απόψε με εξουσιάζεις; Έβαλες τη βασίλισσα σου ξανά άρια να δαμάζει, σειρήνα του Οδυσσέα να...

Ήθελες να δεις έστω λίγο ακόμα, καρτερικά πως άραγε μπορείς και ζεις τόσα χρόνια; Κρύβεσαι μέσα στους καιρούς, σε γδέρνουνε οι συλλογισμοί σου. Ήτανε τότε λάθος ή σωστό; Ήθελες να φύγεις, πνίγηκες στην σιωπή άλλοθι το λέγανε που το είχες σαν παιδί. Τώρα κοιτάς και...