Σε χαιρετώ πάλι από τα βάθη
αγαπημένη μου,
ξέρω μου φύλαξες ψωμί
μα και πάλι θα μείνει στο ντουλάπι.
Απόψε σε σκέφτηκα γυμνή
αγαπημένη μου,
δίχως αναστολές, δίχως πρέπει
ξανοίγομαι τώρα, μ’ άγκυρα το μυαλό μου
στο λιμάνι που εσύ στέκεις.
Κοίταξα βαθιά στην νύχτα
αγάπη μου,
την φωνή σου στην φεγγαρογέφυρα
που ‘κοβε του ορίζοντα η λόγχη…
Απόψε που ο νους μου σε γυρεύει
δώσε μου μια σκέψη σου
να ενωθώ μαζί σου σ’ ένα ταξίδι ομηρικό…
σ’ ένα πέλαγος που το χρώμα του δεν το γνωρίζεις.
_
γράφει ο Τσαμπίκος Σπάθας
Πολύ ατμοσφαιρικό κι ερωτικό….