τοβιβλίο.net
Χριστόφορος Τριάντης

Δημοσιεύσεις

Μια λέξη

Μια λέξη

Να μια λέξη φτάνει ποιητή. Να αρδεύσει την ξερή οικουμένη. Να φωτίσει το σύμπαν. Να λιτανεύσει τον λόγο μες στη σιωπή. Να γεννήσει μουσικές για τους εραστές. Να μοιράσει το ψωμί (της χαράς) στους  νηστευτές.   _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Ύψωση

Ύψωση

Τα στήθη υψώθηκαν  στον Ήλιο.  Ένα κέντρωμα στο φως,  δίχως επανάληψη.  Μια θυσία στον χρόνο  που παρέδωσε  στην ωριμότητα  -μετρημένα- και τούτο το καλοκαίρι.   _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Τρυφερότητα

Τρυφερότητα

Τα σταροχώραφα γέμισαν τρυφερότητα και φως. Στον ζεστό δρόμο ο χρόνος έγινε μια δροσερή ανάσα κι ο πόθος έχασε την αγριάδα του[...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Το αναπόφευκτο

Το αναπόφευκτο

Τα μάτια σβήνουν απ’ τις ομίχλες της τύρβης και στις καρδιές ξεραίνονται οι προσδοκίες. Τα ματωμένα ακροφύσια στοιβάζονται στις χωματερές. [...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Εν αντιθέσει

Εν αντιθέσει

Το κορίτσι σκαρφάλωσε στον ήλιο, τραγουδώντας. Και η μελαγχολία τού νηστευτή στα σύννεφα ανέβηκε ν’ ακούσει το τραγούδι. Στην πλατεία τού έρωτα ακούστηκαν οι ικεσίες των νεκρών. Καλούσαν τους πιστούς [...]   _ γράφει ο  Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Η άλλη ζωή

Η άλλη ζωή

  Από τις βελανιδιές βγαίνουν οι δολοφονημένοι με τα ματιά κλειστά στον πόνο ανεβαίνουν στα δειλινά να χαιρετίσουν το καλοκαίρι, ανταμοιβή στην αδικία των θεών.[...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Λέξεις

Λέξεις

Ω, λέξεις μου, σας άφησα σκιαγμένες καιρό. Οι χυδαίοι έφραζαν τοyς στοχασμούς μου με φθηνοποσίες. Παιχνίδια και αλλόφρονες παραστάσεις σκάρωναν στο διάβα μου (φτιασιδώματα τοy τίποτα). Και χάντρες πετούσαν σε φιέστες και σιελοενυδρεία για να περνά ο χρόνος. [...] _...

Διαβάστε Περισσότερα
Αυταπάτες

Αυταπάτες

Ω, οι αυταπάτες πάντα παρούσες σε συνάφειες κι επαφές. Ε, λοιπόν, ας είναι τροπαιούχες. Ας ατενίζουν (ευχαριστημένες) τα κύματα του χρόνου και τις γραμματικές στοιχίσεις. Τις προσπερνώ! Πάνω σ’ άδεια βιβλία ξεκουράζομαι, απομεινάρια προσευχών. [...] _ γράφει ο...

Διαβάστε Περισσότερα
Υπάρχεις

Υπάρχεις

Οι μητέρες σου –μυστικά- σ’ έκρυψαν στα χάσματα του καλοκαιριού κι αόρατους θιάσους έστειλαν στη γειτονιά, τη θέλησή μου να μολέψουν με θεάματα και καταβασίες. Και μπροστά στους θορυβοποιούς να παραδεχτώ: αγαπημένη δεν υπάρχεις! [...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Μια εικόνα της Άνοιξης

Μια εικόνα της Άνοιξης

Στους βρεγμένους δρόμους έτρεχαν τα παιδιά. Και στις έρημες αυλές τρύπωναν τα όνειρά τους. Χαμογελούσαν πίσω από τις ξύλινες πόρτες, μέχρι να φύγει ο φόβος ( τις νύχτες ). Στα χωριά αργοπέθαιναν οι σκέψεις των γερόντων [...] _ γράφει ο  Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Σωτηρία ανέφικτη

Σωτηρία ανέφικτη

Στα χωράφια, τα παιδιά σκοτώνουν τους ασφοδέλους, μήπως και ξεγελάσουν τον θάνατο. Ανίκητη όμως η απώλεια αδειάζει τη μνήμη (σκληρά). Την πίστη ρίχνει στα βάραθρα, δίχως απολογία. [...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα
Η πόλη

Η πόλη

Ω, ανάθεμά σας παροικούντες την Ιερουσαλήμ, δεν ζητώ τις πόλεις σας ν’ αλλάξω. Μα, μια πόλη άλλη έχω στα χέρια μου. Οχυρό με επάλξεις γεμάτες ήλιους και αγριολούλουδα. [...] _ γράφει ο Χριστόφορος...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο